ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::CinemaFreak.Net:::..
‫آنچه گذشت...
‫چش شده؟
‫چی سرت اومده؟ ‫منظورت چیه؟
‫از وقتی به خواب رفتی و ‫چشم‌هات کاملا سفید شد...
‫فرق کردی
‫حسش می‌کنی؟
‫بهتره بریم
‫حسش می‌کنی
‫معلوم هست چه خبر شده؟
‫فکر من بود. نیاز داشت بیاد اینجا
‫مامان وقتی بچه بوده اینجا رو دیده
‫شاید بخشی از وجودت باشه ‫که خیلی دلش می‌خواد...
‫همه اینا با عقل جور دربیاد
‫این فقط یه کابوس الکی نبوده، جیم
‫ماه‌ها این خواب رو می‌دیدم
‫میراندا گفت برگزیده شده
‫اگه سرنوشتت بوده به اینجا بیای...
‫هر طوری که شده...
‫همیشه قرار بوده به اون درخت ‫وسط جاده برسی
‫یه چیزهایی می‌دونه
‫شنیدم یه بار به کریستوفر ‫یه داستان در مورد اینجا گفت
‫دوباره مجبورش می‌کنیم تعریف کنه
‫میشه برم توی زیرزمینت؟
‫ازش می‌خوام یه رازی رو بهم بگه
‫کمکم کن، الجین
‫می‌تونم همه‌تونو نجات بدم
‫واقعا همینجا اتفاق می‌افته؟
‫هر چیزی ک داخل منه، داره قوی‌تر میشه
‫ویارها دارن قوی و شدیدتر میشن
‫- تمام مدت عصبانیم ‫- اشکالی نداره
‫فاطیما، همه چی درست میشه
‫گفتم برو!
‫کمک!
‫چی کار کردم؟ ‫من چی کار کردم؟
‫زود باش
‫بگیر بشین
‫بگیر بشین. ‫بهم بگو چی شد
‫توی گلخونه بودیم
‫من...
‫و نمی‌خواستم دیگه اون ‫چیزهای گندیده رو بخورم
‫تیلی اومد تو...
‫و سعی داشت بهم کمک کنه...
‫و حس کردم موجی از خشم تمام ‫وجودم رو گرفت...
‫یه خشم خیلی زیاد
‫انگار که یه موجود درونم بود...
‫انگار...
‫انگار اونجا بودم، ولی نبودم
‫و حس کردم دستم رفت سمت قیچی باغبونی...
‫و نتونستم جلوشو بگیرم
‫نمی‌خواستم این کار رو بکنم.
‫- هیچ کاری از دستم برنمی‌اومد ‫- این کار رو می‌کنیم
‫امشب رو اینجا می‌مونی
‫و صبح که شد...
‫الیس و من بهترین راه رو ‫پیدا می‌کنیم تا...
‫یه راهی پیدا می‌کنیم که چطوری ‫باید همه چیزو پیش ببریم
‫هیچ راهی وجود نداره
‫هی. منو ببین
‫تو عضوی از خونواده منی
‫و اتفاقی که اونجا افتاد...
‫یه راهی براش پیدا می‌کنیم تا حلش کنیم
‫باشه؟
‫فاطیما
‫باشه؟
‫باشه
‫اگه باید غذا بخوری...
‫نه، نه، نه، نه. ‫لطفا اونو ببر
‫ببین، هر اتفاقی که داره برات می‌افته...
‫دورش کن!
‫نمی‌خوام بدتر بشه
‫پس، وقتی نیاز داشتی غذا بخوری، بخور
‫تیلی چی؟
‫همونجا ولش کردم
‫- اونجا ولش کردم ‫- باشه
‫- خدای من، همونجا ولش کردم ‫- بهم گوش کن، گوش بده
‫باید بذاریم یکی پیداش کنه
‫خدای من
‫نه، نه، نه. می‌دونم. هی. ‫منو ببین، منو ببین
‫ببین، الان می‌خوام قوی باشی، خب؟
‫ازت می‌خوام... ‫الیس بهت نیاز داره تا قوی باشی
‫لطفا
‫درسته
‫باشه
‫خب، هوا داره تاریک میشه
‫این در بسته می‌مونه، مهم نیست چی بشه
‫درسته
‫چیزی‌مون نمیشه
‫« مترجم: داوود آجرلو» ‫Highbury
‫♪ وقتی یه پسر بچه بودم ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم ♪
‫♪ چی کاره میشم؟ ♪
‫♪ خوش‌تیپ میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ اونم اینو بهم گفت ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ آینده مال ما نیست که ببینیمش ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ حالا خودم بچه دارم♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن ♪
‫♪ من چی میشم؟ ♪
‫♪ خوشگل میشم؟ ♪
‫♪ پولدار میشم؟ ♪
‫♪ با مهربونی بهشون میگم ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫♪ آینده مال ما نیست که ببینیمش ♪
‫♪ هر چی بخواد بشه میشه ♪
‫دو دقیقه دیگه میایم!
