‫اون کنت مورسرفه؟
‫بله، خودشه.
‫حتماً واسه ازدواج اوژنی و آلبرت ‫خیلی هیجان‌زده‌ داری.
‫دیگه به سن ازدواج رسیدن.
‫فکر کنم با هم بزرگ شدن.
‫نمی‌دونستم. دانگلار چند روز پیش ‫اومد پیشم و بهم گفت.
‫خانواده‌هامون مدت زیادیه ‫که با هم صمیمی هستن.
‫زوج قشنگی می‌شن.
‫حیف که دانگلار خیلی مطمئن نیست.
‫- نیست؟ ‫- به نظر من که اینطور نمیومد.
‫چی گفت؟
‫حرف دقیقش یادم نمیاد،
‫ولی منظورش این بود که ‫آرزوهای بزرگ‌تری برای اوژنی داره.
‫آرزوهای بزرگ‌تر...
‫ببخشید، من...؟
‫حرف بدی زدم؟ ‫گاهی پیش میاد حرف بیخود از زبونم می‌پره بیرون
‫شاید اشتباه متوجه شده باشم، پس...
‫سروان بهتره حرفم رو نشنیده بگیرین.
‫پس دانگلار داره پا پس می‌کشه؟
‫می‌دونی که پدرها ‫وقتی پای آینده‌ی دخترشون وسط باشه
‫دودل می‌شن.
‫نمی‌دونم، من دختر ندارم.
‫شما بچه دارین، کنت؟
‫من حتی زن هم ندارم.
‫کنت مورسرف اومدن شما رو ببینن، قربان.
‫بفرستش تو.
‫دیروز اومدم خونه‌ت ببینمت، ‫ولی گفتن بیرونی.
‫بله.
‫نمی‌خوای تعارف کنی بشینم؟
‫آه، بشین.
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫دلیل ملاقاتت چیه؟
‫فکر می‌کنم وقتشه که ازدواج
‫ آلبرت و دخترت اوژنی رو نهایی کنیم.
‫- این همه عجله واسه چیه؟ ‫- سؤال اینه که چرا دست‌دست کنیم؟
‫خیلی وقته که ‫تصمیم به این وصلت گرفتیم
‫خب، مال اون موقع بود، ‫ولی الان... الانه.
‫چی داری می‌گی دانگلار؟ ‫نمی‌فهمم منظورت چیه.
‫- شرایط فرق کرده. ‫- یعنی چی؟
‫من...
‫نظرم عوض شده.
‫- به چه دلیلی؟ ‫- متأسفانه نمی‌تونم دلیلش رو بگم.
‫چه مرگت شده؟
‫نگو که این اسپادای دلقک ایتالیایی ‫یه ربطی به این قضیه داره.
‫لطفاً بشین. ‫خوشم نمیاد سرمو بگیرم بالا نگات کنم.
‫دانگلار، ما سال‌های زیادیه ‫که همو می‌شناسیم.
‫چیزایی هست که ما رو ‫حتی از برادر هم نزدیک‌تر می‌کنه.
‫چیزایی که همیشه باید بین خودمون راز بمونه.
‫دارین تهدیدم می‌کنین جناب کنت؟
‫شما باید به من توضیح بدید جناب. ‫چه اتفاقی افتاده که باعث شده
‫پسر من از چشمتون بیفته؟
‫این به خاطر مشکل شخصی با وایکنت نیست.
‫پس با کی مشکل دارید؟
‫فکر می‌کنم بهتره وارد جزئیات نشم.
‫من اصرار دارم که توضیح بدید! ‫مادام مورسرف ناراحتتون کرده؟
‫- ثروت من کمه؟ ‫- نه، اصلاً اینطور نیست قربان.
‫به خاطر این امتیاز راه‌آهنه؟
‫می‌دونید که تصویب شده ‫و پارلمان تأییدش کرده؟
‫نه قضیه این نیست. بذارید بگم که ممنونم ‫که به نفع من لابی کردید.
‫ما پنج سال پیش ‫سر این وصلت توافق کردیم.
‫همونطور که گفتم، ‫مال اون موقع بود، ولی این...
