‫داستانی که قراره بگم تخیلی نیست.
‫واقعاً اتفاق افتاده.
‫داستان با یه جسد که توی جاده .خاکی تک و تنها افتاده شروع میشه
‫در حالی که توی شهر ریورویل...
‫آرچی اندروز به یه طریقی زنده شده.
‫آرچ؟
‫ببخشید بیدارت کردم بتی.
‫نه، اشکالی نداره.
‫داشتم کابوس می‌دیدم.
‫راجع به چی بود؟
‫کل شهر داشتن قربانیت می‌کردن.
‫ببخشید بیدارت کردم فنگز.
‫نه بابا، داشتم...
‫یه خواب خیلی خر تو خر می‌دیدم.
‫تو توش داشتی...
‫غرق می‌شدی.
‫و بعداً به‌عنوان روح برگشتی.
‫توی خوابت می‌خواستم به ‫آنتونی کوچولو آسیب بزنم؟
‫داشتم عجیب‌ترین خواب عمرم رو می‌دیدم رجی.
‫داخل خوابت منو کشوندن جهنم؟
‫چرا اومدی اتاق من نانا؟
‫توی خواب ترسناک‌ترین ‫خواب عمرم رو دیدم دخترم.
‫من هم همینطور...
‫من و تو به یه دلیلی بدن‌هامون رو عوض کردیم.
« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مــرجـع دانـلـود رایـگان فــیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
‫صبح بخیر. ‫خوب خوابیدی؟
‫نمی‌دونم والا.
‫تا دیروقت داشتی نویسندگی می‌کردی؟
‫نه، توی گاراژ آرچی از خواب بیدار شدم.
‫فکر کنم توی خواب داشتم راه می‌رفتم.
‫احتمالاً استرسی چیزی داشتی.
‫آره.
‫وایسا ببینم، مگه باید راجع ‫به چی استرس داشته باشم؟
‫مگه امروز اولین روز برگشتت ‫به معلمی توی مدرسه نیست؟
‫می‌دونی که، حتماً یه‌کم استرس داره.
‫ولی نگران نباش، به‌نظرم ‫عالی میشه. کارت عالیه.
‫سلام جاگهد!
‫چه‌خبر؟
‫بن؟
‫تو بن باتنی؟
‫معلومه. ‫مگه باید کی باشم؟
‫تو مُرده بودی بن.
‫وقتی خواستی واسه گارگویل کینگ ‫خودتو قربانی کنی از پنجره پریدی بیرون.
‫نه، منو با اون یارو توی ‫مدرسه استونوال اشتباه گرفتی.
‫آقای چیپینگ؟ ‫آره، درست میگی.
‫نه، نه.
‫اول تو اون کارو کردی.
‫شاید توّهم زدی.
‫آره، شاید کلاً دارم توّهم می‌زنم...
‫راستی، توی روز توّهم زدن یکی ‫از علائم اسکیزوفرنی پارانوئیده.
‫ولی ببین، امیدوارم امروز برات عالی پیش بره.
‫هی جاگ!
‫خوبی داداش؟ ‫انگار قراره غش کنی.
‫یه‌کم سر گیجه دارم.
‫چه‌خبر؟
‫خبر خاصی نیست. داریم از همه ‫می‌پرسیم واسه عروسی برنامه‌شون چیه.
‫عروسی؟
‫کی داره ازدواج می‌کنه؟
‫او اوه، اوضاع خیط شد.
‫من و بتی این آخر هفته داریم ‫ازدواج می‌کنیم جاگ، تو هم ساقدوشمی.
‫مثل همیشه حلال زاده.
‫جانم دکتر کردل؟
‫یه‌سری خبر ناراحت ‫کننده دارم براتون خانم کوپر.
‫امروز بعد از ظهر یه جنازه برام اومد.
‫جنازه‌ی جاگهد جونز.
‫این هم یکی از اون شوخی‌های خرکیته دکتر؟
‫چون الان دارم جاگهد رو ‫می‌بینم خیلی هم زنده و سر حاله.
‫امکان نداره.
‫ببین، اگه هنوز سر دعوت ‫نشدن به عروسیم ناراحتی
‫بهتره باهاش کنار بیای.
‫لطفاً دیگه الکی اذیتم نکن. ‫خدافظ.
‫حالت خوبه؟
‫آره. دکتر کردل بود می‌خواست کرم بریزه.
‫گفت جسدت توی آزمایشگاهشه.
‫که غیر ممکنه چون الان ‫دارم باهات حرف می‌زنم.
‫آقای جونز.
‫ممکن نیست.
‫می‌بینی که هست.
‫میشه جسد رو ببینم؟
‫این تناقضه. ‫باید همینطور باشه.
‫من چطور... ‫چطوری مُرده؟
‫بر اثر خفگی.
‫لوله‌ی نای‌ـش خُرد شده.
‫خفه‌اش کردن.
‫کجا پیداش کردن؟
‫بزرگراه لونلی.
.کنار تابلوی به شهر خوش اومدید پیداش کردن
‫صورتش روی زمین بوده.
‫لباساش کجاست؟ ‫وسایل شخصیش؟
‫این جسد رو بنداز توی یخ ‫و مومیاییش کن، خب؟
‫گفتی بزرگراه لونلی؟
‫غیرممکن بود ولی کاری بود که شده.