‫بعدا میام پیش‌تون
‫هی، ایتن، ایتن...
‫سلام؟
‫باشه
‫سلام؟
‫هی. ببخشید
‫تو کدوم خری هستی؟
‫ببخشید، هنری کاوانا هستم
‫احتمالا پسرم رو می‌شناسی
‫ویکتور؟
‫درسته
‫از آشناییت خوشوقتم
‫منم
‫عجب دم و دستگاهی اینجا داری
‫پیشرفتی هم کردی؟
‫نه، راستش نه
‫امیدوارم ناراحت نشی ‫اگه یه ذره نوشیدنی برای خودم بردارم
‫راحت باش
‫به سلامتی
‫به کمک نیاز داریم!
‫کمک! به کمک نیاز داریم!
‫- یکی دانا رو بیاره! ‫- چی شده؟
‫تیلی!
‫لعنتی
‫میرم خونه
‫کریستی یا مریل رو دیدی؟
‫- نه ‫- میشه بهشون بگی...
‫از اینکه گذاشتن شب بمونم ‫ازشون تشکر کردم؟
‫از من تشکر نمی‌کنی؟؟
‫ممنونم، رندال، ‫برای اینکه گذاشتی در جایی بمونم...
‫که مریل و کریستی بهت ‫اجازه میدن بمونی
‫خواهش می‌کنم
‫بهتره برگردیم
‫به اون جا، هر چی که هست، ‫باید برگردیم...
‫و بررسیش کنیم
‫چیه؟
‫خب، معمولا، وقتی یه جا باعث میشه...
‫تمام موهای بدنم سیخ بشه...
‫همین دلیل برام کافیه تا ‫ازش دور بمونم
‫آره، ولی هر دو حسش کردیم
‫درسته؟ اگه چیز بشه چی...
‫نمی‌دونم، به چیزی کمک کنه...
‫و اگه بدترش کنه چی؟ ها؟
‫ببین
‫هیچی اینجا نیست که
‫بخواد کمک‌مون بکنه...
‫باشه؟ هیچی
‫پس از اون جای کوفتی دور بمون
‫باشه؟
‫یادت باشه چی گفتم. ‫اگه کسی پرسید...
‫تو و فاطیما دیشب پیش من بودین. خب؟
‫اگه حقیقت رو بهشون بگیم...
‫و توضیح بدیم چی شده چی؟
‫- الیس... ‫- تقصیر اون نبوده
‫می‌دونم. می‌دونم
‫شاید بعضی از اونا درک کنن
‫هیچ نسخه‌ای ما وجود نداره ‫که بتونه اینو توضیح بده
‫میندازنش توی جعبه!
‫نمیذارم چنین اتفاقی بیافته ‫منو ببین!
‫نمیذارم چنین اتفاقی بیافته ‫خودتو جمع و جور کن
‫برو اونجا، برو توی اتاقت...
‫وسایلش رو بریز توی کیف ‫زیاد کیف رو سنگین نکن...
‫اینقدر بردار که چند روزی...
‫بتونه توی کلبه بمونه
‫و تو می‌خوای چی کار کنی؟
‫من...
‫- بوید! ‫- برامون زمان می‌خرم. هی!
‫هی، یه چیزی پیدا کردیم
‫کسی چیزی دیده؟
‫نه، ما که...
‫تا حالا چیزی نشنیدیم
‫می‌دونی کِی این اتفاق افتاده؟
‫ممکنه امروز صبح بوده باشه. ‫ممکنه هم دیشب بوده
‫با برف و سرما...
‫آدم‌های زیادی نمیان اینجا
‫اون موجودات شب میان بیرون...
‫حدس می‌زنم که اونا هم از ‫قیچی باغبونی استفاده نمی‌کنن؟
‫نه
‫باید با همه توی خونه حرف بزنیم
‫بوید؟
‫آره، فکر خوبیه ‫شروع کن به حرف زدن با مردم
‫الیس رو می‌برم بیرون یه قدمی بزنیم
‫- قدم بزنین؟ ‫- این کار ممکنه...
‫به دست آدم‌هایی که می‌شناسیم ‫انجام شده باشه یا آدم‌هایی که نمی‌شناسیم
‫باید این امکان رو رد کنیم...
‫که دیروز هیچ ورودی جدیدی نداشتیم...
‫که ازش خبردار نشدیم
‫- باشه؟ ‫- آره
‫آره. هی
‫می‌دونم تو معاونم نیستی، ولی...
‫آره، نه، درک می‌کنم
‫مصاحبه‌ها رو شروع می‌کنیم
‫باشه
‫هی، کلانتر؟
‫مشکلی نداریم؟
‫بریم ببینیم کی این کار رو کرده
‫هی، خوبی؟
‫لعنتی، باید با سارا حرف بزنیم
‫- کار اون نبوده ‫- مطمئن که نیستیم
‫و تنها کسی نیستم که ‫سراغش رو می‌گیره
‫اگه به نظرت کار اون نبوده، مشکلی نیست
‫پس باید...
