‫آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...
‫شما خاکستری‌‌ها هستین. ‫این‌جا چی‌کار دارین؟
‫تو و تمام عزیزانت رو نابود می‌‌کنیم.
‫این‌‌جا فعالیت‌‌های فضایی وجود داره.
‫- مطمئنم. ‫- می‌‌خوای چی‌‌کار کنی؟
‫با ردیاب بیگانه تماس بگیرم و ‫بهش بگم بیاد پیشنس...
‫و یه آدم‌‌فضایی پیدا کنه.
‫یه سری دیگه از این قرص‌‌ها لازم دارم.
‫اینا می‌تونن خیلی اعتیادآور باشن.
‫- مری الن تیلور کیه؟ ‫- مادرم.
‫زندگیم رو همون‌‌ شکلی که بود دوست داشتم، ‫هنوزم دوست دارم.
‫فکر نمی‌کنم این یارو فضایی باشه.
‫به‌‌نظرت اون خانم جدیده توی ناهارخوری...
‫با بقیه یه فرقی نداره؟ ‫ممکنه عضو مردان سیاه‌‌پوش باشه.
‫دیشب مردان سیاه‌‌پوش بچه رو دزدیدن.
‫چه عوضی‌‌هایی هستن، علامت تعجب!
‫تو اولین دور از آزمایش‌‌هامون...
‫هیچ دی‌ان‌‌ای فرازمینی شناسایی نشد...
‫ولی دور بعدی آزمایش‌‌های تجربی...
‫نمی‌‌خواد. می‌‌رم داخل.
‫بله، خانم.
‫به نگهبان‌‌ها اطلاع می‌دم ‫که دست و پاش رو ببندن.
‫ببندنش؟
‫زحمت نکشین.
‫فضایی نیست.
‫هیچ کدوم‌‌شون نیستن.
‫شوخی‌‌های که بچگی‌‌هامون می‌‌کردیم رو یادمه.
‫آدم هرکاری می‌‌کنه تا با بقیه همرنگ بشه، ‫واسه همین درکت می‌‌کنم.
‫معلومه که شبیه این پسر فوت شده هستی.
‫ولی اینکه وانمود کنی آدم‌‌فضایی هستی، ‫فکر کی بود؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫تو دردسر نمی‌افتی.
‫اگه از صدها مورد تحت بررسی...
‫و هزاران هزار آزمایشی که انجام می‌‌شه...
‫خبر داشتی، ادای فضایی بودن درنمیاوردی.
‫آدم‌‌فضایی‌‌ها واقعی‌ان.
‫با پدرم دیدم‌شون...
‫وقتی هم‌سن‌وسال تو بودم.
‫چشم‌‌هات گولت زدن.
‫خوب می‌دونم چی دیدم. ‫عکس‌‌های وامونده رو ببین.
‫عکس‌‌ها رو دیدیم.
‫ممکنه بالن هواشناسی بوده باشه.
‫از کدوم سازمان و تشکیلات اومدی؟
‫فقط تو و دخترت این‌‌جا هستین، درسته؟
‫بابا، نه!
« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
‫نژاد من در ابتدا موجودات آبزی بودن.
‫خوشحالم که پا درآوردیم و ‫تونستیم روی خشکی راه بریم.
‫همون‌‌قدر که دلم نمی‌خواد انسان باشم...
‫همون‌‌قدرم دلم نمی‌خواد ماهی باشم.
‫خیلی از بخش‌‌های زندگی‌‌شون ‫از کنترل‌‌ خودشون خارجه.
‫ماهی‌‌ها دنبال غذا به جلو شنا می‌کنن...
‫و وقتی که غذا رو پیدا می‌کنن، ‫توسط یه موجود عجیب از آب...
‫بیرون کشیده می‌‌شن، ‫اندازه‌‌گیری و بررسی می‌‌شن...
‫و بعد به خونه‌‌شون برگردونده می‌شن.
‫ماهی‌‌ها تقصیری ندارن.
‫اگه گرسنه باشم و ‫یه پیتزا سر قلاب ببینم...
‫ممکنه منم نتونم خودم رو کنترل کنم.
‫تقصیر منه.
‫تمام زندگی‌‌ام رو ‫صرف محافظت از تو کردم.
‫باید خیلی وقت پیش چیزی که راجع‌‌به ‫مادرت می‌دونستم رو بهت می‌گفتم.
‫حالا می‌‌فهمم چرا نگفتی.
‫وقتی به گروه‌‌مون اضافه شد با‌هاش آشنا شدم.
‫همون موقع باردار بود.
‫پس تو یه‌‌جورایی...
‫عضو پنجم گروه بودی.
‫پدرم رو می‌شناختی؟
‫مری الن اینو پیش خودش نگه داشت.
‫بیشتر وقت‌‌ها مراقبت کردن ازت ‫می‌‌افتاد گردن من.
‫و بعد یه روزی مادرت ول کرد رفت.
‫آخه چه‌جوری می‌شه بچه رو ‫جلوی در یه خونه ول کرد...
‫- و اصلاً هم اهمیت نداد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫بچه‌‌های گروه گفتن با ‫خدمات حفاظت از کودکان تماس بگیرم ولی...
‫با یه وکیل فرزندخوندگی تماس گرفتم.
‫این‌‌قدر مهربونی که به ضررت تموم می‌‌شه.
‫مهربونی نبود...
‫عشق بود.
‫از همون روزی که به دنیا اومدی، ‫تو خودت بودی، آستا.
‫نمی‌تونم کاری کنم که آدم‌‌ها ‫ببینن تو چه‌‌‌قدر خاصی...
‫ولی خودم همیشه می‌‌دیدم.
‫یه درامر رو از دست دادم، ‫ولی یه دختر به‌دست آوردم.
‫از نظر من این معامله ‫از منصفانه‌ هم منصفانه‌‌تر بود.
‫- ممنون، بابا. ‫- خواهش.
‫اوه، گفتم یه صداهایی میاد.
‫- صبح بخیر، کیلا. ‫- بن، سلام.
‫کیلا ازم خواست تو یه پرونده کمکش کنم.
‫عزیزم، چه خبر خوبی.
‫دیدی، می‌دونستم وقتی زمانش ‫مناسب باشه، دوباره وارد قانون می‌شی.
‫پرونده چیه؟
‫به شرکت حقوقی کیلا کمک می‌کنم...
‫که یه دستور منع موقت بگیره...
‫تا مراحل ساخت استراحتگاه رو متوقف کنه.
‫عجب.
‫چه عالی.
‫بازم قهوه می‌خواین براتون بیارم؟
‫لطف می‌‌کنی، عزیزم.
‫پس... قاضی تصمیم می‌گیره ‫که ما ثابت کردیم...
‫که ثابت کردیم...
‫ببخشید، کیلا.
‫ببین، گوش کن، کلیدِ گرفتن حکم...
‫اینه که ثابت کنیم ‫تأثیرات زیست‌‌محیطی...
‫اگه ثابت کرده باشیم...
‫غیر قابل جبران...
‫زیست‌‌محیطی...
‫بن!
‫منو صدا کردی؟
‫می‌دونم داری چی‌کار می‌کنی.
‫قهوه درست کردن؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫من دیگه می‌‌رم.
‫بهت خبر می‌‌دم که نظر قاضی چیه...
‫و... اون قهوه رو هم می‌‌ذارم واسه بعد.