‫نمی‌دونم چطور ولی توی ‫وسایلم مجموعه کتاب کمیک داشتم
‫که راجع به من و دوستام بود.
‫از کجا آورده بودم این کتاب‌ها رو؟
‫یادم نمیومد.
‫و چرا همزادم موقع مرگش ‫داشته بهش اشاره می‌کرده؟
‫اصلاً چطور همزاد دارم؟
‫به امید پیدا کردن یه‌سری جواب ‫منطقی نشستم و این کمیک‌ها رو خوندم...
‫از اول تا آخر.
‫چندتا از این جعبه‌های کمیک داری؟
‫این تازه چندتاشونه.
‫راستش جاگ
‫فکر نمی‌کردم انقدر خوره‌ی کمیک باشی.
‫چی بگم آرچی؟ ‫انگار طبیعتم با خودم تناقض داره.
‫سلام، روز اولت چطور بود؟
‫تبتا.
‫حس می‌کنم توی یه فیلم با موضوع ‫دنیاهای موازی زندگی می‌کنم
‫و به کمکت نیاز دارم تا درکش کنم.
‫خیلی‌خب.
‫اخیراً یه‌سری توّهم عجیب داشتم.
‫و این کمیک‌هایی که اینجاست
‫راجع به ما هستن.
‫راجع به زندگی‌هامون.
‫95 نسخه اول ‫اسمش ریوردیل‌ـه
‫و توی یه شهر به اسم ریوردیل اتفاق میوفته.
‫و بعد یه انفجاری رخ میده ‫که یهویی میشه ریورویل.
‫خیلی‌خب، پس فکر می‌کنی ریوردیل
‫دنیای موازیِ ریورویل‌ـه؟
‫نه، نه.
‫به‌نظرم ریورویل دنیای موازیِ ریوردیل‌ـه.
‫مثل کمیک می‌مونه.
‫ریوردیل اول وجود داشته.
‫بعد ریورویل اومده که خیلی شبیه ریوردیل‌ـه
‫فقط خیلی خشن‌تر و تاریک‌تره.
‫مثل یه انعکاس کج و کوله از ریوردیل می‌مونه
‫و تازه هر چی بیشتر جلو میره عجیب‌تر میشه.
‫پس یعنی ما توی یه دنیای ‫موازی زندگی می‌کنیم؟
‫آره.
‫می‌دونم غیر منطقیه.
‫خودت بخونشون
‫بعدش با هم حرف می‌زنیم.
‫و تبتا نشست اونا رو خوند.
‫و واکنشش خیلی شبیه من بود.
‫من اتفاق‌های اخیر رو کاملاً واضح یادم بود
‫ولی هر چی به عقب‌تر می‌رفتم...
‫تار تر می‌شدن.
‫خوندن اون اتفاق‌ها توی ‫کمیک باعث می‌شد یادم بیاد
‫ولی همونطور که تبتا گفت...
‫خیلی عجیبه.
‫یادمه این اتفاق‌ها واقعاً افتادن ‫ولی نه توی ریوردیل.
‫همه‌ی این اتفاق‌ها همینجا ‫توی ریورویل افتادن
‫مگه نه؟
‫بعدش رفتم سراغ بتی و آرچی.
‫خواستم نظرشون در مورد ‫یه صفحه‌ی خاص رو بپرسم.
‫اون انفجار رو یادته آرچی؟
‫نه.
‫اصلاً.
‫اون انفجار باعث شد کمیک ‫ریوردیل دیگه تموم بشه.
‫نسخه‌ی بعدی ریورویل شروع میشه.
‫یه تئوری دارم که به‌نظرم اون انفجار
‫این دنیای موازی که توش هستیم رو درست کرده.
‫وایسا، یه‌جورایی یه‌چیزی راجع به این یادمه.
‫مگه تو راجع به همچین انفجاری ‫قبلاً خواب ندیده بودی آرچی؟
‫یا من خُل شدم از خودم در میارم؟
‫آره، آره. ‫ولی اون فقط یه خواب بود جاگ.
‫بعدش رفتم سراغ رجی و ورانیکا.
‫غیر ممکنه.
‫چی؟
‫توی این کمیک‌ها پدرم رو طوری نشون ‫دادن که سال‌ها ریوردیل رو به وحشت مینداخته.
‫ولی پدر من شب قبل از کینسه‌آنیرای من مُرد. ‫(جشن تولد 15 سالگی دخترها)
‫خیلی ناراحت بودم. ‫مجبور شدیم اجرای برادرهای جوناس رو کنسل کنیم.
‫این خیلی تناقضِ بزرگیه.
‫چون توی ریوردیل، هایرام شرورِ اصلیه.
‫مثل دارث ویدر توی جنگ ستارگان.
‫پس اگه ریورویل اون یکی قُل تاریک باشه ‫پس آدم بَده‌ی ما کیه؟
‫من چرا قیافه‌ام فرق می‌کنه؟
‫منظورت چیه؟
‫شبیه دوتا آدم متفاوت هستم. ‫ببین.
‫جفتشون مثل سگ خوشتیپن.
‫ولی غیر از اون...
‫شاید ناهنجاریه.
‫اینا رو به شرل نشون دادی؟
‫اینطور که این مجله‌ی زننده میگه ‫کوین کلر و مووز میسن
‫جسد برادرم رو
‫وقتی داشتن توی جنگل یواشکی ‫ماچ بازی می‌کردن پیدا کردن؟
‫آره.