‫بریم باهاش حرف بزنیم و مطمئن بشیم
‫- گوش کن... ‫- نه، نه، نه. تو گوش کن
‫هر شب قایم شدن از دست اون موجودات یه چیزه
‫ولی این؟ این چیزیه...
‫که مردم به خاطرش باید ‫یکی رو سرزنش کنن
‫و اگه نفهمیم کی این کار رو کرده...
‫اونوقت می‌افته گردن سارا ‫چه مقصر باشه چه نباشه
‫باشه
‫تو به کارهای اینجا رسیدگی کن...
‫بعدش توی پاسگاه بیا دیدنم ‫و با هم باهاش حرف می‌زنیم
‫سلام، ویکتور
‫امروز می‌خوای بازی کنی؟ ‫می‌تونم یه رازی رو بهت بگم
‫نه، نه، اینطوری نه! ‫بهت که گفتم!
‫چنین صدایی نمیده، سارا!
‫دارم تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫دارم هر چی می‌دونم رو امتحان می‌کنم!
‫نمی‌دونم چی می‌خوای، ویکتور!
‫هی، هی، هی!
‫نه! نه! اون...
‫اون باید حرف بزنه، ‫و درست انجامش نمیدی!
‫دارم هر چی در توان دارم میذارم!
‫نه، به اندازه کافی خوب نیست!
‫نه، به اندازه کافی خوب نیستی
‫- ویکتور! هی! ‫- به اندازه کافی خوب نیستی
‫- هی، نکن! وایستا! وایستا! ‫- به اندازه کافی خوب نیستی
‫- خوب نیستی! ‫- بس کن! بس کن!
‫ببین، می‌دونم می‌خوای همه این ‫چیزها یه معنایی داشته باشه...
‫و اینجا متقاعدت کرده...
‫که باید این بچه‌ها رو نجات بدی
‫سعی داره تو رو مجبور کنه چیزی ‫رو درست کنی که هرگز...
‫می‌دونی چرا تلفن روی دیوار کنده شده؟
‫چون پریروز زنگ خورد...
‫و صدای اونطرف خط گفت اسمش توماس ـه
‫چی؟
‫یه چیزی اینجا همه ‫چیزو در مورد ما می‌دونه...
‫و می‌دونه چطوری ما رو تحریک کنه
‫متاسفم
‫می‌دونم نباید اینجا باشم، ولی...
‫ویکتور اومده توی زیرزمینم ‫و واقعا حالش بده
‫گفتش فقط می‌خواد با تو حرف بزنه
‫اگه مهم نبود نمی‌اومدم
‫همونجا صبر کن. ‫کاپشن‌مو میارم
‫باید برم
‫سلام؟
‫اگه دنبال دارو اومدین، ‫جای اشتباهی رو انتخاب کردین
‫نه، نه
‫دنبال پانسمان بودم
‫پامو بریدم
‫اوهوم. بهتره نذاری کریستی یا مریل...
‫بفهمن داری وسایل‌شونو زیر و رو می‌کنی
‫در مورد تیلی شنیدی؟
‫آره
‫خیلی افتضاح ـه
‫هی. ببخشید که اون روز توی اتوبوس...
‫اینقدر بهت سخت گرفتم
‫گمونم حق با تو بود
‫باید برمی‌گشتیم
‫ببخشید که روی پیرهن تو بالا اوردم
‫آره
‫ویکتور؟
‫تو اینجایی
‫- سلام، ویکتور. سلام ‫- خوبه. بیا
‫بیا اینجا بشین
‫- باشه. ‫- بیا. اینو بگیر
‫باشه
‫- باشه ‫- ویکتور، چی...
‫تو اونجا بودی. وقتی الوییز رو ‫به یاد اوردم اونجا بودی...
‫پس تو کسی هستی که ‫می‌تونه به حرف بیاردش
‫باشه، ویکتور، خیلی متاسفم
‫نمی‌دونم... ‫متوجه نمیشم
‫باید بهم بگه! ‫باید مجبورش کنی بهم بگه!
‫چی رو بهت بگه، ویکتور؟
‫رازهایی که به کریستوفر گفت...
‫چون می‌تونه کمک‌مون کنه
‫متاسفم، عزیزم، اون فقط یه عروسکه
‫نه! نه ‫تو باید همون آدم باشی!
‫- باشه، باشه! ‫- تو باید همون آدم باشی!
‫- ویکتور! هی! هی! ‫- تو باید همون آدم باشی!
‫- هی! ویکتور، بس کن!