‫نمی‌خواید با خانواده من وصلت کنید، آره؟
‫فقط یه ماه صبر کنید. ‫عجله‌ای نیست، هست؟
‫نمی‌خوام صبر کنم تا منو خوار کنین. ‫یا همین الان تاریخو مشخص کنین یا اصلاً نکنین.
‫نمی‌فهمم چرا اینقدر ناراحتید.
‫من فقط ازتون می‌خوام که اجازه بدید ‫تصمیمم رو به تعویق بندازم.
‫این چرندیات رو تمومش کنین.
‫می‌دونستید که فرناند موندگو
‫یه زمانی یه ماهیگیر معمولی کاتالانی بود؟
‫- فرناند موندگو کیه؟ ‫- کنت مورسرف.
‫این اسم اصلیشه. ‫یه ماهیگیر بی‌اهمیت تو مارسی بود.
‫رفت تو ارتش، ‫یه جوری از رده‌ها بالا رفت،
‫و دیگه هیچوقت به عقب نگاه نکرد.
‫یه افسر فرانسوی به اسم موندگو نبود
‫که تو اون ماجرای الجزایر دخیل بود؟
‫همونی که علی پاشا توش کشته شد.
‫خیلی سال پیش بود، ولی آره، ‫یادمه اون موقع یه حرفایی درموردش بود.
‫اشراف‌زاده‌های فرانسوی ‫خیلی علی پاشا رو قبول داشتن.
‫آره، ‫متحد شش‌دنگ ما بود.
‫درسته.
‫شما تو الجزایر آشنا دارید؟
‫دارم.
‫چرا می‌پرسید؟
‫همینجوری.
‫شاید بد نباشه که تحقیق کنید.
‫ب‍...ام‍...اب‍...ی‍ن
‫چی شده عزیزم؟
‫پدرم می‌خواد من با کنت اسپادا ازدواج کنم.
‫- طفلکی. ‫- اول آلبرت و حالا این احمق.
‫بابا میگه اگه این کار رو نکنم، ‫تا آخر ماه ورشکست می‌شه.
‫پای قرارداد خرید زمین‌هایی ‫که از اینجا تا کاله هست وسطه، تا راه‌آهن بسازه.
‫و کنت اسپادا و مونت کریستو ‫هر کدوم پنج میلیون سرمایه‌گذاری می‌کنن،
‫ولی فقط اگه ‫من با اسپادا نامزد کنم.
‫وگرنه، ‫پدرم کرور کرور پول از دست میده.
‫ولی این باج‌خواهیه.
‫چیکار کنم، لوییز؟
‫یه فکری می‌کنیم.
‫همه‌شون جیب‌برن.
‫- مطمئنی می‌شناسیش؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫هر شب زیر اینجا می‌خوابن.
‫اونجا، نفر سوم.
‫اون گاستونه.
‫قابله مثل پسر خودش بزرگش کرد.
‫- ولی حالا یه دزد کثیفه. ‫- آره.
‫می‌دونه که ویلفور پدرشه؟
‫نه. و ویلفور هم درمورد اون چیزی نمی‌دونه.
‫اگه می‌دونست، ‫پسره رو می‌کشت.
‫آخ، چی شده؟
‫ساکت باش! ‫ساکت باش!
‫باشه؟ باشه؟
‫آفرین.
‫پسر خوب.
‫پسره رو گرفتیم، کنت.
‫- کی کادروس رو می‌بینی؟ ‫- همین الان می‌رم.
‫بهش بگو به پسره خبر بده که ‫پول همه‌چی پرداخت شده.
‫- چرا؟ ‫- نپرس چرا، جاکوپو. فقط انجامش بده.
‫کادروس باید به پسره بگه که ‫کلی پول همراهشه.
‫ولی پسره یه دزده.
‫شاید بوویل داره ‫آپارتمان کادروس رو می‌پاد.
‫کی می‌دونه چی پیش میاد؟
‫باید کارش به دادگاه بکشه.
‫می‌خواید از پسره استفاده کنید؟
‫چرا که نه؟
‫همونطور که خودت گفتی، اون پسر دزده.
‫برو، کار خودت رو انجام بده.
‫مطمئن شو که ‫کادروس گولش می‌زنه.