‫خاطره‌ی خودت از مرگ جیسون چطوره؟ ‫با این همخونی داره؟
‫معلومه که نه. ‫روانی.
‫اولاً بگم که جی‌جی نمُرده.
‫چی میگی؟ ‫امکان نداره.
‫کل زندگیت بر اساس مرگ جیسون تعریف شده.
‫نمی‌دونم چی بگم ولی می‌تونم بهت ‫اطمینان بدم خیلی زنده و سر حاله.
‫نه، اون مُرده. ‫خودت براش مراسم ختم گرفتی.
‫بعدش تا چند ماه با جنازه‌اش حرف می‌زدی.
‫سلام جاگهد. ‫نمی‌دونستم اومدی اینجا.
‫آماده‌ای بریم زمین تنیس شرل؟
‫آره، الان میام. ‫میشه دم ماشین منتظرم بمونی؟
‫البته. ‫زیاد طولش نده.
‫توی کتاب سال مدرسه‌مون براش یه صفحه
‫مخصوص یادبود داشتیم.
‫نه آقای ولگرد ‫نداشتیم.
‫حالا اگه منو ببخشی
‫من و برادر دو قلوی زنده‌ام ‫می‌خوایم بریم تنیس. بای بای.
‫خواستی بری بیرون راحت باش.
‫بعد یهو حس ششمم باهام حرف زد.
‫حق با من بود.
‫درسته که ریوردیل و ریورویل با ‫هم تفاوت‌های بزرگ و کوچیکی داشتن
‫ولی کاملاً شبیه هم بودن.
‫ولی باید قوانین این ‫دو دنیا رو پیدا می‌کردم.
‫باید درکم از دنیاهای ‫موازی رو بیشتر می‌کردم.
‫چرا انقدر توی فکری عزیزم؟
‫- چی شده؟ ‫- جاگهد.
‫با حرف‌هایی که راجع به ‫بابام زد منو توی فکر برد.
‫آره، دانی دارکو بدترین فیلمه.
‫ولی من پیشتم.
‫بگو رجی چطوری برات جبران کنه؟
‫سلام عزیزم. ‫دلت برام تنگ شده بود؟
‫متأسفم آقای جونز ولی ‫کتاب فلسفه‌ی دنیاهای موازی
‫چند سال پیش برده شده و هیچوقت پسش ندادن.
‫چی؟
‫کی کتابش رو برده؟
‫دیلتون دویلی.
‫عالی شد.
‫حتی ازش نمی‌تونم بپرسم کجا گذاشته ‫چون مُرده.
‫آقای دویلی زنده هستن.
‫در واقع در انتهای همین راهرو ‫فیزیک درس میدن.
‫دیلتون.
‫سلام جاگهد.
‫شنیدم داری برمی‌گردی تدریس کنی. ‫دلمون برات تنگ شده بود.
‫آره، راست میگه.
‫اتل، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اتل دستیار تدریسمه.
‫جدی؟
‫تئوری‌های عجیبم رو با دیلتون در میون گذاشتم
‫- کسی که به‌طرز معجزه آسایی گفت... ‫- حرف‌هاتو باور می‌کنم جاگهد.
‫و یه‌سری اطلاعات کم هم ‫راجع به دنیاهای موازی دارم.
‫خیلی‌خب، به‌نظرم انفجاری که ‫آخر شماره‌ی 95 ریوردیل اتفاق افتاد
‫ریورویل رو درست کرد. مثل بیگ بنگ. ‫(تئوری پیدایش دنیا)
‫- مثل همه‌ی تئوری‌ها معتبره. ‫- به‌نظرت چرا
‫اتفاق‌هایی که توی ریوردیل افتادن ‫اینجا فرق دارن؟
‫توی تحقیقاتم، دنیاهای موازی ‫دقیقاً کپی یکسان
‫یا تصویر متقارن از هم دیگه هستن.
‫چیزی که تو تعریف می‌کنی...
‫- یه‌چیزی وسط این دوتاست. ‫- مثل خمیدگی، آره؟
‫و...
‫نمی‌دونم ولی یه حس...
‫محکوم شدن دارم.
‫انگار که قراره اتفاق بدی بیوفته.
‫- چیکارش کنیم؟ ‫- چیکار؟
‫هیچ کاری نمی‌کنیم.
‫هر لحظه از زندگی ‫شامل تعداد بی‌نهایتی
‫دنیای موازی هست که در ‫مجاورت هم دیگه وجود دارن.
‫بیخیالش شو جاگهد.
‫- زندگیتو بکن. ‫- اصلاً راه نداره بیخیالش بشم رفیق.
‫به یه دلیلی از این اتفاق آگاهم ‫و از دو دنیا خبر دارم.
‫به‌نظرت دلیلش چیه؟ ‫اون یکی جاگهد چی؟
‫به‌نظرت این تناقض نیست؟
‫بیشتر ناهنجاری هست تا تناقض.
‫اون یکی جاگهد رو یکی کُشته دیلتون.
‫پس اگه خیلی مشتاقی بذار ‫کلانتر کلر بهش رسیدگی کنه.
‫از من به تو نصیحت، انقدر ‫دنبال کشف رازهای دنیا نباش.
‫همینجا الان زندگی خوبی داری جاگهد.
‫با جریان زندگی همراه شو.
‫پس میگی اون منم؟
‫نه حاجی. ‫تو منی.