‫- بس کن! اون کار رو نکن! ‫- تو باید همون آدم باشی
‫آروم باش. ‫اون کار رو نکن، ویکتور، لطفا
‫هیس. منو ببین. ‫منو ببین. منو ببین
‫منو ببین، ویکتور! ‫چیزی نیست. حالت خوبه
‫- خوبی. چیزی نشده ‫- باشه.
‫- چیزی نیست ‫- آره
‫می‌خوای یه نقاشی بکشی؟
‫نه. نه، اینطوری فایده نداره
‫ببین، نقاشی‌ها همیشه به خاطر ‫سپرده میشن...
‫پس مجبور نبودم به خاطر بسپارم
‫ولی هرگز نقاشی نکشیدم...
‫پس حالا که از بین رفته نمی‌تونم...
‫به یاد بیارمش
‫نه. نه، باشه، باشه ‫اول از همه، بگیر بشین
‫چیزی نیست. حالت خوبه ‫خوبی. بشین، باشه؟
‫چیزی نیست، ویکتور
‫بگیر بشین
‫چیزی نیست، ویکتور
‫هیچی از بین نرفته. هیچی ‫نابود نشده
‫چیزی نیست
‫از این عروسک برام بگو
‫اسمش جسپره
‫جسپر؟ باشه ‫از جسپر برام بگو
‫یه بار شنیدم...
‫به کریستوفر یه ‫چیزهایی میگه که باید بدونیم
‫ولی یادم نمیاد
‫هی، اشکالی نداره. ‫ویکتور، منو ببین
‫- ولی... ‫- منو ببین
‫با هم به یاد میاریم...
‫درست مثل دفعه آخر
‫- باشه. باشه. ‫- می‌تونیم این کار رو با هم بکنیم، باشه؟
‫- باشه ‫- باشه
‫آره
‫سلام؟
‫کسی خونه هست؟
‫اوضاع توی روستا چطور بود؟
‫زیاد خوب نبود
‫گوش کن، برادرت طبقه بالاست
‫میشه لطف کنی یه ذره کنارش بمونی؟
‫- خب، تو کجا میری؟ ‫- باید به یه چیزی رسیدگی کنم
‫باشه؟
‫ولی...
‫ایتن؟
‫حالت خوبه؟
‫- خوبم. ‫- چون فکر کردم...
‫شاید، بخوای بری یه ‫چیز خیلی باحال رو ببینی
‫زنم خواب این مکان رو دیده
‫آره، شنیدم
‫فکر کردم زده به سرش
‫باید به حرفش گوش می‌کردم
‫خب... کلی پشیمونی و تاسف، درسته؟
‫دقیقا چی باعث میشه فکر کنی...
‫تو کسی هستی که از ‫همه چی سر درمیاره؟
‫تصور می‌کنم آدم‌های ‫خیلی باهوش زیادی امتحانش کردن
‫من باهوش‌ترم
‫لطفا، بیا تو
‫فکر کن خونه خودته
‫بسه دیگه
‫الان
‫متوجه منظورم میشی؟
‫از چی حرف می‌زنیم؟
‫فکر می‌کنی کدوم خری هستی ‫که زنم و بچه‌مو...
‫می‌کشی وسط جنگل؟
‫باشه، اول از همه...
‫- کسی رو به جایی نکشیدم ‫- فقط یه بار اینو میگم
‫تابیتا الان در وضعیت خوبی نیست
‫پس اصلا نیاز نداره سرشو با ایده‌هایی...
‫در مورد اینکه چطوری یه ‫ناجی برگزیده شده پر کنی...
‫تا مسئول این باشه که ‫همه رو به خونه ببره...
‫دست کوفتی‌تو بهم نزن!
‫سرشو با ایده‌ها پر کنم؟ ‫مگه بچه‌س؟ مگه نه سالشه؟
‫جیم، اون اومد اینجا! ‫خودش اومد اینجا، خب؟
‫نقاشی‌ها رو دیده بود، ‫این چیز رو شناخت...
‫می‌دونی چیه؟ ‫نیازی ندارم اینو بهت توضیح بدم
‫باشه، پس، بذار من برات توضیح بدم
‫یه عوضی خود شیفته، تنها و خودخواهی...
‫که به هیچی به جز خودت و غرور وامونده‌ت...
‫اهمیت نمیدی
‫اگه می‌خوای خودتو موقع سر در اوردن ‫از این بکشی...
‫از نظر من مشکلی نداره
‫ولی باید مراقب خونواده‌م باشم
‫افرادی رو دارم...
‫بیشتر از اونی که بفهمی برام ارزشمندن
‫جیم، یکم دارم خسته میشم...
‫از این مزخرفات مقدس نمایی و ساده بودن
‫می‌خوای از خونواده‌ت حرف بزنی؟
‫بیا از خونواده‌ت حرف بزنیم ‫بین ما دو تا...
‫فقط منم که دارم یه غلطی می‌کنم ‫تا بهشون کمک کنم!
‫اینو ببین! می‌بینی؟
‫این! این به مردم کمک می‌کنه!