‫خب.
‫همه‌چیز آماده شده که از اینجا بری ‫پیش مادرت.
‫ولی حتماً باید به این شرطی که می‌ذارم ‫پایبند باشی.
‫اگه بدرفتاری کنی،
‫مستقیم پرتت می‌کنن بیرون ‫و باید دوباره توی خیابون زندگی کنی.
‫خوب به این فکر کن، ‫گاستون.
‫با کسی که من براش کار می‌کنم ‫شانس دوم در کار نیست.
‫اون مادر من نیست.
‫- من فرزندخونده‌م. ‫- سابرین به یه دلیلی دوستت داره.
‫باید به خاطر این قدردان باشی ‫و از اربابم تشکر کنی.
‫همه اینا براش ‫خیلی خرج برداشته.
‫- چقدر؟ ‫- یه مبلغ خیلی خیلی قابل توجه.
‫حالا، برو بخواب. ‫اول صبح راه می‌افتیم.
‫می‌شناسمت!
‫می‌شناسمت، جیب‌بر کوچولو! ‫پیش کادروس چیکار می‌کردی؟
‫و چرا اینجوری لباس پوشیدی؟ ‫توضیح بده، پسر!
‫- دارم می‌رم خونه! ‫- تو خونه نداری.
‫و این، ها؟ ‫اینو از کی دزدیدی؟
‫- پسش بده! ‫- فکر نکنم.
‫دیگه چی تو جیبت داری؟
‫حرومزاده‌ی کثافت...!
‫اون پایین چه خبره؟
‫ببخشید؟
‫گاستون رو به جرم قتل بوویل ‫دستگیر کردن.
‫- چی؟ ‫- بوویل سعی کرد پسره رو دستگیر کنه،
‫و اونم چاقوش زد. پلیس ‫یه شاهد داره که همه‌چیز رو دیده.
‫من می‌خواستم پسره رو ‫ به جرم دزدی دستگیر کنن، نه قتل.
‫- به خاطر این کار سرش رو می‌زنن. ‫- پسره رو فراموش کن.
‫مشکل ما کادروسه. ‫اون لو رفته.
‫باید سریع عمل کنیم.
‫پسره رو آزاد کن.
‫خب، بریم ‫با کادروس حرف بزنیم.
‫پلیس! درو باز کن!
‫مطمئنید این آپارتمانشه؟
‫بود.
‫حرومزاده‌ی دروغگو.
‫تا دادگاه نگهش می‌داریم تو زندان لافورس، ‫موسیو ویلفور، به جرم قتل.
‫کاش می‌تونستم بمونم ‫و ببینم قضایا چطور پیش می‌ره.
‫امنیت اولویت داره، کادروس.
‫ویلفور و چند تا پلیس با اون پسره گاستون ‫رفتن سراغ اقامت‌گاه کادروس
‫حتماً خیلی ‫غافلگیر شدن.
‫باید ترتیبی بدی که سابرین، ‫مادرخونده گاستون،
‫هر چه زودتر از تالامونه ‫برگردونده بشه.
‫بله قربان.
‫نیویورک سیتی.
‫نیویورک؟ ‫اونجا کاری داری؟
‫فکر می‌کنم یه میخونه باز کنم. ‫کار و بارش رو بلدم.
‫تو آمریکا بهش می‌گن بار.
‫باید یکی باز کنی که صدف دریایی، ‫ویسکی مالت و شامپاین بفروشه.
‫نزدیک بورس بازش کن ‫تا اون جور مشتری‌ها رو جذب کنی.
‫یه چیز کوچیک ‫برات دارم، کادروس.
‫خیلی بهم کمک کردی. ‫ممنون.
‫جبران کردم؟
‫کمک کردی ایمانم به بشریت ‫برگرده.
‫خیلی‌ها نتونستن این کار رو بکنن.
‫برام نامه بنویس.
‫امیدوارم وقتی همه این ماجراها تموم شد، ‫به آرامش برسی، ادموند.
‫منم همین طور.
ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::CinemaFreak.Net:::..
‫خب، حالا!
‫درمورد کنت مورسرف ‫حق با شما بود.