‫و همین‌‌طور صدای جاروبرقی‌ای رو که ‫احتمالاً می‌خواستی روشنش کنی.
‫بله.
‫جزو بالغانه‌‌ترین کارهایی بود که تا حالا کردی؟
‫جزو سه تای اول بود.
‫ببین، می‌دونم که درمورد استراحتگاه ‫طرف‌‌ مخالف همدیگه هستیم.
‫شاید منصفانه نبود که ‫همچین جلسه‌‌ای رو این‌‌جا بذارم.
‫ممنون.
‫پس یه قراری می‌‌ذاریم.
‫به محض اینکه از در خونه اومدیم تو...
‫اصلاً راجع‌‌به استراحتگاه صحبت نمی‌کنیم.
‫قبوله.
‫خیلی خب.
‫خیلی احمق‌ان.
‫کارم داشتی؟
‫آره، اوه...
‫یه چیزی هست که می‌‌خواستم بهت بگم...
‫ولی نمی‌دونم چه‌جوری، ‫واسه همین تو نامه نوشتم.
‫باشه، فقط بهم بگو.
‫باشه.
‫«آستای عزیز، خاکستری‌‌ها ‫اومدن زمین که همه‌‌مون رو بکشن؟»
‫واقعاً با این جمله شروع کردی؟
‫می‌خواستم توجهت رو جلب کنم.
‫آفرین. توجهم جلب شد.
‫همه‌مون می‌میریم؟
‫دوباره؟
‫- این‌‌جا چی‌‌ می‌‌خوان؟ ‫- نمی‌دونم.
‫همه‌‌چی خیلی سریع اتفاق افتاد. ‫تهدیدم کرد و بعدشم رفت.
‫تو یه خاکستری هستی.
‫بله و تو هم یه...
‫هستی.
‫شنیدنش با لهجۀ شماها خنده‌داره.
‫خودم این خاکستری‌‌ها رو پیدا می‌‌کنم. ‫نگران نباش.
‫تو زمین رو در حال انفجار کشیدی.
‫ولی باشه، حتماً، اصلاً جای نگرانی نداره.
‫ولی استعداد نقاش...
‫غیر‌‌قابل‌‌‌‌انکاره.
‫با کارآگاه لینا تورس تماس گرفتین...
‫پلیس جسپ... لطفاً پیغام بذارین.
‫سلام، کارآگاه.
‫مایک تامپسون هستم.
‫راستش از بیسیم شنیدم که...
‫شماها درگیر دستگیری یه باندی ‫هستین که بوقلمون می‌‌دزدن.
‫فقط می‌‌خواستم مطمئن بشم که می‌‌دونی...
‫اگه لازم داشتین می‌‌تونیم ‫بهتون کمک کنیم یا نیرو بدیم.
‫راستش از نظر من مسخره‌‌ست که...
‫کسی بخواد یه چیزی رو بدزده که...
‫که شبیه نتیجۀ سکس طاووس ‫با یه جوراب قرمز گشاده.
‫ولی... بگذریم... زنگ زدم...
‫چون تو فکر این بودم ‫که چی‌کارها می‌کنی و...
‫اوه، صبح بخیر، قربان. ‫نمی‌‌دونستم اومدین.
‫- بفرمایین، شیرینی‌تون. ‫- یه لحظه لطفاً.
‫عذر می‌‌خوام، کارآگاه.
‫خب همون‌‌طور که گفتم، ‫اگه خواستی می‌‌تونی بهم زنگ بزنی.
‫خیلی خب. ممنون. خداحافظ.
‫می‌دونستم.
‫با همدیگه 10 تا بچه به‌دنیا میارین.
‫معاون، چی‌کار می‌کنی؟
‫- هنوز تلفن رو قطع نکرده بودم. ‫- نه، من...
‫چیزی نمونده بود تا یه پیام بی‌‌نقص بذارم...
‫و بعد وقتی داشتم ‫حرکت نهایی رقص رو اجرا می‌‌کردم...
‫تو از پشت سرم اومدی و با یه لولۀ فلزی...
‫زدی پشت پاهام و انداختیم زمین؟
‫تصادفی زدم پشت پاهاتون...
‫و لولۀ فلزی هم نبود.
‫بیشتر شبیه یه چوب بیسبال چوبی و نرم بود....
‫چون زن‌‌ها بچه دوست دارن.
‫من فقط... من...
‫اینو می‌ذارم این‌‌جا.
‫دارسی.
‫- صبح بخیر، قهرمان. ‫- سلام.
‫صبحه؟
‫حدودهایِ یازده و نیمه.
‫درب مخلوط‌‌کن رو ندیدی؟
‫نه.
‫همیشه می‌ذارمش تو این کشو. ‫مطمئنی جابه‌جاش نکردی؟
‫یه سیستم چیدمان مخصوص دارم.
‫اصلاً فکر نمی‌‌کردم ‫آدم اهل چیدمان و سیستم باشی.
‫و در ضمن صبح بخیر هم گفتم.
‫آره، گفتی.
‫وایستا ببینم، فکر می‌کنی من شلخته‌‌ام؟
‫نه، اصلاً.
‫خوشم میاد وسواس داری ‫مخلوط‌‌کن‌ات مرتب سر جاش باشه.
‫وسواس دارم؟
‫چون وسایل رو تو کشویی که...
‫جاشون اون‌‌جاست می‌‌ذارم، وسواس دارم؟
‫یعنی... بی‌‌خیال...
‫نجاری که برای چاقوها و چنگال‌‌ها...
‫جاهای جداگونه درست می‌کنه هم وسواس داره؟
‫می‌دونی وسواسی واقعی کیه؟
‫هر کسی که عددها رو اختراع کرده.
‫هر کدوم واسه خودشون ‫یه عدد به‌خصوص هستن.
‫چه آدم وسواسی‌‌ای.
‫جداً می‌‌خوای به‌‌خاطر ‫در یه مخلوط‌کن سر من غرغر کنی؟
‫فقط می‌‌خوام کمکم کنی پیداش کنم.
‫بفرما.
‫مرسی.
‫تو جوینده و یابندۀ لوازم‌‌خونگی منی.
‫خیلی خوشمزه‌‌ست.
‫- تو هم می‌خوری؟ ‫- حالت خوبه؟
‫چند وقتیه که به‌هم‌‌ریخته‌ای و تمرکز نداری.
‫ذهنم درگیر مسابقات هاردپک‌ـه.
‫حال‌‌وهوای مسابقه... ‫همه‌‌چی رو سخت می‌‌کنه.
‫اگه استرس مسابقه رو داری، ‫برنامۀ امشب رو کنسل می‌‌کنیم.
‫نه، امکان نداره.
‫قربان، شام سر جاشه.
‫امشب می‌‌بینمت.
‫می‌‌خوام یه غذای پُر پروتئین ‫واسه خودم درست کنم.
‫هی، معاون.
‫خبری از کارآگاه تورس نشد؟
‫- نه، معاون. ‫- شاید سرش شلوغه.
‫شاید نمی‌خواد 10 تا بچه ‌به‌‌دنیا بیاره.
‫بگذریم... داشتی سعی می‌‌کردی با اون...
‫ردیاب بیگانه ارتباط بگیری، مگه نه؟
‫بی‌‌خیالش شدم.
‫60 تا ایمیل فرستادم.
‫حتی یکی‌‎شون رو هم جواب نداد.