‫نه! می‌دونی این چی کار می‌کنه؟
‫این به مردم نشون میده...
‫چطور تو باهوش‌ترین عوضی ‫آشغال توی این جماعتی!
‫خب که چی؟
‫اگه ما رو به خونه ببره کی براش مهمه؟
‫و این کار رو نمی‌کنم
‫متاسفم. این کار رو نمی‌کنم
‫بیشتر از این وقتمو تلف نمی‌کنم
‫گوش کن، اگه می‌خوای ‫بچه‌هاتو زندانی کنی...
‫نشون میده دنبال قدرت بیشتری. ‫ولی تابیتا یه آدم بزرگساله
‫با کاری که می‌کنه مشکل داری با خودش حرف بزن
‫ببخشید. کارمون اینجا تموم نشده!
‫چرا، خوبم تموم شده، جیم!
‫خب، قطعا سازنده بود
‫فاطیما؟
‫هی. بیا اینجا
‫از پسش برمیایم، خب؟
‫الیس، از تو و بابات می‌خوام ‫اینقدر این حرفو نزنین
‫یکی رو کشتم. چطور...
‫کمکم کن
‫نه، بهم گوش کن. گوش کن
‫هر چی که هست...
‫بین من و توست
‫توی این قضیه کنار همیم
‫برام مهم نیست حتی اگه مجبور بشیم اون ‫طلسم رو برداریم...
‫و بریم توی جنگل زندگی کنیم
‫نه، متوجه نیستی ‫الیس، هر چیزی که درون منه...
‫هر چیزی که مجبورم کرد، هنوز سرجاشه
‫- نه، عزیزم... ‫- هنوز توی وجودمه. من...
‫اگه دوباره اتفاق بیافته چی؟
‫اگه یه کاری بکنم...
‫نمی‌کنی. نمی‌کنی. ‫منو ببین. منو ببین
‫نمی‌کنی. باشه؟
‫چون تو قوی‌تر از این حرفهایی
‫هر چی که هست، ما ازش قوی‌تریم
‫باشه؟
‫فاطیما؟
‫باشه
‫برات یه سری چیز اوردم
‫چند تا لباس...
‫اگه می‌خوای لباس عوض کن
‫دستمال شانس. یادته؟
‫دوستت دارم
‫منم دوستت دارم
‫باشه
‫به زودی برمی‌گردم
‫باشه
‫باشه. زودی میام
‫اشکالی نداره یه توصیه ‫ناخواسته بهت بکنم؟
‫دلیلی نمی‌بینم بهم نگی
‫شاید، گاهی اوقات، ‫وقتی پیش همسرتی...
‫بهتر باشه خفه خون بگیری و گوش کنی
‫ببخشید؟
‫جیم، الان بهت نگاه می‌کنم...
‫تنها چیزی که می‌بینم ‫خود 40 سال پیشمه
‫خیلی مطمئن بودم می‌تونم درستش کنم
‫هرگز به ذهنم خطور نکرد ‫که زنم بیمار نیست
‫که اون آدم مغرور که با ‫عصبانیت از اینجا زد بیرون؟
‫اون در مورد یه چیز درست می‌گفت
‫کاری که می‌کنی...
‫اینکه چقدر دو دستی همه چیزو چسبیدی...
‫شاید به خودت بگی ‫برای خونواده‌ت این کار رو می‌کنی
‫ولی چون ترسیدی این کار رو می‌کنی...
‫و برای خودتم داری انجامش میدی
‫احتمالا تنها کسی در ‫تمام اینجام...
‫که می‌تونه اینو بهت بگه ‫و با اطمینان بگه حقیقت داره
‫حقیقته
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫نه، نمی‌خوام
‫بابام آدم مستی بود
‫بابای منم
‫شبی که دخترم به دنیا اومد...
‫بعد از اینکه تابیتا خوابش برد، من...
‫رفتم میخونه روبه‌روی بیمارستان...
‫و از می‌فروش خواستم ‫بلندترین لیوان ویسکی...
‫که داره رو بهم بده...
‫و ساعت‌ها به اون مشروب خیره شد...
‫و به خودم قول دادم پدر ‫بهتری برای بچه‌هام باشم...
‫شوهر بهتری برای زنم باشم
‫چی کار می‌کنی؟
‫بهت فرصت میدم سوگندت رو تجدید کنی
‫هر چقدر دوست داری اونجا بشین
‫بدم نمیاد یکی همراه‌م باشه
‫این چیه؟
‫نمی‌دونم
‫ولی اگه یه چیزی رو بهت بگم...
‫می‌تونی قول بدی که ‫به مامان و بابا نمیگی؟
‫از وقتی بیدار شدم...
‫یه اتفاقی داره برام می‌افته
‫یه چیزهایی توی سرم می‌شنوم
‫چه چیزهایی؟
‫صدای جیغ کشیدن آدم‌ها رو می‌شنوم
‫و تمومی نداره
‫ولی دیروز...