‫همین الان از الجزایر ‫خبر رسید.
‫سابقه‌ی پروپیمانی هست که ‫فرناند موندگو رو به علی پاشا ربط می‌ده.
‫نه.
‫سابقه‌ای که ظاهراً خیلی ناخوشایند ‫به پایان رسیده.
‫بیا، اینو بخون.
‫باید تا ظهر تموم بشه.
‫انکوایرر ادعا می‌کنه که اطلاعاتی داره ‫درباره یه افسر فرانسوی
‫به اسم فرناند که تو سال ۱۸۱۷ ‫تو الجزایر به علی پاشا خیانت کرده.
‫«یه عمل بزدلانه نفرت‌انگیز ‫که منجر به مرگ علی پاشا شد»
‫«و از دست رفتن ثروتش. ‫ادامه دارد.»
‫موسیو بوشان اومدن شما رو ببینه، ‫جناب وایکنت.
‫ببرش به آپارتمانم.
‫چرا دعوتش نمی‌کنی ‫واسه صبحونه بیاد پیشمون؟
‫چون روزنامه اون بوده ‫که این تهمت کذایی رو چاپ کرده.
‫می‌تونی اینو توضیح بدی؟
‫- واسه همین اینجام، آلبرت. ‫- پس قضیه راجع‌به پدر منه؟
‫یه نامه‌ی پراتهام دادن ‫به رئیس انکوایرر
‫که اصرار داشت کاملاً چاپش کنم.
‫ازش خواستم وقت بده تا ادعاها رو بررسی کنم، ‫صحتشون رو تأیید کنم.
‫می‌خوام بدونم ‫پدرم به چی متهم شده.
‫شرافت خانواده‌م ‫اینجا در خطره.
‫مطمئنم ادعاها دروغه و اگه اینطور باشه،
‫روزنامه‌م فردا صبح ‫یه تکذیبیه کامل چاپ می‌کنه.
‫حداقل می‌تونی بگی کی این نامه رو ‫داده به رئیستون؟
‫بارون دانگلار. ‫ولی نامه با دست‌خط اون نیست.
‫یه سردفتر از الجزایر ‫برای بارون نوشته.
‫اون فقط به ما رسوندش.
‫به چه دلیل؟
‫نمی‌دونم.
‫اینو دیدی؟
‫این تازه اولشه.
‫همونطور که گفته، ادامه دارد.
‫فردا، فرناند باید جواب ‫یه سری سؤال رو بده،
‫و اونجاست که برگ برنده‌مون رو رو می‌کنیم.
‫- تکذیبیه رو چاپ می‌کنید؟ ‫- ادعاها تأیید شدن.
‫ولی حتماً اینا فقط شایعه‌ن. ‫چه مدرکی دارید؟
‫به اندازه کافی که چاپش کنیم، ‫متأسفانه.
‫دانگلار!
‫بارون دانگلار!
‫آلبرت، این وقت شب اینجا چیکار می‌کنی؟
‫این مزاحمت یعنی چی؟
‫- می‌دونم کار تو بود. ‫- معلوم هست چی می‌گی؟
‫تو یه نامه فرستادی به انکوایرر ‫که پدرم رو متهم به جرم می‌کنه،
‫و اسم خانواده‌م رو ‫بی‌آبرو می‌کنه.
‫چرا؟ راضی نشدی که جلوی همه ‫منو تحقیر کردی،
‫حالا می‌خوای اسم خانواده‌م رو ‫هم تو لجن بکشی؟
‫آلبرت، چرا همچین چیزی می‌گی؟
‫- مجبور شدم این کار رو بکنم. ‫- چطور؟
‫خب، شاید نه مجبور، ‫ولی مجاب شدم که این کار رو بکنم.
‫- که از اسم خودم محافظت کنم، می‌فهمی که. ‫- توسط کی؟
‫توسط دوست شما و مشتری من، ‫کنت مونت کریستو.
‫آلبرت.
‫بخون. ‫بخون.
‫اوه، نه.
‫پدر کجاست؟
‫به مجلس اعیان تو پارلمان احضار شده.
‫دلیلش رو پرسیدم، ‫ولی نگفت.