‫این همه مدت این یارو رو ‫واسه خودم گنده‌ش کردم.
‫احتمالاً اینم یه عوضی مثل بقیه‌ست.
‫باشه، خب، و الان هم این‌‌جاست.
‫در واقع 62 تا ایمیل بود.
‫می‌‌خوای با یه عوضی ناهار بخوری؟
‫یه مشکلی داریم.
‫ظاهراً چند تا وکیل تشنۀ قدرت...
‫دارن یه دستور منع می‌‌گیرن...
‫تا موقتاً جلوی پروژۀ استراحتگاه رو بگیرن.
‫واقعاً؟ از کجا می‌دونی؟
‫خب، بذاری این‌طوری بگیم که...
‫بدون داشتن چند تا گوش تو شهر، ‫آدم شهردار نمی‌‌شه.
‫- یکی از اون وکیل‌‌ها، کیت‌ـه. ‫- دقیقاً.
‫- باشه. ‫- آره.
‫اگه از 6 سالگی سردردهای استرسی نداشتم...
‫می‌‌گفتم این سردردم تقصیر اوناست.
‫خیلی خب، می‌دونی چیه؟
‫جای درستی اومدی...
‫چون اتفاقاً در حضور یه ماساژور حرفه‌‌ای هستی.
‫بیا، بفرما، بشین.
‫بشین. بشین.
‫- آموزشگاه ماساژ رفتی؟ ‫- معلومه که رفتم.
‫شاگرد اول کلاس فارغ‌‌التحصیل شدم.
‫تو آشپزخونۀ خودم ماساژ یاد گرفتم.
‫واسه بلند شدن دیر شده؟
‫نه، نه، چیزیت نمی‌‌شه. نگران نباش.
‫ماساژ رو از راه سنّتی یاد گرفتم.
‫روی گربه‌‌ها تمرین کردم.
‫اگه بتونی یه گربه رو ساعت 3 نصفه‌شب...
‫بدون اینکه بهت چنگ بندازه ‫یا همسایه‌‌ت رو بیدار کنه، ماساژ بدی...
‫مدرک ماساژت رو می‌‌گیری.
‫هر چی هم وحشی‌‌تر باشه، بهتره.
‫واسه لیسانس ماساژوریم...
‫یه گربه رو تو یه کوچه پیدا کردم.
‫موهای ساعد چپم هنوزم درنمیاد، ‫ولی فارغ‌‌التحصیل شدم.
‫اوه، خب کمردردی که به‌‌وجود اومد...
‫سر درد رو کمرنگ کرد، پس ممنون.
‫- قابل نداشت. ‫- خیلی ممنون.
‫حالا که ذهنت آزاد شد...
‫می‌تونی به این فکر کنی که ‫وقتی می‌‌ری خونه...
‫چه‌‌جوری می‌تونی کیت رو راضی کنی که ‫بی‌‌خیال موضوع استراحتگاه بشه.
‫خب، مشکل... مشکل همین‌جاست.
‫نمی‌تونم.
‫توافق کردیم وقتی خونه‌‌ایم ‫در‌‌مورد استراحتگاه حرف نزنیم.
‫فکر خوبیه. ‫این به‌صلاح زندگی‌‌تونه.
‫ولی از طرف دیگه من ‫با هیچ‌‌کدوم‌‌تون ازدواج نکردم.
‫ببین، منو شام دعوت کن.
‫قبول می‌‌‌‌کنم. امشب می‌‌بینمت.
‫نمی‌‌تونم سرم رو به چپ بچرخونم، می‌دونی چرا؟
‫آره، می‌دونی چیه؟ ‫گربه‌‌ها هم همین مشکل رو داشتن.
‫اینو امتحان کن. سعی کن این شکلی قوز کنی ‫و مثل گربه هیس‌‌هیس کنی.
‫بعداً می‌بینمت.
‫چـ... چی؟
‫فهمیدم چه‌جوری جلوی خاکستری‌‌ها رو بگیرم.
‫چی؟
‫عالیه. می‌‌خوای چی‌‌‌‌‌کار کنی؟
‫هفتۀ دیگه تو نیومکزیکو یه همایش دیگه...
‫درمورد موجودات فضایی برگزار می‌‌شه.
‫همایش پر از آدم‌‌هایی می‌‌شه که...
‫که اون موجودات خاکستری وحشتناک...
‫دستکاری‌ کردن و ‫داخل بدن‌شون ایمپلنت گذاشتن.
‫درسته.
‫می‌تونی از این آدم‌‌ها استفاده کنی که ‫خاکستری‌‌ها رو ردیابی کنی؟
‫نه، می‌دزدم‌‌شون و ایمپلنت‌‌هاشون رو درمیارم...
‫و بعد اونا رو داخل بدنِ ‫سگ‌‌های حرفه‌‌ای نمایشی کار می‌ذارم.
‫- چی؟ ‫- اوهوم.
‫خاکستری‌‌ها خیلی گیج می‌‌شن.
‫«چرا اون آدم که دزدیده بودم...
‫چرا دور خودش می‌‌چرخه ‫و از روی گیت‌‌ها می‌‌پره؟»
‫این 3 تا 5 دقیقه جلوشون می‌گیره.
‫باید به فکر یه نقشۀ دوم باشیم.
‫چی؟
‫آره.
‫سلام.
‫این مَرده خیلی شبیه...
‫وای خدا، ردیاب بیگانه‌ست.
‫با لیو سر یه میز نشسته.
‫- چرا اون با لیوه؟ ‫- داره پای سفارش می‌‌ده؟
‫چه‌‌می‌دونم. بیا بریم.
‫امروز که اومده بودم این‌‌جا ‫فقط یه پای مونده بود.
‫حرومزاده منوی دسرها رو هم گرفته!
‫خدایا.
‫وقتی بچه‌‌ها برگشتن، سفینه دیگه رفته بود...
‫ولی تو اون لحظه یه‌جورایی احساس کردم...
‫احساس کردی دنیات گسترش پیدا کرده...
‫و از تمام تصوراتت هم فراتر رفته.
‫وای. دقیقاً.
‫ولی چیزی که بیشتر از همه‌‌چی یادمه ‫احساس تنهایی بود.
‫می‌‌دونستم جز خاله کتی‌‌ام هیچ‌‌کس ‫حرفم رو باور نمی‌‌کنه.
‫ولی فقط واسه اینکه ‫خاله‌ کتی تیمارستان بستری بود.
‫خب، واسه همینه که افراد کمی ‫از تجارب فضایی‌شون حرفی می‌‌زنن.
‫من دارم یه مستند تولید می‌‌کنم که...
‫افراد تجارب برخورد با ‫فضایی‌ها رو با هم به اشتراک می‌‌ذارن.
‫مردم باید بدونن تنها نیستن.
‫شما آدم خیلی شریفی هستین.
‫شبیه شیر هستین.
‫علاقه داری که تو مستند حضور داشته باشی؟
‫اوه، نمی‌تونم.
‫نگرانی اینکه بقیه ممکنه ‫چه فکری درموردم بکنن...
‫باعث می‌شه آرنج‌‌‌هام عرق کنن.
‫همین... همین الانم دارن عرق می‌‌کنن.
‫هی، نمی‌شه همین‌جوری ‫بیاین این پشت... غیربهداشتیه.
‫باشه، بابا.