‫- این وسط تویی وجود نداره، خب؟ ‫- ولی داره.
‫بر اساس ملاقاتمون با جاگهد
‫دو دنیای موازی وجود داره و ظاهراً دوتا رجی.
‫ولی من اول وجود داشتم. ‫من رجی برتر هستم عشقم.
‫آره، ولی توی سه شماره کمیک بیشتر نبودی.
‫- من توی بیشتر از 10 20 تاشون بودم. ‫- بچه‌ها...
‫مهم نیست کی اول بوده و کی بیشتر حضور داشته.
‫الان هر دوتون اینجایید و هر چی که هست
‫واضحه که نباید از شما دو نسخه باشه
‫که همینجوری توی شهر راه ‫برید و ملّت رو زهره ترک کنید.
‫برای همین تا اطلاع ثانوی بدون ‫هیچ وسیله ارتباطی اینجا می‌مونید.
‫باید برم کازینو رو واسه
‫مهمونی مجردی عروس و دوماد آماده کنم.
‫- چی؟ نه، من هم میام. ‫- آره، من هم می‌خوام بیام.
‫مهمونی مجردی آرچی‌ـه ‫و من نباید از دستش بدم.
‫من بیشتر ترجیح میدم توی ‫مهمونی مجردی عروس باشم.
‫آره!
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫راستش این اواخر خیلی به بابام فکر کردم.
‫اگه بود عاشق این لحظه می‌شد.
‫ازدواج من و بتی؟ بیخیال. ‫خودش ساقدوشم وایمیساد.
‫احمقانه‌ست، ولی همه‌اش...
‫همه‌اش فکر می‌کنم...
‫یه‌جوری واسه عروسی پیداش میشه...
‫کنارمون وایمیسه و لبخند می‌زنه.
‫احمقانه نیست آرچ.
‫بیخیال هنوز سر شبه، پاشید برقصیم.
‫کی دلش می‌خواد با من برقصه؟
‫عالیه. ‫مرسی رجی.
‫می‌دونستم می‌تونم روت حساب کنم.
‫یالا رجینالد. ‫خجالت نکش.
‫می‌دونی، سه‌تاییمون می‌تونیم ‫یه رابطه‌ی عالی داشته باشیم.
‫لازم نیست کسی خبر دار بشه.
‫شرمنده رانی.
‫زیاد اهل تقسیم کردن نیستم.
‫آره خب، من هم همینطور.
‫می‌دونید چیه؟
‫نکته جالب اینجاست که ‫ورانیکا لاج انقدر سر سخته
‫که تنهایی نمی‌تونید راضیش کنید.
‫مرسی.
‫یادتونه وقتی دبیرستانی بودیم
‫انقدر پارتی می‌گرفتیم که روز بعدش ‫خمار بودیم و سر کلاس نمی‌رفتیم؟
‫آره، یادش بخیر.
‫معلم بودن خیلی مزخرفه.
‫- وای خدا. ‫- چی شده عزیزم؟
‫یه روانی که اسم خودشو
‫گذاشته بلک هود ‫برادرم رو دزدیده.
‫چی؟ بلک هود کیه؟
‫من از کجا بدونم دختر عمو؟
‫ولی یه پول هنگفت واسه ‫باج گیری می‌خواد و میگه
‫اگه پولشو ندم برادرم رو می‌کُشه.
‫ببین آرچی، می‌دونم دیوونگیه.
‫فکر کنم بدونم جیسون ‫بلاسم رو کجا زندانی کردن.
‫این هم یکی دیگه از اون ‫مزخرفات دنیای موازیته؟
‫خب، آره. ‫ولی اگه اتفاق‌های ریوردیل
‫داره توی ریورویل تکرار میشه ‫پس...
‫فکر کنم جیسون رو توی وایت ورم گروگان گرفتن.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫اول بریم پیش کلانتر کلر ‫که هوامون رو داشته باشه...
‫بعدش هم بریم نجاتش بدیم.
‫جیسون، جیسون...
‫اینجا چه‌خبره؟
‫به فکرم رسید که ‫چهره‌ی پشت نقاب
‫احتمالاً کسی هست که همزادم رو کُشته.
‫شرورِ اصلی ریورویل.
‫هایرام لاج نیست ولی...
‫کلیفورد بلاسم.
‫جانم؟ ‫شوخیتون گرفته؟
‫چرا واسه شام تمرینی لباس نپوشیدید؟
‫- حداقل یکیتون آماده می‌شد. ‫- اول اون شروع کرد.
‫برام مهم نیست کی شروع کرد.
‫دیگه از این مزخرفات رقابت ‫برتر بودنتون خسته شدم.
‫ما اینجا همه آدم بزرگیم ‫پس باید بتونیم مثل آدم بزرگ‌ها رفتار کنیم.
‫ولی تا اون موقع جفتتون تنبیه ‫هستید و از خونه نمی‌تونید بیرون برید.
‫- چی؟ ‫- عادلانه نیست!
‫اگه می‌خواید با هم همزمان وجود داشته باشید ‫باید مشکلاتتون رو حل کنید.
‫نه توی پمبروک جایی دارید ‫نه توی زندگیم.
‫احمق.
‫از همه متشکرم که توی این ‫مناسبت خاص بهمون ملحق شدن.