‫خب، فهمیدی چرا.
‫- ساعت چند باید حاضر بشه؟ ‫- ساعت ده.
‫آلبرت.
‫اینا رسیدهای فروشه.
‫یکی از فرناند به سلطان، ‫یکی از سلطان به من.
‫آماده‌ای؟
‫- آره. ‫- خوبه. حالا نوبت ماست.
‫آقایان، این جلسه ویژه مجلس
‫اونقدر جدیه که ‫خود پادشاه خواستار تشکیلش شده.
‫کنت مورسرف، عضو محترم ‫این مجلس،
‫لطفاً بلند شید و به سؤالات ‫همکارانتون پاسخ بدید.
‫روزنامه‌ی انکوایرر ادعا می‌کنه که ‫شما به علی پاشا خیانت کردید
‫و دروازه‌های قلعه‌ش رو ‫به روی سلیمان و افرادش باز کردید،
‫که بعد از اون ناپدید شدید
‫و فقط بعد از اینکه قتل‌عام تموم شد ‫برگشتید،
‫که سلیمان نصف ثروت علی پاشا رو ‫به عنوان پاداش به شما داد.
‫دروغ می‌گن!
‫این داستان رو کسی سر هم کرده
‫که مشخصاً با من ‫دشمنی شخصی داره.
‫می‌تونید ثابتش کنید، قربان؟
‫لازم نیست. ‫اعتبار من خودش گویاست.
‫اعتبار من!
‫من از این مجلس انتظار عذرخواهی دارم،
‫و یه عذرخواهی عمومی ‫و تکذیبیه از انکوایرر.
‫اگه اینو دریافت نکنم، به خاطر هتک حرمت ‫ازشون شکایت می‌کنم.
‫این یه واقعیت رو همه می‌دونن
‫که وقتی شما تو سال ۱۸۲۲ ‫از الجزایر به پاریس برگشتید،
‫یهو تبدیل به یه مرد ‫خیلی ثروتمند شدید. درست نیست؟
‫من ثروتم رو از معامله ‫سهام به دست آوردم.
‫بانکدار من، بارون دانگلار، ‫اینو تأیید می‌کنه.
‫سؤال دیگه‌ای هست؟
‫کم‌کم دیگه دارم از این ماجرا ‫خسته می‌شم.
‫یه شاهد پا پیش گذاشته ‫که ادعا می‌کنه شواهدی داره
‫که روایت شما از وقایع رو ‫نقض می‌کنه، کنت.
‫لطفاً می‌شه بیاید اینجا ‫وایسید، مادمازل؟
‫لطفاً اسمتون رو بگید.
‫- اسم من هیدیه. ‫- ایشونن تحت حمایت کنت مونت کریستو هستن.
‫من دختر علی پاشا هستم.
‫اون مردی که اونجا وایستاده رو ‫می‌شناسید؟
‫از وقتی بچه کوچیکی بودم می‌شناختمش. ‫اسمش فرناند موندگوئه.
‫محافظ شخصی پدرم بود.
‫شب کشته شدن پدرتون ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫پنج سالم بود.
‫کاپیتان موندگو همیشه ‫کنار پدرم بود.
‫چیز زیادی از شب قتل‌عام ‫یادم نمیاد.
‫ولی، کاملاً خوب یادمه که ‫کاپیتان موندگو اونجا نبود.
‫ناپدید شد، و فقط ‫صبح روز بعد برگشت.
‫لطفاً، ‫اجازه بدید شاهد حرفش رو تموم کنه!
‫مادرم و من جون سالم به در بردیم.
‫محمد سلیمان ‫ما رو تحویل موندگو داد
‫و بهش گفت هر کاری دوست داره ‫می‌تونه با ما بکنه.
‫این مسخره‌ست! ‫این زن دیگه کیه؟
‫سلیمان همچنین دو صندوق طلا ‫بهش داد.
‫- طلایی که مال پدرم بود. ‫- داری دروغ می‌گی!
‫ساکت! بشینید، کنت! ‫ساکت!
‫بعدش چی شد؟
‫مادرم یه روز بعد ‫از غصه دق کرد و مُرد.