‫باید این‌‌جا بمونیم تا ‫این مَرده بره، خب؟
‫می‌دونه که هری فضاییه...
‫و ممکنه منو هم از همایش بشناسه.
‫دن، به اون مرد شرور پای نفروش.
‫ببخشید.
‫- چی شد؟ ‫- منو دید. یه چنگال بهم بده.
‫باید با چنگال بزنم تو گردن اون... ‫و هر کس دیگه‌ای که شاهد ماجرا باشه.
‫- باید به کلی گردن چنگال بزنم. ‫- تو به هیچ‌‌کس چنگال نمی‌‌زنی!
‫- نه. ‫- راست می‌گه.
‫از پشت برو بیرون.
‫چی شده؟ همه‌‌چی روبه‌‌راهه؟
‫باید یه چیزی رو بررسی کنم... برمی‌گردم.
‫بررسی همون ردیابیه؟
‫می‌‌ری حضور فضایی‌‌ها رو بررسی ‌کنی؟
‫من همین‌‌جا منتظرم.
‫سلام، لیو.
‫- مگه دوستت پیشت نبود؟ ‫- نه.
‫شاید برای اینکه بگیم دوستیم زود باشه...
‫ولی از آسیب‌‌های روحی بچگی‌‌هاش برام گفت.
‫در ضمن تاریخ تولدش...
‫رنگ مورد علاقه‌‌ش و نماد ماه تولدش رو می‌‌دونم.
‫یا خدا، من با ردیاب بیگانه دوستم.
‫ردیاب بیگانه...
‫همون پادکستی‌ـه که گوش می‌‌دی، آره؟
‫همون که مریخی‌‌ها رو دنبال می‌کنه؟
‫آره، ولی پیتر خیلی بیشتر از ایناست.
‫کتاب توطئه‌های دولت ‫درمورد بیگانگان رو عملاً پیتر نوشته.
‫پس اومده که طرفدار پروپاقرص‌اش رو ببینه...
‫یا واسه کار اومده؟
‫فکر می‌کنه ممکنه همین‌جا تو پیشنس ‫فعالیت‌های فضایی وجود داشته باشه.
‫همین الان داره یه سرنخ رو بررسی می‌‌کنه.
‫خیلی هیجان‌‌انگیزه، نه؟
‫وای، واقعاً هیجان‌‌انگیزه.
‫پسر، تو کارش جدیه.
‫من که دلم نمی‌‌خواست جای اون آدم‌‌فضایی باشم.
‫سلام، دکتر وندراسپیگل.
‫می‌‌شه در‌‌مورد وقت گرفتن...
‫♪ آهنگ Sukie in the Graveyard ♪ ‫♪ از Belle and Sebastian ♪
‫ببخشید.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
‫باید می‌کشتمت.
‫همون موقع که داشتی مثل یه بچۀ احمق ‫بهم التماس می‌کردی که رگ گردنت رو نزنم.
‫بعضی‌‌وقتا آرزو می‌کنم که این کار رو کرده بودی.
‫تنها چیزی که باعث شد ادامه بدم...
‫این واقعیت غیرقابل‌انکار بود ‫که تو ملاقات بعدی‌‌مون...
‫این توئی که از ترس به خودت می‌‌لرزی.
‫نمی‌خواستم این مرد رو...
‫وسط شهر به قتل برسونم.
‫کسایی که صحنه‌های قتل رو تمیز می‌‌کنن...
‫با کثیف‌کاری ناجوری روبه‌‌رو می‌‌شن.
‫با خونش روی دیوار می‌‌نویسم: «ببخشید.»
‫شاهد، در حال... ‫در حال راه رفتن داشت اس‌‌ام‌اس می‌‌داد.
‫وارده، جناب قاضی.
‫مدرک، ضابط دادگاه.
‫طوری نیست، خانم.
‫من به این راحتی‌‌ها از پا درنمیام.
‫اوه، این‌جا بودی که.
‫لباس زیرت داره منو ‫از نظر جنسی تحریک می‌کنه.
‫بذار یه آبجو مهمونت کنم...
‫خانمی که واسه اولین بار می‌‌بینمش.
‫پس... بالاخره این اتفاق داره می‌افته، آره؟
‫- هوم. ‫- اون نمونه‌برداری که از رحم من کردی رو یادمه.
‫زمان زیادی اون پایین بودی.
‫به‌‌نظرم یه چیزی دیدی که خوشت اومده.
‫- می‌‌فهمم. ‫- وای، نه!
‫ما خیلی عوض شدیم.
‫از هم فاصله گرفتیم.
‫کار بالغانه اینه که ‫هر کدوم راه خودمون رو بریم.
‫مشکل من نیستم. مشکل توئی.
‫مشکل منم.
‫خب، تف بهش.
‫- می‌شه یه شات تکیلا بهم بدین؟ ‫- حتماً.
‫آره، الان یکی باهام به‌‌هم زد.
‫سلام.
‫صبحونه‌ت رو نگه داشتم.
‫پیشخدمت می‌‌خواست ببره. ‫مجبور شدم اسلحه‌‌م رو نشونش بدم.
‫آره، گرسنه نیستم.
‫تو راه از یه دکه ساندویچ گرفتم.
‫اوه.
‫بگذریم، خیلی سریع دوئیدی رفتی.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫آدم‌‌فضایی بود؟
‫مردم فکر می‌‌کنن آدم‌‌فضایی‌‌ها ‫فقط توی تنهایی و خلوتی میان سراغ‌‌مون.
‫من و همسرم تو یه ‫اتوبوس شلوغ تو نیویورک بودیم...
‫و بچه‌‌م رو از شکم همسر باردارم ‫بیرون آوردن و بردن.
‫نمی‌ذارم هیچ‌‌کس دیگه مثل ما عذاب بکشه.
‫پس حتی اگه یه بیگانه ‫درست کنارمون ایستاده باشه...
‫بهت نمی‌گم.
‫و هیچ اقدامی ‌هم نمی‌‌‌‌کنم...
‫نه وقتی افراد بی‌‌گناه دورو‌برمون هستن.
‫واقعاً جای تحسین داره.
‫اینو گفته بودم؟
‫حس می‌‌‌‌کنم دارم حرف‌‌هام رو تکرار می‌‌‌‌کنم.
‫آرنج‌‌هام دوباره داغ کردن.
‫حالا چی می‌‌خواستی نشونم بدی؟
‫فعالیت‌‌هایی احتمالی بیگانه‌‌ها ‫تو پیشنس رو جمع‌‌آوری کردم...
‫دیده‌‌ شدن بشقاب‌‌پرنده‌‌های احتمالی...
‫می‌دونین که، چیزهایی که ‫مردم به پلیس گزارش می‌‌کنن.
‫این چیه؟
‫یه شوخی بود که پسر شهردار شروعش کرد.
‫همون موقع بازجوییش کردم. ‫چیز خاصی نبود.
‫مگه اینکه واسه شما معنای خاصی داشته باشه.
‫نه.
‫می‌‌شه این یه‌ مدت پیش من بمونه؟
‫از کتابچۀ من خوش‌‌تون اومده؟
‫البته، بله، پیش شما باشه.
‫عرق کرده.
‫بیا امشب ساعت 21 همدیگه رو ببینیم.
‫این‌‌جاها میکده هست؟
‫آره، میخونه داریم. اسمش 59‌ـه.
‫من میکده رو ترجیح می‌دم.