‫این فرصت که یه مادر ‫توی مراسم شام تمرینی
‫عروسی دخترش با بهترین مردِ شهر
‫آرچی اندروز شرکت کنه همیشه گیرش نمیاد.
‫فکر کنم شوهرم هال بخواد چند کلمه حرف بزنه.
‫فقط کوتاه حرف بزن.
‫ممنون آلیس...
‫وقتی که بتی به‌دنیا اومد رو یادمه. ‫اون...
‫تونی؟ چیه؟ ‫چی شده؟
‫قبل از اینکه حتی تونی به ‫زبون بیاره می‌دونستم چی شده.
‫اون مُرده.
‫کی مُرده تونی؟
‫شرل.
‫خفه شده.
‫من و بتی مستقیم از سر مراسم رفتیم تورن‌هیل.
‫صحنه‌ی اونجا خیلی وحشتناک بود.
‫هر روز که می‌گذشت قوانین ‫این دنیا غیر منطقی‌تر می‌شد.
‫انگار ریوردیل می‌خواست ‫جلوی ریورویل خودنمایی کنه
‫و آدم‌های بی‌گناه مثل شرل این وسط می‌مُردن.
‫آخه چطور می‌تونستم به حرف ‫دیلتون گوش بدم و کاری نکنم؟
‫وایسا ببینم.
‫دیلتون. همه‌اش برام سؤال ‫بود شرورِ اصلی این دنیا کیه.
‫یعنی دیلتون دویلیِ سر به زیر تمام ‫این مدّت جلوی چشم همه آدم بَده بوده؟
‫از اونجایی که نصفه شب اینجایی ‫به‌نظرم وقتشه صحبت کنیم.
‫- الان سرم شلوغه جاگهد. ‫- نه.
‫تو ازم خواستی بشینم و هیچ کاری نکنم دیلتون.
‫ولی باز داره اتفاق میوفته.
‫همون اتفاق‌هایی که توی ریوردیل ‫افتادن دارن اینجا هم اتفاق میوفتن!
‫آدم‌ها دارن می‌میرن.
‫آره. ‫با شکوه نیست؟
‫چی؟
‫- پس خبر داری چه‌خبره، مگه نه؟ ‫- آره.
‫متأسفم جاگهد.
‫ولی باید می‌فهمیدم اگه دو دنیا به هم
‫متصل باشن چی میشه.
‫و حالا می‌دونیم.
‫به‌طرز خطرناکی ناپایدار میشن
‫و در نهایت هر دو دنیا از داخل منفجر میشن.
‫چرا باید منفجر بشن؟
‫ریوردیل و ریورویل
‫هر دو دنیا دارن گسترش پیدا می‌کنن
‫مثل بقیه‌ی دنیاها.
‫ولی هنوز نقطه‌ی پیدایششون یکیه.
‫یعنی چی؟ ‫با هم تداخل پیدا می‌کنن؟
‫توی هم دیگه رشد می‌کنن؟
‫و من ‫دیلتون دویلی
‫بلیت صندلی جلو برای این نمایش نصیبم میشه.
‫من اولین دانشمندی میشم که در زمان نابودی
‫دو دنیای اصلی و پاکتی رو ثبت می‌کنم.
‫چطور جلوش رو بگیریم؟
‫نمی‌گیریم. ‫نمی‌تونیم که بگیریم.
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫اتل؟
‫توی آب انگورش سمّ ریختم.
‫چرا؟
‫چون می‌خواست بذاره همه توی دو دنیا بمیرن
‫تا بتونه وقتی دو دنیای موازی
‫که از داخل منفجر میشن ‫رو ببینه و روش مطالعه کنه.
‫تو می‌دونی چطور دو دنیا ‫رو چطور نجات بدیم، اتل؟
‫معلومه که می‌دونم جاگهد.
‫خب، یکی از دو دنیا ‫دنیای اصلیه
‫می‌تونم ریوردیل رو نجات بدم.
‫رجی؟
‫رجی‌ها؟
‫ای احمق‌های خودخواه
‫و مغرورِ عقب افتاده.
‫وقتی گفتم مشکلاتتونو حل کنید ‫منظورم نبود با دوئل درستش کنید.
‫این موقع بود که دنیای پاکتی
‫یعنی همین دنیا ‫به‌وجود اومد.
‫اگه بتونیم شرایط هنگام به‌وجود ‫اومدنش رو بازسازی کنیم
‫اونوقت شاید از نظر تئوری انرژی‌ای
‫که اونا رو به هم متصل کرد ‫بتونه از هم جداشون کنه.
‫فقط باید بفهمیم زمان دقیقش کِی و کجا بوده.
‫فکر کنم بدونم.
‫اتاق خوابِ آرچی. ‫وقتی که اون بمب منفجر شد.
‫نه، فکر کنم باید یه رخداد ‫خاص‌تر از یه انفجار معمولی باشه.
‫شاید خاص به‌نظر نرسه
‫ولی اونجا ترکیب شرارت و پاکی بوده.
‫عشقِ آرچی و بتی ‫نفرتِ هایرام.
‫پیدایش اونجا بوده. ‫من توی گاراژ در حال نویسندگی بودم.
‫و نابودی و انفجار هم دخیل بوده.
‫علم هم دخیل بوده. ‫آرچی یه...
‫یه تکه پالادیوم روی میزش داشت.
‫جادو هم بوده.
‫نفرینِ شرل علیه شهر.
‫احتمالاً صد درصد همین بوده.