‫با رندال اینجا بودم ‫و وقتی اینجا رو دیدم...
‫همه چیز ساکت شد...
‫برای اولین بعد از بیدار شدنم
‫ولی این چیز خوبیه، نه؟
‫نمی‌دونم
‫حس می‌کنم...
‫یه چیزی رو حس می‌کنم...
‫انگار می‌خواد برم اینجا
‫و نمی‌دونم چی کار کنم
‫فقط یه مشت سنگه، نه؟
‫ولی می‌ترسم
‫خب، چی کار کنم؟
‫چی؟
‫همه‌ش فکر می‌کنم شبیه ‫اون داستان‌هاست...
‫که همیشه برامون تعریف می‌کنی
‫اگه شخصیتی توی ‫یکی از اون داستان‌ها بودم...
‫چی کار می‌کردم؟
‫این...
‫چطوری می‌شد؟
‫در آستانه یه چیزی هستی
‫همیشه ترسناکه، ولی...
‫قهرمان باید شجاع باشه
‫اگه بخوای می‌تونیم با هم بریم تو
‫آره
‫حاضری؟
‫آره
‫نه! نه! نه! نه!
‫جولی! جولی!
‫کمک!
‫ویکتور، یادت میاد کجا بودی...
‫وقتی حرف زدن جسپر رو شنیدی؟
‫توی یه زیرزمین تاریک بود
‫یادت میاد کدوم زیرزمین بود؟
‫نه، یادم نمیاد
‫- ویکتور، اشکالی نداره ‫- آره
‫توی این زیرزمین چی کار می‌کردی؟
‫یادم نمیاد! یادم نمیاد
‫- هی، نکن... ‫- روز خوبی بود؟
‫چی؟
‫روزی که حرف زدن جسپر رو شنیدی. ‫بیرون چطوری بود؟
‫آفتاب بودی. هوا...
‫داشتیم بازی می‌کردیم
‫- صبر کن. منظورت تو و الوییز ـه؟ ‫- آره
‫آره، من، ‫داشتیم قایم باشک بازی می‌کردیم
‫- خب؟ ‫- چون الوییز...
‫خیلی خوب بلد بود قایم بشه
‫هیچوقت نمی‌تونستم پیداش کنم، ‫مهم نبود چقدر خوب می‌گردم
‫باشه
‫اون روز کجا رو گشتی، ویکتور؟
‫همه جا رو. میخونه، رستوران، خونه‌ها، کلیسا
‫توی کلیسا رو گشتم
‫تا حالا اونجا قایم نشده بود
‫همیشه می‌گفت کلیسا می‌ترسوندش...
‫و بقیه جاها رو گشته بودم
‫همونجا بود که اتفاق افتاد ‫همونجا بود که حرف زدن جسپر...
‫با کریستوفر رو دیدم، توی کلیسا!
‫باید بدونیم چیزی دیدی یا نه
‫خب، کسی رو دیدم که ‫به اون پیرزن توی گلخونه...
‫چاقو بزنه؟ نه
‫تیلی چی؟ آخرین باری که دیدیش کِی بود؟
‫نمی‌دونم. دیروز صبح
‫چرا با کسی حرف نمی‌زنین...
‫که واقعا یکی رو کشته؟
‫چی؟
‫در مورد سارا نمی‌دونی؟ ‫از سارا خبر نداره
‫ببین، مطمئن نیستم چرا دارین ‫با ما حرف می‌زنین
‫کاملا مشخصه کار کی بوده
‫باشه، ببینین، بعدا با سارا هم حرف می‌زنیم
‫- ولی الان، بیاین... ‫- مگه اون باباتو نکشت؟
‫برای چی داری ازش دفاع می‌کنی؟
‫لعنت خدا بهت، گفتم نه!
‫پس راه‌حلت چیه؟
‫باشه، داریم وقت کم میاریم، خب؟
‫شاید اگه بهشون توضیح بدی...
‫و بعد یه کم وقت بدی...
‫و تا اون موقع چی؟ چی؟
‫شما دو تا توی چادر زندگی کنین؟
‫بله! طلسم داریم. در امان می‌مونیم!
‫از دست اون در امان نیستی
‫پس از این می‌ترسی؟
‫- هر چیزی که مجبورش کرده این کار رو بکنه... ‫- هرگز بهم آسیب نمی‌زنه
‫با قیچی زده وسط سینه یکی!
‫پسرم، گوش کن
‫عاشق فاطیمام، جدی میگم! ‫ولی نمی‌دونیم...
‫بوید، کلی آدم توی خونه...
‫دارن آماده میشن با مشعل ‫به سمت خونه سارا برن...
‫چه خبر شده؟
‫کار سارا نبوده
‫بوید، ببین، می‌دونم بهش اهمیت میدی...
‫کار فاطیما بود!