‫- مگه با هم فرقی دارن؟ ‫- خیلی هم فرق دارن.
‫اوه، ما فقط میخونه داریم.
‫گمونم بتونم با اون‌جا کنار بیام.‏
‫ممنون. روز خوبی داشته باشین.‏
‫اون‌جا می‌بینمت.‏ ‫مراقب خودت باش.
‫خیلی خب.‏
‫خب، این قرص واسه سوزش معده‌ست.‏
‫اینم واسه سوزش معدۀ گربه‌م.‏
‫اوه، نمی‌دونم این یکی چیه.‏
‫فکر کنم مهرۀ پلاستیکی بود.‏
‫جودی، زانوم آتیش گرفته.‏
‫اون داروهای مسکنی رو می‌خوام که...‏
‫بعد از افتادن از پشت‌بوم خوردی.‏
‫آره، درست کردن سقف ‫به‌نظر خیلی راحته، مگه نه؟
‫ولی نیست.‏
‫اوه، شاید این یکی باشه.‏
‫‏- خشکی دهان داری؟ ‫‏- آره.‏
‫‏- یبوست؟ ‫‏- خیلی زیاد.‏
‫‏- و تغییر خلق و خو؟ ‫‏- خدایا، اینو بده من.‏
‫خودشه.‏
‫می‌شه یه دونه‌ش رو نگه دارم؟
‫واسه موقعی که ‫بازم مهره خوردم.‏
‫خب، مهره نخور.‏
‫وای.‏
‫نکنه تو دکتری چیزی هستی؟
‫‏[ الن ]‏
‫این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
‫الان باید قایم شی.‏
‫من یه فضایی‌ام.‏
‫فضایی‌ها از انسان‌ها قایم نمی‌شن.‏
‫خب، باید بشی.‏
‫با لیو حرف زدم.‏
‫این قضیۀ ردیاب بیگانه‌ها‌ اصلاً شوخی نیست.‏
‫اون متخصص بیگانه‌هاست.‏
‫حتی راجع‌به یه برنامۀ مخفی ‫دولت درمورد بیگانه‌‌ها کتاب نوشته.‏
‫هری، ممکنه بهت آسیب بزنه.‏
‫می‌شه به پرستار عصبانی بگی...‏
‫دفعۀ بعد ساندویچ ژامبون درست کنه؟
‫حس می‌کنم اصلاً قضیه رو جدی نگرفتی.‏
‫آخه ردیاب بیگانه‌ چی راجع‌به بیگانه‌ها می‌دونه...‏
‫که من ممکنه ندونم؟
‫از یه برنامۀ مخفی دولت ‫درمورد بیگانه‌‌ها خبر داره...‏
‫این یعنی ممکنه ‫هر جور اطلاعاتی داشته باشه.‏
‫راجع‌به گونۀ تو، خاکستری‌ها.‏
‫کی می‌دونه؟
‫این اطراف چرخیدن برات خطر داره.‏
‫جداً باید بری خونه قایم شی.‏
‫انسان‌ها قایم می‌شن.‏ ‫فضایی‌ها شکار می‌کنن.‏
‫اگه ردیاب بیگانه‌...‏
‫اطلاعات مخفی از خاکستری‌ها داشته باشه...‏
‫احتمالاً بتونم ازش برای ‫پیدا کردن‌شون استفاده کنم.‏
‫باشه، می‌رم خونه.‏
‫ممنون.‏
‫خیارشور منو می‌خوای؟
‫شل و وله.‏
‫نه.‏
‫خیلی خب.‏
‫مکس.‏
‫ببخشید. نمی‌‌خواستم بترسونمت.
‫‏- من پیتر باک هستم.‏ ‫‏- تو همون ردیاب بیگانه‌‌ای‌!‏
‫به کمکت نیاز دارم تا یه کسی رو...‏
‫یا بهتره بگم، یه چیزی رو پیدا کنم.‏
‫آه، این فقط یه شوخی بود ‫که از خودم درآوردم.‏
‫واقعاً بیش از حد خودم باحالم.‏
‫خب، گمون نکنم این یه شوخی باشه...‏
‫این دقیقاً شبیه موجودیه...‏
‫که همین امروز... دیدم.‏
‫‏- واقعاً می‌تونی ببینی‌شون؟ ‫‏- درست مثل خودت.‏
‫نه، گفتم که،‏ ‫اونو از خودم درآوردم...‏
‫اولین‌باری که یه فضایی دیدم رو یادمه.‏
‫یه شکل انسانی داشت.‏
‫ولی وقتی صورتش رو دیدم،‏ ‫شبیه مار بود.‏
‫وای. یه آلفا دراکونیان.‏
‫مستقیم به من نگاه می‌کرد...‏
‫ولی هیچ‌کس دیگه‌ای نمی‌تونست ‫چیزی که من می‌دیدم رو ببینه.‏
‫واسه بقیه اونم شبیه یه آدم عادی بود.‏
‫فکر کردم دارم دیوونه می‌شم.‏
‫احتمالاً تو رو هم قبلاً دیوونه خطاب کردن.‏
‫آره.‏
‫چطوره بهم بگی اون کیه؟
‫‏- نمی‌تونم.‏ ‫‏- مکس، گوش کن.‏
‫متوجهم. می‌خوای ازش محافظت کنی.‏
‫احتمالاً قانعت کرده...‏
‫که باهات دوسته.‏
‫ولی فضایی‌ها این همه راه نمیان ‫تا با ما دوست بشن.‏
‫میان تا به ما ضربه بزنن.‏
‫این یکی نمی‌زنه.‏ ‫اون یه فضایی خوبه.‏
‫اینو می‌بینی؟
‫کار اونه.‏
‫اگه فرصتش رو داشت ‫حتی منو می‌کشت.‏
‫و اگه به نفعش باشه ‫اون فضایی تو رو هم می‌کشه.‏
‫بیا، وقتی آماده بودی بهم بگی ‫اون کیه، بهم زنگ بزن.‏
‫ممکنه نجات بشریت به این بستگی داشته باشه.‏
‫برای توصیف بچه‌هایی مثل مکس ‫از یه کلمه استفاده می‌شه...‏
‫‏«خائن».‏
‫همین‌طور هم «تخم سگ» و «خل و چل».‏
‫راستش خیلی کلمه براش هست.‏
‫‏- بفرما، عزیزم.‏ ‫‏- ممنون، عزیزم.‏
‫‏- عجب سوپی.‏ ‫‏- اوهوم.‏
‫خیلی ممنون.‏
‫می‌دونی مزه می‌تونه آدم رو ببره به گذشته؟
‫این سوپ منو می‌بره به...‏
‫پنج سال پیش...‏
‫یه کاسه سوپ خوردم که ‫دقیقاً همین مزه رو داشت.‏
‫صحبت از کار شد، شنیدم...‏
‫چند روز پیش تو خیابون اصلی شهر ‫غوغایی شده بود.‏
‫ظاهراً مایک مجبور شده...‏
‫یه گروه نوجوون شر و شور رو کنترل کنه.‏
‫آره، درسته.‏
‫داشتن دونات‌های دور ریخته شدۀ دن رو ‫به سمت ماشین‌ها پرت می‌کردن.‏
‫مثل توپ هاکی یخ و محکم بودن...‏
‫ممکن بود یکی بمیره.‏
‫می‌دونی، دلیل این کارشون چیه؟
‫دلیلش رو بهت می‌گم...‏ ‫سر رفتن حوصله.