‫خیلی‌خب پس با منطقِ تو
‫باید خیلی دقیق اتفاقاتِ داخل اتاق ‫خواب آرچی رو بازسازی کنیم.
‫تا جایی که می‌تونیم باید شبیه درش بیاریم.
‫و دنیاها اون موقع باید جدا بشن، آره.
‫دنیای اصلی پایدار میشه
‫و دنیای ما...
‫از هستی نابود میشه.
‫همه توی ریورویل می‌میرن؟
‫اصلاً از اولش ریورویل قرار ‫نبوده وجود داشته باشه جاگهد.
‫من، تو، همه‌مون، شهرمون، ‫ما همه...
‫یه ناهنجاری هستیم.
‫یه ناهنجاری بزرگ و داغون ‫که خیلی ساده از بین میره.
‫و اگه هیچ کاری نکنیم...
‫هر دو دنیا نابود میشن؟
‫میلیاردها نفر می‌میرن؟
‫پس باید زیر تخت خواب آرچی یه بمب بذاریم.
‫- و بتی و آرچی هم بذاریم روی تخت. ‫- چی؟
‫نه، نه، نه.
‫نباید آرچی و بتی رو بکشیم.
‫اونا دارن ازدواج می‌کنن.
‫باید تا جایی که میشه شرایط رو بازسازی کنیم.
‫اگه قراره بتی و آرچی نباشن پس شاید بشه...
‫من و ورانیکا باشیم.
‫اگه نماینده‌ی آرچی و ‫بتی نیستیم پس چی هستیم؟
‫اتل...
‫تو نابغه‌ای.
‫پس اگه چیزی که میگی حقیقت داشته باشه
‫و این کار رو بکنیم...
‫نمی‌میریم؟
‫نه.
‫خیلی بدون درد...از بین میریم.
‫و ریوردیل
‫دنیایی که مطمئن نیستیم وجود داره یا نه
‫- نجات پیدا می‌کنه. ‫- وجود داره ورانیکا.
‫یه دنیایی هست که توش ‫مراسم‌های رقص دبیرستانی هست
‫توش راگبی و قاتل‌های سریالی ‫نقاب‌دار و میلک شیک داره
‫با کلی نمایش موزیکال و فرقه
‫و بازی‌های تخته‌ای ‫شیطانی و راهبه‌های رحمانه.
‫ریوردیل دنیایی هست ‫که اگه دو دنیا رو جدا نکنیم
‫میلیاردها نفر توش می‌میرن.
‫خیلی‌خب.
‫انجامش بدیم.
‫بیا از هم لب بگیریم تا دنیا رو نجات بدیم.
‫فقط یه چیز.
‫میشه موقع عروسی انجامش بدیم؟
‫چون زیاد حس و حال عروسی رفتن ندارم.
‫آره، می‌دونم. ‫من هم مثل تو.
.به افتخار واگهد که با هم جور شدن
‫طبیعیه که واسه زندگی‌ای ‫که حتی مطمئن نیستی
‫زندگی اصلیت بوده دلتنگ بشی؟
‫با ورق زدن کتابِ سال ‫چیزهایی یادم اومد
‫چیزهایی که انگار توی ‫فیلمِ زندگیم دیده بودم.
‫خیلی‌خب لاج.
‫انجامش میدیم یا چی؟
‫آرچی، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌دونی، وقتی به عروسیم نیومدی
‫می‌دونستم داری یه‌کار احمقانه می‌کنی.
‫یه‌کار مثل جدا کردن دو دنیا از هم.
‫خب، نمی‌تونم اجازه بدم این کارو بکنی.
‫قبل از اینکه کاری بکنی
‫بدون که ورانیکا الان داره میاد اینجا.
‫نه جاگ، نمیاد.
‫رانی مُرده.
‫من کُشتمش.
‫چی؟
‫چرا باید این کارو بکنی؟
‫چون واقعیت رو راجع به دو دنیا بهش گفتی.
‫و اون می‌خواست کمکت کنه نابودش کنی.
‫تو شرل...
‫و اون یکی جاگهد رو کُشتی؟
‫کار هایرام یا کلیفورد یا هال نبود
‫تو آدم بده‌ی ریورویلی...
‫من آدم بَده نیستم جاگ.
‫اینجا هیچکس مُرده نمی‌مونه.
‫شرل و رانی برمی‌گردن.
‫تمام آدم‌هایی که از دست دادیم...
‫توی این دنیا همه زنده میشن.
‫همه زنده میشن؟
‫قضیه راجع به باباته؟
‫متوجه نیستی؟
‫بابام داره میاد خونه.
‫باید بیاد.
‫اگه زنده بود هیچوقت ‫عروسی من رو از دست نمی‌داد.
‫مخصوصاً اگه با بتی بود. ‫بابام عاشق بتی بود.
‫چطور این چیزها رو می‌دونی آرچی؟
‫قوانینِ این دنیا؟
‫قبل از اینکه کمیک‌ها رو ‫نشونت بدم چطور می‌دونستی
‫که چطوری اون یکی جاگهد رو بکشی؟
‫من تمام رمز و راز این ‫دنیا رو می‌دونم داداش.
‫من خودم پایه‌ی تولدِ ریورویل بودم.
‫لحظه‌ی پیدایش و نابودی.
‫آستانه‌ی مکاشفه.
‫من همه چیز رو دیدم.