‫حرفی که اون یارو در مورد ‫سارا و بابات زد چی بود؟
‫به این سادگی نیست
‫باشه، فکر نکردی ارزش داشته باشه بگی...
‫این دختر تا حالا دو نفر رو کشته؟
‫ببین...
‫الان فرق کرده و بوید بهش اعتماد داره
‫کی به فکر بوید اهمیت میده؟
‫- کمک! ‫- شما واقعا مسخره‌ای... ‫-
‫کمک لازم دارم!
‫هی، هی. چی شده؟
‫جولی، روی زمین افتاده! ‫داره می‌لرزه!
‫- باشه. صبر کن، وایستا ‫- زود باشین، باید بهش کمک کنیم!
‫بهش بگو بس کنه!
‫باید بالا بری!
‫چی؟ نه، من...
‫نمی‌تونم!
‫صبر کن
‫جولی؟
‫- اسم منو از کجا می‌دونی؟ ‫- به طناب نیاز داره
‫لطفا
‫اون کیه؟
‫هی، چه مرگته!
‫چی...
‫باید عجله کنی! ‫به زودی برمی‌گردن
‫باشه
‫ممنونم
‫- کی اون پایینه؟ ‫- باید بری
‫اینجا امن نیست
‫برو!
‫چی؟
‫لطفا...
‫نه، ویکتور
‫میشه لطفا بهم بگی چی شده؟ ‫کجاییم؟
‫زیر شهریم
‫جایی که هیولاها زندگی می‌کنن
‫جایی که می‌خوابن، ‫ولی می‌تونم راه خروج رو پیدا کنم
‫چی رو؟
‫مامان؟
‫آنگهکویی!
‫آنگهکویی! آنگهکویی!
‫لطفا...
‫جولی! جولی! جولی!
‫- بلندش کن. جولی! ‫- بیا اینجا
‫- گرفتمت. ‫- بلندش کن
‫- هی، هی، هی! ‫- جولی!
‫- هی. هی. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست
‫خدای من. خدای من
‫چی شده؟
‫- خوبی؟ ‫- خوبی؟
‫پس قبل از اینکه همه بیدار بشن ‫از شهر بردمش بیرون
‫باید برش گردونی
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم. هنوز نه
‫- نه تا وقتی که... ‫- نه تا وقتی که چی؟
‫بتونی تیلی رو زنده کنی؟
‫ببین، نمی‌خوام...
‫عاشق فاطیمام انگار که دختر خودمه
‫ولی اینجا باید ‫نگران یه شهر باشیم، بوید
‫و اگه سعی کنی اینو پنهان کنی ‫و مردم بفهمن...
‫درک می‌کنن ‫همونطور که سارا رو درک کردن
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫- فکر می‌کنی سارا رو درک کردن؟ ‫- بله
‫نه، نه، نه! درک نکردن!
‫پذیرفتنش!
‫مردم هضمش کردن!
‫ولی قطعا درکش نکردن!
‫بیخیالش شدن چون تو بهشون گفتی مجبورن
‫عالیه، پس دوباره بهشون میگم!
‫- این بار جواب نمیده ‫- چرا نده؟
‫چون دیگه بهت باور ندارن
‫مثل گذشته ندارن
‫بهشون میگم کار من بوده
‫- نه، نه، نه! ‫- نه، کار من بوده!
‫- نه، کافی نیست! ‫- چرا؟
‫چون اتفاقی که افتاده رو...
‫عوض نمی‌کنه!
‫یا یه چیز خیلی وحشتناک ‫درونش داره رشد می‌کنه...
‫یا این مکان بالاخره عقلش رو از بین برده!
‫به هر صورت، طولی نمی‌کشه ‫دوباره اتفاق بیافته!
‫می‌تونن پیش من بمونن
‫برای هیچکس دیگه تهدیدی نیست
‫می‌تونم مراقبش باشم ‫ما مراقبشیم
‫نه، نه، نه، بوید، بوید، ‫شاید هر دو بخواین...
‫همه چی مرتب باشه و ‫خدا می‌دونه منم همینو می‌خوام!
‫ولی اگه تو به همه نگی، من میگم
‫لطفا، مجبورم نکن این کار رو بکنم
‫چی کار می‌کنی؟
‫به آذوقه بیشتری نیاز داریم
‫توی زیرزمین بود ‫توی زیرزمین اتفاق فتاد
‫وقتی در رو باز کردم، صداهایی شنیدم
‫برای همین ساکت بودم ‫و می‌خواستم نزدیکتر بشم
‫وقتی...
‫به پایین پله‌ها رسیدم...
‫جسپر داشت رازها رو می‌گفت...
‫کریستوفر عصبانی شد
‫نه، نه، درست نیست
‫جسپر نبود
‫پسر سفیدپوش بود
‫اونی که پایین بود همون پسر بود
‫اون داشت به کریستوفر رازها رو می‌گفت
‫جواب‌های پایانی در آغاز هستن
‫گفتش، جواب‌های پایانی ‫در آغاز هستن
‫همه چی با بچه‌ها شروع شده
‫که همه چی با بچه‌ها شروع شده...