‫آره، تو شهرهای آروم و خلوت ‫این یه مشکل خیلی بزرگه.‏
‫اوه، که این‌طور؟
‫همین‌طوره.‏
‫می‌دونی، نوجوون‌ها یه‌چی لازم دارن تا...‏
‫ذهن ذاتاً مجرم‌شون رو مشغول نگه داره...‏
‫می‌دونین، یه‌چی مثل اسکی کردن ‫یا قایق سواری...‏
‫یا خرید تو فروشگاه.‏
‫اوه، فهمیدم قضیه چیه.‏
‫چی؟ قضیه‌ای نیست.‏
‫همین‌جوری مایک رو دعوت کردم ‫یه غذای خوب بخوره.‏
‫البته از لحاظ فنی غذا ‫در صورتی غذا حساب می‌شه...‏
‫که سفت باشه، ولی...‏
‫من می‌‌فهمم که حرفت چیه، مایک.‏
‫ببین، مشخصاً با اون استراحتگاه ‫چیزهای خیلی زیادی به دست میاریم.‏
‫ولی الان فهمیدم که شاید ‫چیزهای خیلی بیشتری رو هم از دست بدیم.‏
‫ببین، من و تو خیلی شبیه هم هستیم.‏
‫هردو از شهر اومدیم.‏ ‫دلمون برای یه چیز تنگ شده...‏
‫می‌دونی، رفتار، فرهنگ...‏
‫داشتن یه موزه‌ای که ‫یه چیزی توش داشته باشه....‏
‫غیر از کلنگ و وسایل روسپی خونه.‏
‫شرمنده، احتمال تو معنی اینو نمی‌دونی.‏
‫‏- نه، نمی‌دونه.‏ ‫‏- خیلی خب.‏
‫ببین، روسپی کسیه که ‫برای سکس پول می‌گیره...‏
‫‏- مثل یه فاحشه یا...‏ ‫‏- باشه، باشه.‏
‫به‌نظرم درس معنی واژگان دیگه بسه.‏
‫من از شهر و موزه خوشم میاد.‏
‫ولی پیشنس یه شهر ‫ساکت و آرومه...‏
‫و کم‌‌کم دارم از این لذت می‌برم.‏
‫استراحتگاه این دلپذیری رو ازش می‌گیره.‏
‫پیشنس دلپذیری لازم نداره.‏ ‫موش فاضلاب نیاز داره.‏
‫امـم، چی؟
‫‏- من از موش خوشم میاد.‏ ‫‏- باید بیاد.‏
‫هیچی به اندازۀ هجوم موش‌ها، ‫موفقیت شهر رو نشون نمی‌‌ده.
‫ببین، هر شهر سالمی...‏
‫رستوران‌هایی داره که پر از آدمه...‏
‫و اینم یعنی مردم ‫غذاشون رو دور می‌ریزن...‏
‫و اینه که موش میاره به شهر.‏
‫یه بار تو واشینگتن ‫یه جا داشتم نگهبانی می‌دادم...‏
‫بعد خوابم برد و یه موش ‫صاف از رو صورتم رد شد.‏
‫اون لحظه بود که فهمیدم ‫به موفقیت رسیدم.‏
‫گمونم داریم بحث رو می‌بازیم.‏
‫اصلاً چرا رفتم اون‌جا؟
‫انتظارم چی بود؟
‫اون مادرته.‏ ‫باید تلاشت رو می‌کردی.‏
‫می‌دونم.‏
‫فقط فکر می‌کردم بهم می‌گه...‏
‫اتفاقی که براش افتاد ‫مثل رابطۀ من و جی بوده...‏
‫می‌دونی؟
‫ولم کرده تا یه زندگی بهتر داشته باشم...‏
‫ولی هنوزم دوستم داره.‏
‫یا حداقل به فکرمه.‏
‫ولی اصلاً این‌جوری نیست.
‫می‌دونی هر بچه‌ای بیشتر از همه ‫به چی نیاز داره؟
‫اینکه مادرش بهش بگه...‏
‫دوستش داره و همیشه کنارش می‌مونه.‏
‫این حداقلشه.‏
‫منم خیلی اینو لازم دارم.‏
‫آره، ولی اون نمی‌تونه ‫این کار رو برات بکنه.‏
‫و به خودش مربوطه.‏ ‫از کنترل تو خارجه.‏
‫و درسته، یه حفرۀ عمیق تو زندگی‌ت ایجاد کرد...‏
‫ولی اون حفره رو پر کردی،‏ ‫با خانواده‌ت، پدرت...‏
‫گراهام، من، همه‌مون.‏
‫ما هم بدون قید و شرط دوستت داریم...‏
‫و این هیچ‌‌‌‌وقت عوض نمی‌شه.‏
‫ممنون. منم شماها رو دوست دارم.‏
‫این چیه؟ انعام منه؟
‫شرمنده، فقط همینو داشتم.‏
‫خب، بهتره دیگه نیای تو بار.‏
‫این چطوره؟ ها؟
‫‏- خیلی خب، مشکلی نیست.‏ ‫‏- راستش، خیلی هم مشکلی هست.‏
‫چه مرگته؟ اینا دارن زمین رو نابود می‌کنن...‏
‫اینا فلزات قیمتی هستن، فهمیدی؟
‫شما دو تا جیگر چیزی نمی‌خواین؟
‫‏- امـم، نه.‏ ‫‏- نه.‏
‫چیزی لازم نداریم.‏
‫چیزی خواستین بگین.‏
‫چرا یهو وحشی شد؟
‫درسته، یه زمین فوتبال جدید خیلی خوبه...‏
‫ولی به چه قیمتی؟
‫می‌دونی، درآمدی که ازش به دست میاد...‏
‫خیلی واسه شهر خوبه.‏
‫از دید گردشگری بهش نگاه کن.‏
‫عزیزم، من دارم با مایک حرف می‌زنم.‏
‫خودت که می‌دونی چه قراری گذاشتیم.‏
‫نباید با هم درموردش بحث کنیم.‏
‫درسته.‏
‫به شهردار بگو استراحتگاه به جز پول ‫خیلی چیزهای دیگه‌ای هم با خودش میاره.‏
‫ترافیک و سر و صدا میاره.‏
‫حالا ضرراتی که به محیط‌زیست می‌زنه ‫خیلی بدتر از اینه.‏
‫خب...‏
‫خودت شنیدی دیگه؟
‫با عقل جور در نمیاد که بخوام ‫تکرارش کنم، خودت شنیدی.‏
‫خب... کدوم ضرر؟
‫این شرکت...‏
‫سابقۀ محیط زیستی ‫تقریباً بی‌نقصی داره.‏
‫خب، واسه گفتن این راه دیگه‌ای هم هست؟
‫چون این‌جوری انگار گفتی بی‌نقص نیست.‏
‫بی‌نقص نیست، اگه استراحتگاه رو بسازن...‏
‫‏2 درصد از زیستگاه‌های طبیعی ‫غازهای شهر رو از دست می‌دیم.‏
‫اگه استراحتگاه رو بسازیم...‏
‫برف‌روب‌های شهر 200 درصد بیشتر می‌‌شه.