‫و روز بعدش، ‫فرناند موندگو
‫منو به عنوان برده ‫به سلطان امیر فروخت.
‫لطفاً ساکت باشید.
‫شما مدارکی ‫تو دستتون دارید؟
‫این رسید اون فروشه.
‫همونطور که می‌بینید، ‫امضای فرناند موندگو پاشه.
‫کنت مورسرف، ‫این امضای شماست؟
‫این امضای منه.
‫مدرک دیگه‌ای دارید؟
‫این هم یه رسید فروش دیگه‌ست.
‫که سلطان امیر صادر کرده ‫به نام مردی که آزادیم رو خرید.
‫این امضای ‫کنت مونت کریستوئه.
‫شما مایه‌ی شرمساری ‫این مجلس هستید، قربان.
‫توصیه می‌کنم اینجا رو ترک کنید.
‫بدون شک به‌زودی ‫از شاه هم نامه‌ای به دستتون خواهد رسید.
‫پدر!
‫صبر کن.
‫راسته؟
‫تو مونت کریستو رو ‫وارد زندگیمون کردی.
‫حالا هم باید خودت ‫از زندگیمون بیرونش کنی.
‫کنت کجاست؟
‫- کجاست؟ ‫- کنت اینجا نیست.
‫تو خونه‌شه. ‫می‌دونم که اینجاست.
‫صبح رفت. ‫به همه‌مون امروز مرخصی داد.
‫امشب چی؟ ‫برنامه‌ش واسه امشب چیه؟
‫می‌رن اپرا، قربان.
‫آلبرت کجاست؟
‫تو مجلس چی شد؟
‫- ممنون که کمکم کردی. ‫- آره، ولی به چه قیمتی؟
‫- کجا می‌ری؟ ‫- اپرا.
‫الان اصلاً وقت مناسبی ‫واسه رفتن به اپرا نیست، آلبرت.
‫دلایل خودمو دارم.
‫مارسل، آلبرت رو تعقیب کن. ‫می‌خوام بدونم چیکار می‌کنه.
‫چه لذتی به من می‌ده ‫دیدن روح روحم
‫قلب قلبم ‫که پر از شادیه
‫ممنون که با این عجله اومدید.
‫آلبرت، اون هم در تیراندازی و هم در شمشیرزنی ‫مهارت خارق‌العاده‌ای داره.
‫چاره‌ای ندارم.
‫همونطور که می‌ترسیدم. ‫شاهدهاش رو انتخاب کرده.
‫به نظر خیلی عصبانی میاد.
‫باید خودت رو دعوت کنی ‫به لژ دانگلار.
‫از درام خوشتون میاد، ‫مادموازل؟
‫- کار اشتباهی کردم؟ ‫- اصلاً.
‫ من و بارونس درمورد خواستگاری‌تون ‫با دخترمون صحبت کردیم،
‫و اون موافقه.
‫این خبر فوق‌العاده‌ایه.
‫پس بالاخره می‌تونیم ‫شروع به کار کنیم.
‫درسته. ‫من خیلی بابت ازدواج شما
‫با دخترم، هیجان‌زده‌م.
‫بیاید، آقایون.
‫اینم از این. همه‌چی خوبه؟
‫ظاهراً خیلی زود ‫قراره مرد متأهلی بشم.
‫تبریک می‌گم.
‫مونت کریستو!
‫شما منو فریب دادید، قربان. ‫وانمود کردید دوستم هستید،
‫ولی تمام مدت قصدتون ‫بی‌آبرو کردن پدرم بود.
‫از اعتماد من سواستفاده کردین، ‫و بابتش می‌خوام اعتبارم رو پس بگیرم.
‫وایکنت، ‫من به مادرتون خیلی علاقه دارم.
‫چیزی که ازم می‌خواید ‫خیلی اذیتش می‌کنه.
‫- اگر شما بمیرید، اذیتش نمی‌کنه. ‫- آلبرت، همین الان تمومش کن.
‫من تقاضای دوئل دارم.
‫مبارزه رو قبول می‌کنم.
‫مکان و سلاح رو ‫شما انتخاب کنید.
‫تفنگ، فردا سپیده‌دم.
‫منتهاالیه غربی ‫جنگل لوسین.