‫کاری که بقیه باهاشون کردن
‫کدوم بقیه، ویکتور؟
‫آدم‌هایی که دوستشون داشتن
‫آدم‌هایی که بهشون اعتماد داشتن
‫بچه‌ها در تاریکی به دنیا اومدن
‫گفتش بچه‌ها توی ‫تاریکی به دنیا اومدن
‫و بعد در تاریکی کشته شدن
‫ولی کسی که دوست‌شون داشته...
‫براشون یه داستان تعریف کرده
‫داستان بهشون امید داده
‫و وقتی بچه‌ها روی ‫سنگها گذاشته شدن...
‫امیدشونو پای ریشه‌ها ریختن...
‫که اون نماد رو درست کرده...
‫و اون ریشه‌ها درخت شدن
‫درخت دوردست
‫پسر سفیدپوش سعی داشت ‫به کریستوفر بگه...
‫که برای نجات بچه‌ها...
‫باید از میون درخت رد بشه
‫ولی به حرفش گوش نمی‌کرد...
‫عصبانی شد
‫دروغگویی! ‫هر چی اینجاست دروغه!
‫کریستوفر گوش نمی‌کرد، منم...
‫چی؟
‫کریستوفر حاضر نبود بره ‫پیش درخت، پس...
‫من به مادرم گفتم پسر سفیدپوش چی گفته
‫و برای همین مادرم ما رو ترک کرد
‫فاطیما؟
‫الجین هستم
‫تو...
‫باشه، نزدیک بمون، خب؟ ‫ولی نه زیاد نزدیک
‫چهار یا پنج ساعت مونده، باید کافی باشه
‫باشه
‫و هر کاری می‌کنی، از مسیر روستا دور باش
‫همین مونده که یکی ‫گذارش به چادر شما بیافته
‫هفته‌ای دو بار توی کلبه ‫براتون آذوقه میذارم
‫به چیزی نیاز داشتین، یادداشت بذارین
‫- باشه ‫- کاغذ و خودکار اوردی؟
‫آره، توی کیفه
‫و اگه...
‫ببین، اگه شرایط بدتر شد، بهم قول بده که...
‫ببین، بابا...
‫می‌دونم نمی‌خوای این کار رو بکنم...
‫ولی اگه فرصتش رو داشتی، ‫اگه تو و مامان می‌تونستین فرار کنین...
‫حتی بعد از اون کاری که کرد...
‫انجامش می‌دادی؟
‫بریم. زود باش
‫بیا بریم. زود باش
‫نه
‫فاطیما؟
‫چی؟ فاطیما!
‫فاطیما!
‫- تقریبا رسیدیم. ‫- الجین، کجا میریم؟
‫از اینجا باید رد بشیم
‫مطمئنی باید اینقدر به ‫شهر نزدیک باشیم؟
‫بهت که گفتم...
‫الیس منتظرته
‫همینجاست...
‫یه اتاق اون پایینه که...
‫هیچکس ازش خبر نداره
‫زود باش. لطفا
‫فاطیما
‫از همینجا باید رد بشیم
‫الیس؟
‫فکر کنم توی کلبه منتظرش بمونم
‫صبر کن، وایستا. ‫نباید اون کار رو بکنی
‫الجین، از سر راه‌م برو کنار
‫نه، متوجه نیستی. ‫باید اینجا باشی
‫تنها جاییه که بچه در امان می‌مونه
‫- بچه‌ای در کار نیست! ‫- چرا هست
‫فقط بچه تو نیست
‫الجین، از سر راه برو کنار
‫از سر راه برو کنار! ‫برو کنار...
‫الجین، از سر راه‌م برو کنار!
‫فاطیما!
‫می‌بینی؟
‫بچه می‌دونه باید بمونی
‫الجین، بس کن
‫جنگیدن باهاش فقط اوضاع رو بدتر می‌کنه
‫الجین، از سر راه‌م برو کنار ‫لطفا، از سر راه‌م برو کنار
‫الجین، از سر راه‌م برو کنار
‫از سر راه‌م برو کنار!
‫متاسفم
‫واقعا متاسفم
‫نه، نه، نه!
‫نه! نه!
‫این کار برای همه بهتره
‫نه، لطفا! کمک!
‫کمک!
‫الجین، نه!
‫الجین، لطفا!
‫کمک!
‫کمک! کمک!
‫کمک!
‫« مترجم: داوود آجرلو» ‫Highbury
ارائــه شـده تـوســط رســانـه ی بــزرگ سـینمافـریـک مـرجـع دانــلـود فـیـلـم و ســریـال بــدون سـانــسور بـا زیـرنـویـس چـسـبـیـده ..:::CinemaFreak.Net:::..