‫مکس، تو برف‌روب دوست داری، مگه نه؟
‫مکس، می‌خوای غازها رو کجا ببینی،‏ تو آسمون...‏
‫یا توی قبر دست جمعی؟
‫من می‌رم طبقۀ بالا غذا بخورم.‏
‫خب از نظر من غازها می‌تونن برن جای دیگه...‏
‫چون می‌تونن پرواز کنن.‏
‫خیلی خب.‏
‫می‌خوای حرف بزنی؟
‫بیا حرف بزنیم.‏
‫خب، استراحتگاه رو ساختی.‏
‫گیریم یه سرمایه‌‌گذار پولدار هم مدیرش می‌شه.‏
‫میاد تو شهر. از این‌جا خوشش میاد.‏
‫شاید اصلاً واسه شهردار شدن نامزد شه ‫و برنده هم بشه.‏
‫همه ازش خوش‌شون بیاد.‏
‫بیاین فرض کنیم که اون سرمایه‌‌گذار...‏
‫شروع می‌کنه به خرج کردن پولش.‏
‫و یهو همۀ ساختمون‌ها مدرن و زشت می‌شن...‏
‫و اسم اونم روشون هست.‏
‫به خودش مغرور می‌شه.‏
‫واسه خوابیدن با زنت ‫یه میلیون دلار بهش پیشنهاد می‌ده.‏
‫چی گفتی؟
‫منم می‌گم:«نه، من یه ‫هرزۀ ارزون نیستم.‏
‫این روزها یه میلیون دلار که پولی نیست.»‏
‫بعدش 5 میلیون پیشنهاد می‌ده.‏
‫منم می‌گم:« با 5 میلیون ‫کل آخر هفته در اختیارتم.»‏
‫چون اون فقط پولدار نیست...‏
‫خیلی هم جذابه.‏
‫شما دو تا خیلی سریع دنده عوض می‌‌کنین.
‫دو دقیقه نشده که یه بچه پیش‌مون بود.‏
‫‏- این‌جا چی‌کار می‌کنی؟ ‫‏- شکلات‌های تو رو می‌خورم.‏
‫کهنه شدن.‏
‫باید تو یه هالووین دیگه شرکت کنی...‏
‫تا شکلات تازه بگیری.‏
‫می‌دونی، پلیس طبقۀ پایینه.‏
‫می‌تونم جیغ بکشم.‏
‫چرا جیغ بکشی پلیس بیاد؟
‫چطوره جیغ بکشی که دوست جدیدت، ‫ردیاب بیگانه‌ها بیاد؟
‫از کجا اینو می‌دونی؟
‫بهم بگو اون کجاست.‏
‫نمی...‏
‫تونم.‏
‫چون دوستش شدی.‏
‫اول دوست من بودی.‏
‫گفتی من دوستت نیستم.‏
‫تو گفتی من مثل بابات هستم.‏
‫تو منو تنبیه کردی.‏
‫خیلی آروم، مثل پدری که می‌خواد دوستت باشه.‏
‫می‌خواستم از این موتورها ‫که بغل‌‌شون صندلی داره بخرم...
‫تا با هم مثل دو تا دوست تو شهر بچرخیم.‏
‫حرفت رو باور نمی‌کنم،‏ ‫چون وقتی ازت خواستم...‏
‫مثل «ای‌تی» بشینی تو سبد دوچرخه‌م...‏
‫گفتی تو سبدم سنگ بریزم...‏
‫و برم تو دریاچه.‏
‫چون من هم‌اندازه‌ش نیستم.‏
‫ای‌تی شبیه یه سیب‌زمینی سکسی بود.‏
‫اون تو سبد خیلی خوب جا می‌شه.‏
‫یه چیز شور می‌خوام ‫تا بعد شیرینی بخورم.‏
‫آره.‏
‫بعدش دوباره شیرینی می‌خورم.‏
‫گرم‌تر بود بهتر می‌شد.
‫خب...‏
‫به دوست بیگانه‌یابت گفتی...‏
‫خونۀ من کجاست، تا بیاد اون‌جا...‏
‫و منو زندانی کنه؟
‫بهش نگفتم. قسم می‌خورم.‏
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.‏
‫چون که خودت همش دروغ می‌گی،‏ ‫فکر می‌کنی بقیه هم دروغ می‌گن.‏
‫تو هم درست مثل من ‫دروغ می‌گی و دزدی می‌کنی...‏
‫درست مثل من که می‌خوام ‫همۀ شکلات‌هات رو بدزدم.‏
‫دیدی، ما خیلی شبیه به هم هستیم.‏
‫باید کمکم کنی این کچل عوضی رو پیدا کنم.‏
‫ولی ازش خوشم میاد.‏
‫اون تنها بزرگ‌تریه که باعث نمی‌شه...‏
‫فکر کنم یه دیوونه‌م.‏
‫اون منو درک می‌کنه.‏
‫اون درکت نمی‌کنه.‏
‫هیچ‌کس تو رو مثل من نمی‌شناسه.‏
‫از 1 تا 10 به یه عدد فکر کن.‏
‫اگه هر دو به یه عدد فکر کنیم،‏ ‫یعنی مثل هم هستیم.‏
‫بعدش به من کمک می‌کنی.‏
‫به چه عددی فکر کردی؟
‫شیش.‏
‫من به شیش و نیم فکر کردم...‏ ‫خیلی نزدیک بود.‏
‫باید روی رابطۀ دوستی‌مون کار کنیم.‏
‫‏- بیا با هم این یارو رو بکشیم.‏ ‫‏- نه!‏
‫تو طرف کی هستی؟
‫ببین، اگه تو نمی‌خوای ‫یه طرف رو انتخاب کنی...‏
‫پس من زنگ می‌زنم به...‏
‫دوست‌های واقعی‌م.‏
‫سلام.‏
‫لوید، منم رفیقت...‏
‫هری وندراسپیگل.‏
‫آره، بیا خونه‌م.‏
‫آره، یه مهمونی گرفتم.‏
‫نه، نه...‏
‫نگران اون نباش.‏
‫خوراکی با من.‏
‫ممنون که اومدی یه نوشیدنی بخوریم.‏
‫نمی‌خواد از من تشکر کنی.‏
‫بعد از شام خوردن با شهردار...‏
‫کل نوشیدنی‌های این‌جا رو هم بخورم کمه.‏
‫از در و دیوار خونه‌شون تنش جنسی می‌باره.‏
‫آره، می‌دونم چی می‌گی.‏
‫خب، دوست ردیاب بیگانه‌ات کجاست؟
‫امشب با هم قرار داشتین، آره؟
‫قرار بود ملاقات کنیم، ولی اون نیومد.‏
‫‏- از بابتش متأسفم، معاون.‏ ‫‏- نباش.‏
‫فکر کنم واسه این نیومد...‏
‫چون داره رد یه بیگانه رو می‌زنه.‏
‫باشه، اگه می‌خوای منو مسخره کن.‏
‫برام مهم نیست.‏
‫می‌دونی، من کل عمرم تماشاگر بودم.