‫اون یکی جاگهد، مُرده‌هایی که زنده میشن
‫ناهنجاری‌ها.
‫اونطور که فکر می‌کنی
‫کپی یا اشتباه نیست.
‫یه فرصت دیگه‌ست تا با بابام باشم.
‫آرچی...
‫اگه این دو دنیا رو جدا نکنیم
‫خیلی زود همه‌ی آدم‌ها ‫توی هر دو دنیا می‌میرن.
‫و تو هم مطمئن نیستی که فرد ممکنه زنده بشه.
‫- هیچکس نمی‌دونه... ‫- حتی اگه درصد خیلی کمی وجود داشته باشه
‫که بابام زنده بشه
‫می‌خوام اینجا منتظرش بمونم.
‫متأسفم.
‫بتی.
‫هیچوقت یه کوپر رو توی محراب قال نذار.
‫هی، حالت خوبه؟
‫چطور می‌دونستی که باید بیای اینجا؟
‫وقتی آرچی توی محراب قالم گذاشت
‫یه‌چیزی به ذهنم اومد.
‫نمی‌دونم، انگار زندگیم از جلوی چشمام رد شد.
‫می‌دونستم که باید بیام اینجا.
‫می‌دونی که ریورویل نباید وجود داشته باشه؟
‫اون بمب باید منفجر بشه.
‫خودمون باید منفجرش کنیم؟
‫اگه خودت بخوای.
‫حالا چی؟ ‫باید صبر کنیم؟
‫نه، باید لحظه‌های قبل از انفجار اصلی رو
‫تا جایی که می‌تونیم دقیق بازسازی کنیم.
‫خب، من و آرچی...
‫می‌دونم، کمیک‌ها رو خوندم.
‫سلام، ببخشید ‫ببینید...
‫شاید یه راه دیگه برای جدا کردن دو دنیا
‫بدون نابود کردن این یکی باشه.
‫خب؟
‫خب، احتمالاً باید بمب رو متوقف کنیم. ‫میشه لطفاً بمب رو خنثی کنی بتی؟
‫من...چی؟
‫من بلد نیستم چطور بمب خنثی کنم.
‫چرا بلدی. ‫تو آکادمی اف‌بی‌آی رفتی.
‫در واقع قبلاً هم انجامش دادی
.‫وقتی که پالی به بدنش بمب وصل شده بود
‫تو هم زنده شدی.
‫بعد از اینکه آرچی خفه‌ـت کرد
‫کجا بودی؟
‫چاکلیت شاپ پاپز توی آسمون.
‫لحظه‌ای که وارد شدم
‫فوراً احساس آرامش کردم.
‫پاپزِ دنیای آخرت خیلی شبیه به مال خودمونه
‫با این تفاوت که توش کمیک می‌فروشن.
‫شبیه یکی از اون شربت خونه‌های قدیمی هست.
‫همه چیزِ این پاپز قدیمی هست.
‫یه‌چیزی بردار بخونی و بگیر بشین.
‫هر چی بخوای بخوری هست. ‫و صد البته که مهمونِ مایی.
‫و همون لحظه پیداش کردم.
‫یه کمیک خاص
‫که بین شماره‌های 95 و 96 اومد
‫و تفاوت‌های ریوردیل و ‫ریورویل رو توضیح داده بود.
‫توش داستانِ دو دنیای متصل رو گفته بود
‫و اینکه چطور اگه دنیای دوم
‫بخواد از دنیای اول جدا بشه ‫نابود میشه.
‫مگه این که یه منبع نیروی ‫جدید پیدا بشه و ازش نگه‌داری بشه.
‫به اطراف نگاه کردم و ‫تمام کمیک‌ها رو می‌دیدم.
‫این همه داستانِ شگفت‌انگیز
‫باعث شد بفهمم اون منبع قدرت ممکنه چی باشه.
‫برای همین زنده شدم و اومدم اینجا.
‫منبع قدرتی که قراره
‫بعد از جدایی ریورویل رو تأمین کنه چیه؟
‫قوه‌ی تخیُل.
‫هم بی‌نهایته هم قدرتمند
‫بدون مرزه و همیشه قابل جایگزینه.
‫هیچ سوختی قدرتمند تر
‫و موّلد تر و محشر تر از قوه‌ی تخیل نیست.
‫نمی‌فهمم.
‫فکر کنم من فهمیدم.
‫انفجار یعنی نابودی، درسته؟
‫برعکسِ نابودی چیه؟
‫- پیدایش. ‫- دقیقاً.
‫همه‌ی اینا توی کمیک هست
‫این که چطور جاگهد قراره ریورویل رو با
‫تبدیل شدن به یه باتریِ زنده نجات بده.
‫- یه... ‫- موّلدِ داستان؟
‫که با قدرت نوشتن داستان ‫سوختِ دنیا رو تأمین می‌کنه؟
‫پس یعنی نیاز نیست لزوماً ‫ریوردیل رو نجات بدیم.
‫زیادی ساده‌اش کردی ولی آره ‫تو داستان می‌نویسی
‫و ریورویل نجات پیدا می‌کنه.
‫فقط یه چیز، وقتی که ‫شروع به تولید داستان کنی
‫باید توی تنهاییِ کامل به سر ببری.
‫فکرش رو بکن یه‌نفر ‫دوتا جاگهد تو خیابون ببینه
‫که راه میرن و با هم حرف می‌زنن. ‫ممکنه اینطوری واقعیت از هم فرو بپاشه، پس...