‫بله؟
‫کنتس مورسرف اینجان.
‫- چی؟ تنها؟ ‫- بله، تنها.
‫چیکار کنم؟
‫راهنماییش کن به دفتر من.
‫می‌خوای پسرم رو بکشی؟
‫اگه اونو بکشی، منو کشتی.
‫اینو می‌خوای؟
‫- بهت گفت؟ ‫- گذاشتم تا اپرا تعقیبش کنن.
‫پس می‌دونی که پسر فرناند ‫اونجا جلوی همه بهم توهین کرد.
‫فقط به خاطر اینکه شما رو مقصر ‫بدبختی‌های پدرش می‌دونه.
‫اینا بدبختی نیستن، مرسدس. ‫اینا مجازاتن.
‫و این من نیستم که اونو زمین زدم. ‫این تقدیره که این کار رو کرده.
‫فرناند با خیانت به علی پاشا ‫چه آسیبی به تو زده؟
‫تو نمی‌فهمی. ‫من قسم خوردم که انتقام بگیرم،
‫نه از یه افسر فرانسوی، ‫یا کنت مورسرف،
‫بلکه از شوهر ‫مرسدس کاتالان.
‫پس مقصر منم، ادموند.
‫این منم که به خودم اجازه دادم ‫باور کنم تو مُردی.
‫اگه فکر نمی‌کردم مُردی، ‫هیچوقت با فرناند ازدواج نمی‌کردم.
‫صبر می‌کردم.
‫- چقدر صبر می‌کردی؟ ‫- هنوزم دارم صبر می‌کنم.
‫نباید این کار رو بکنی، ‫ادموند، خواهش می‌کنم.
‫می‌دونی چرا دستگیر شدم، ‫مرسدس؟
‫هیچکس نمی‌دونست.
‫فرناند این رو داده ‫دست پلیس
‫روز جشن ‫نامزدیمون.
‫ اون و دانگلار ‫نوشتنش.
‫دستگیریم پونزده سال طول کشید.
‫و هر روز از اون پونزده سال،
‫دوباره قسم خوردم ‫که انتقام بگیرم.
‫ببخش.
‫ببخش، ادموند.
‫به خاطر من که هنوزم دوستت دارم؟
‫می‌خوای درست لحظه‌ای که به هدفم رسیدم ‫رهاش کنم؟
‫حرفشم نزن.
‫پس انتقامت رو بگیر.
‫ولی انتقامت رو از مجرم‌ها بگیر، نه بی‌گناه‌ها.
‫از اون. از من. ‫ولی نه از آلبرت.
‫نه از پسرم.
‫از کی فهمیدی مونت کریستو، منم؟
‫از همون روزی که اومدی خونه‌م ‫و صدات رو شنیدم.
‫صدا که هیچوقت عوض نمی‌شه.
‫اولش انکار کردم که تویی،
‫ولی عشق از ته قلب حرف می‌زنه، ‫نه از مغز.
‫دوستت دارم، ادموند. ‫همیشه داشتم.
‫پس پسرت زنده می‌مونه.
‫ممنون.
‫ممنون، ادموند.
‫ولی واسه اینکه این اتفاق بیفته، ‫من باید بمیرم.
‫چی؟
‫چی داری می‌گی؟
‫پسرت جلوی عده‌ی زیادی ‫تمسخرم کرد.
‫اگه درخواستش رو نادیده بگیرم، ‫چطور با خودم کنار بیام؟
‫بعد از تو، چیزی که بیشتر از همه دوست داشتم، ‫مرسدس، غرورمه.
‫اینکه دوباره خرد بشه ‫ضربه خیلی بزرگیه.
‫ولی دوئل انجام نمی‌شه ‫چون تو بخشیدیش.
‫باید انجام بشه.
‫ولی به جای اینکه خون پسرت ‫زمین رو رنگین کنه، خون من می‌کنه.
‫نه.
‫این کار رو واسه من می‌کنی؟
‫آره.
‫ولی من دوستت دارم.
‫می‌تونی به خاطر من تحقیر ‫رد کردن دوئل رو قبول کنی؟
‫متأسفم که نمی‌تونم.