‫هیچ‌وقت خودم دست به کار نشدم.‏
‫ولی این دفعه تصمیم گرفتم ‫به غریزه‌م اعتماد کنم.‏
‫شرایط رو دستم گرفتم...‏
‫و خود ردیاب بیگانه رو آوردم به پیشنس.‏
‫اون واسه این اومد چون من آوردمش.‏
‫خوبه. بهت افتخار می‌کنم، معاون‏.‏
‫ممنون.‏
‫خودم هم به خودم افتخار می‌کنم.‏
‫می‌دونی، من کل عمرم کنار نشسته بودم...‏
‫و شاید دیگه از نشستن خسته شدم.‏
‫‏- در ضمن عصبانی نشو.‏ ‫‏- واسه چی؟
‫یا خدا، شوخیت گرفته؟ ‫من آمادۀ قرار نیستم.‏
‫این شلوار حتی دومین شلوار خوبم هم نیست.‏
‫اون خیلی خوشگل شده،‏ ‫تو هم همین‌طور.‏
‫خیلی خب، یه‌کاریش می‌کنم. برو.‏
‫زودباش، برو، برو.‏ ‫از پسش بر میام.‏
‫تو دیگه مرخصی، معاون.‏
‫‏- سلام.‏ ‫‏- سلام.‏
‫‏- سلام عرض شد.‏ ‫‏- من داشتم می‌رفتم.‏
‫‏- اوه، باشه.‏ ‫‏- خب.‏
‫‏- ممنون، معاون.‏ ‫‏- خواهش.‏
‫‏- کلانتر.‏ ‫‏- کاراگاه.‏
‫باید...‏
‫فکر نمی‌‌کردم اهل پیراهن‌های طرح‌دار باشی.
‫خوشم اومد.‏
‫آره خب، طرح پیراهن کمک می‌کنه ‫چیزی که زیرشه مخفی بشه.‏
‫‏«گربر استرانگ آرم»‏،‏ ‫اینی که این‌جاست...‏
‫بهترین خنجریه که با پول می‌شه خرید.‏
‫کاملاً باهات موافقم.‏
‫لعنت به من.‏
‫می‌دونی چیه؟ ‫بذار یه آبجو برات بگیرم.‏
‫بذار من بگیرم.‏
‫‏- اوه، تو می‌خوای منو مهمون کنی؟ ‫‏- بله.‏
‫باشه.‏
‫♪ آهنگ My Only از Richard Austin ♪
‫سلام.‏
‫وای خدا، جدی می‌گی؟
‫عجب خبر خوبی.‏
‫باشه.‏
‫باشه، شب بخیر.‏
‫خبر خوب؟
‫چیزی نیست که این‌جا بتونم ‫راجع‌بهش حرف بزنم.‏
‫چیز خاصی نیست.‏
‫‏- به قرارمون احترام می‌‌ذاری. ‫‏- اوهوم.‏
‫خیلی خب.‏
‫آره.‏
‫‏- دستور منع موقت؟ ‫‏- صادر شد.‏
‫لعنت.‏
‫ببین، عزیزم،‏ دلم نمی‌خواد ‫راجع‌به استراحتگاه حرف بزنم.‏ خب؟
‫بیا بی‌خیالش شیم.‏
‫اون نصفه‌م که شوهر توئه...‏
‫از لبخند زدنت خوشحاله.‏
‫دوست دارم که خوشحال باشی.‏
‫ممنون.‏
‫واقعاً خوشحالم.‏
‫خیلی خوشحالم.‏
‫ولی اون نصفه‌م که برای ‫این استراحتگاه مبارزه می‌کنه...‏
‫بی‌صبرانه منتظره تو دادگاه لهت کنه.‏
‫مثل دونۀ انگور زیرپا لهت می‌کنم...‏
‫تا بفهمی فقط وقتت رو تلف کردی...‏
‫و کاملاً احساس بی‌ارزش بودن بهت دست بده.‏
‫خیلی خب، قرارمون دوباره برمی‌گرده سر جاش.‏
‫‏- شب بخیر، عزیزم.‏ ‫‏- شب بخیر.‏
‫سلام، جی.‏
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫کل شب کار کردم...‏
‫و سس باربیکیو ریخته رو موهام.‏
‫کاملاً درک می‌کنم.‏
‫فقط یه چی هست که می‌خوام بهت بگم.‏
‫خیلی خب، امـم...‏
‫احتمالاً کلی سؤال تو زندگی‌ت داشتی...‏
‫و شاید با آشنا شدن با من ‫جواب چند تاشون رو پیدا کردی...‏
‫ولی مهم‌ترین چیزی که ‫باید بهت بگم اینه که...‏
‫دوستت دارم.‏
‫تک تک روزهای زندگی‌ت بهت فکر کردم.‏
‫و اگه یه روز به کمک من نیاز داشتی، کنارت هستم.‏
‫و اگه هیچ‌وقت به من نیازی نداشتی،‏ ‫اینم اشکالی نداره.‏
‫وظیفۀ تو نیست که نگران من باشی.‏
‫مشکلی واسه من پیش نمیاد.‏
‫و بازم دوستت دارم.‏
‫خب...‏
‫همین.‏
‫خیلی خب.‏
‫آهای؟
‫دارسی؟
‫سلام. دارسی؟
‫اوه، سلام.‏
‫‏- موضوع چیه؟ ‫‏- نمی‌دونم. خودت بگو.‏
‫ساعت 1 صبحه.‏
‫جدی می‌خوای با در باز این‌جا بخوابی؟
‫داشتم تمیزکاری می‌کردم،‏ ‫زمان از دستم در رفت.‏
‫جداً؟
‫چون به‌نظر که روی میز بیلیارد خوابیده بودی.‏
‫حالا تو بهم می‌گی کجا بخوام؟
‫‏- خیلی خب.‏ ‫‏- وایستا، وایستا.‏
‫ما قرار داشتیم.‏
‫دو ساعت منتظرت بودم.‏
‫شاید با کارهات داری ‫بهم می‌فهمونی که بی‌خیالت شم.
‫نه.‏
‫مشخصه که نه منو جدی گرفتی نه رابطه‌مون رو.‏
‫حس می‌کنم یه‌کم زیادی شلوغش کردی.‏
‫اگه حتی یه‌ذره به من اهمیت می‌دی...‏
‫باید بهم بگی واقعاً قضیه از چه قراره.‏
‫لطفاً؟
‫اشکالی نداره.‏
‫چیزی نیست، خب؟
‫بذار وسایلم رو بردارم، بعدش بریم.‏
‫نه.‏
‫منظورت چیه؟ ‫منظورت چیه «نه»؟
‫به‌نظرم بهترین کار اینه ‫همین‌جا تمومش کنیم.‏
‫الیوت...‏
‫نه.‏
‫نه...‏
‫لطفاً نرو.‏
‫خداحافظ، دارسی.‏
‫احتمالاً بهتره پشت سرم در رو قفل کنی.‏
‫♪ آهنگ One Fine Day از Brian Eno ♪
‫برای فضایی‌ها طبیعیه که...‏
‫کنترل زندگی‌شون رو به دست بگیرن.‏
‫برای انسان‌ها آنچنان طبیعی نیست.‏
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
‫بخشی از انسان بودن اینه که ‫این قدرت رو پیدا کنی...‏
‫که جلوی مشکلات زندگی کم نیاری.‏
‫با اینکه مشکلاتی هست که ‫نمی‌شه کنترل‌شون کرد...‏
‫مشکلاتی هم هست که می‌شه کنترل کرد.‏
‫مثل یه پسر کوچولو که اون‌قدر ‫دوست داره با یه فضایی دوست باشه که...‏
‫حاضره دشمن اون فضایی رو فریب بده.‏
‫مکس طرف درست رو انتخاب کرد.‏
‫نه!‏
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]