‫خب، نه. ‫نه!
‫چرا خودت نمی‌تونی این کارو بکنی؟
‫من راوی هستم.
‫اون نویسنده‌ست.
‫یعنی چی؟ ‫این که عادلانه نیست!
‫نه! ‫این...
‫اگه قراره همه زنده بمونن...
‫دوستامون، خوانواده‌هامون. ‫راه درستش همینه.
‫برای همین من آگاه شدم ‫آره؟
‫چون من هم داخل داستانم هم بیرون از داستان.
‫بالأخره دنیا می‌دونست فقط ‫من می‌تونم دنیا رو نجات بدم.
‫خیلی‌خب.
‫بساطم رو کجا پهن کنم؟
‫پناهگاهِ دیلتون؟
‫دستگاه تایپت رو از قبل اون پایین گذاشتن.
‫کلی ورق و غذا داری اونجا.
‫و وقتی خوب جا افتادی ‫در رو روت می‌بندیم.
‫این دیوونگیه. ‫من نمی‌تونم اینطوری با خودم کنار بیام جاگ.
‫راستش به مرور زمان می‌تونی.
‫در واقع خیلی هم زود با خودت کنار میای.
‫خیلی زود فداکاریِ جاگهد ‫برای ما رو یادت میره
‫و اون از خاطره‌ـت پاک میشه.
‫خدایا!
‫- این دیگه... ‫- به من نگاه کن.
‫ازت می‌خوام قوی باشی.
‫خواهش می‌کنم.
‫ازت می‌خوام توی این قضیه پشتم باشی.
‫مطمئن شو بمب منفجر میشه.
‫جاگهد.
‫درست میشه.
‫واقعاً میگم.
‫ما می‌تونیم. ‫من و تو با هم از پسش بر میایم.
‫با هم دنیا رو نجات میدیم.
‫همین لحظه بود که بتی و جاگهد دوباره
‫شمارش معکوس نابودی رو شروع کردن.
‫زمانی که توی اتاق نشیمن
‫آرچی اندروز به‌هوش اومد و مأموریتش ‫برای توقف جاگهد رو از سر گرفت.
‫کوپر، هر اتفاقی بیوفته...
‫با هم باهاش مواجه میشیم.
‫اون لحظه فقط می‌شد منتظر موند.
‫بتی و جاگهد هم دیگه رو محکم نگه داشتن.
‫مثل بچه‌هایی که از تاریکی می‌ترسن.
‫همون لحظه که بمب بالأخره ‫داشت شمارشش تموم می‌شد
‫بتی و جاگهد هم دیگه رو بغل کرده ‫بودن و آماده‌ی انفجاری بودن که باید
‫یک یا چند دنیا رو نابود می‌کرد.
‫ولی در عوض...
‫هیچوقت همچین اتفاقی نیوفتاد.
‫بمب دیگه سر جاش نبود.
‫ضربه‌های روی در تموم شدن.
‫و بتی و جاگهد فهمیدن که ‫طوفان از کنارشون رد شده.
‫اونا جون سالم به در بردن.
‫دیگه می‌تونستن به زندگیشون ادامه بدن.
‫چه عجب اومدید.
‫دیگه داشتیم گروه تجسس می‌فرستادیم دنبالتون.
‫خدایی اون بالا چیکار می‌کردید؟
‫راستش، یادم نمیاد.
‫زیاد جدّیش نگیرید.
‫هر وقت روی رمان جدید ‫کار می‌کنه سر به هوا میشه.
‫ولی دور از شوخی داشتیم چیکار می‌کردیم؟
‫بیا دیگه بتی ‫الان اسپاگتیت سرد میشه.
‫- سلام. ‫- سلام، مرسی.
‫بعد از شام ‫جاگهد و تبتا
‫وسایل جاگهد رو از گاراژ آرچی
‫به خونه‌ی جدیدشون بردن.
‫که شامل مجموعه‌ی کامل کتاب کمیک بود
‫که جاگهد یادش رفته بود اونا رو داره.
‫هر چند که اون لحظه نمی‌دونست، ‫ولی این مجموعه‌ی کمیک
‫و اسراری که بین صفحه‌هاش پنهان شده
‫یه‌روزی جونِ خودش و ‫آدم‌های بی‌شماری رو نجات میده.
‫پس جواب داد.
‫ریورویل تا وقتی که به نوشتن ادامه بدی ‫توی چرخه‌ی بی‌پایانی
‫که خلق کردی به زندگی ادامه میده.
‫خدا رو شکر کلی داستان توی ذهنم دارم.
‫ولی یه سؤال.
‫توی دنیای ریوردیل اصلی ‫الان چه اتفاقی داره میوفته؟
‫فکر کنم هیچوقت نمی‌فهمیم اگه کسی
‫روند اتفاقات رو توی ریوردیل عوض کرده باشه.
‫[همان لحظه در ریوردیل...]
‫می‌شنوی؟
‫گوشیمه.
‫- الو. ‫- از خونه برید بیرون بتی!
‫شما؟
‫گوش کن، زیر تختتون یه بمب هست.
‫همین الان باید برید بیرون!
‫باید بریم.
‫همین حالا.
« ارائــه شـده تـوســط رســانـه بــزرگ سـینما فــریــک » «مــرجـع دانـلـود رایـگان فــیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..