‫- حریفم کجاست؟ ‫- آلبرت به زودی میاد.
‫- اجازه هست؟ ‫- بله.
‫آماده‌اید، قربان؟
‫تفنگ‌ها پر شدن.
‫بوشان بیست قدم رو واسه شما علامت‌گذاری می‌کنه، ‫آقایون، تا سر جاتون وایسید.
‫صبر کنید.
‫قربان...
‫من یه اشتباه بزرگی کردم. ‫به حرفم گوش می‌دید؟
‫بله.
‫من شما رو به خاطر افشای ‫رفتار موسیو مورسرف تو الجزایر سرزنش می‌کردم،
‫می‌دونستم مقصره، ولی فکر می‌کردم ‫شما حق ندارید اینجوری مجازاتش کنید.
‫ولی، بعدش متوجه شدم که ‫شما خیلی هم حق داشتید.
‫مادرت همه‌چیز رو بهت گفته.
‫مطمئنم ازت قول گرفت راز نگه داری.
‫گرفته.
‫حالا، قربان، اگه فکر می‌کنید ‫عذرخواهی من کافیه،
‫خواهش می‌کنم با من دست بدید.
‫آقایون، جناب کنت ‫عذرخواهی منو پذیرفتن.
‫امیدوارم جهان، به این خاطر که ‫مطابق وجدانم عمل کردم، من رو ترسو نخونه.
‫خداحافظ.
‫مُرد؟
‫دوئلی در کار نبود. ‫در عوض، ازش عذرخواهی کردم.
‫چیکار کردی؟
‫- شنیدی که چی گفتم. ‫- عذرخواهی واسه چی؟ چرا؟
‫مطالب جدیدی به اطلاعم رسید، ‫که باعث شد درخواست مبارزه رو پس بگیرم.
‫چه مطالبی؟
‫مطالبی وحشتناک.
‫آلبرت، برگرد اینجا.
‫آلبرت!
‫مارسل! اسب رو بیار!
‫کنت مورسرف. ‫چی شده که این افتخار نصیبم شده؟
‫امروز صبح با پسرم ‫قرار داشتید؟
‫- داشتم. ‫- چرا مبارزه نکرد؟
‫این مطالب جدیدی که ازش حرف می‌زنه ‫چیان؟
‫اوه، اون، بله. ‫ چیزیه خیلی بدتر از خیانت به علی پاشا.
‫قربان، دارید صبرمو لبریز می‌کنید! ‫اومدم اینجا که باهاتون دوئل کنم.
‫خیلی خب، پس شروع کنیم.
‫نیازی به شاهد و همراه نداریم. ‫به اندازه کافی همدیگه رو می‌شناسیم.
‫برعکس. ‫خیلی هم اطلاعاتمون از هم کمه.
‫بذار ببینیم.
‫تو همون فرناند ماهیگیر نیستی؟
‫تو همون سرباز فرناند نیستی
‫که شب قبل از نبرد واترلو ‫فرار کرد؟
‫تو همون ستوان فرناند نیستی ‫که به عنوان جاسوس و راهنما
‫برای ارتش فرانسه تو اسپانیا خدمت کرد؟ ‫تو همون سرهنگ فرناند نیستی
‫که به سلطانش، علی پاشا، خیانت کرد ‫و کشتنش؟
‫و آیا همه این فرناندها ‫با هم متحد نشدن
‫تا بشن کنت مورسرف، ‫عضو مجلس اعیان فرانسه؟
‫به نظر تعجب کردی که من ‫صفحه به صفحه‌ی زندگیت رو می‌دونم.
‫ولی فقط یه صفحه هست که مهمه.
‫این یکی.
‫بگیرش، بخونش. ‫امیدوارم حافظه‌ت رو تکون بده.
‫تو دادیش دست پلیس
‫بیست سال پیش، ‫روز جشن نامزدیم.
‫هنوزم آماده‌ای دوئل کنی، قربان؟
‫مرسدس درمورد این می‌دونه؟
‫پسرت هم همین طور.
‫همه‌چیز رو می‌دونن.
‫شجاع باش، مادر.
‫دیگه نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::CinemaFreak.Net:::..