« « سینمافریک با افتخار تقدیم می کند » » [ CinemaFreak.Net ]
"سریال بوجک هورسمن در نمرات گند زد"
"خوش‌حالم که من خود این سریال نبودم!" خالق "غارنشین" می‌گوید.
بوجک، روز قشنگیه، ها؟
روی عالی برای بیرون رفتن، نخوندن سرتیترها،
یا حرف زدن با هر کسی که تو این صنعت کار میکنه یا تماشای تلویزیون
یا حس بدی در مورد نمرات برای سریال دیشب داشتن.
- پرنسس کارولین، دارم میمیرم. - لعنت بهش، سرتیترها رو خوندی.
فکر میکنم قلبم تو شکممه، شکمم شده باسنم،
و باسنم با یه قاشق در رفته.
منطقی به نظر میاد چون باسنت کاملاً شبیه یه بشقابه.
میشه بیای اینجا؟ بهت نیاز دارم.
چی...؟
چندتا پیتزای حس خوب کن سفارش دادم تا حس خوبی داشته باشم. کار نکرد.
بعدش قرص‌های شادی روشون ریختم، و همه‌ش رو شستم بردم پایین
با یه شراب و بستنیِ "خواهش می‌کنم، خدایا، زجرم رو ازم دور کن" شستم بردم پایین.
- یه جورایی حس بدتری دارم. - خب، یه معمای واقعیه.
سریالم وحشتناک بود. چرا به فرمت شبه مستند اصرار داشتم؟
همین الآنش، تو 2007، هم ایده‌ایه که بیش از حد استفاده میشه.
هی! شبه مستند یه ایده نیست، وسیله‌ای برای داستان گوییه.
و سریال تو جسورانه و پیشرفته‌ترینه. مردم هنوز آماده‌ش نیستن.
آره. آره، مردم! من نیستم.
این مردمن که مشکلن!
همه احمقن و من عالی‌ام. چرا همیشه اینو فراموش میکنم؟
به این میگن روحیه.
دارم به این فکر می‌افتم که این سریال بهترین اتفاقیه که برام افتاده.
- واقعاً؟ - آره.
چون که منو متوجه کرد که تو بهترین اتفاقی هستی که تا حالا برای من افتاده.
و چشم‌های گربه‌ای سکسیت و حلقه کوچولوی بامزه موهات.
تو شبیه بستنی توت فرنگی نرمِ سرو شده هستی.
بوجک، نمیتونیم. من مدیر برنامه‌هات هستم.
تو خیلی بیشتر از اونی. تو فانوس دریایی منی، تو راهنمای من هستی.
تو اون میز پلاستیکی کوچیکی هستی که تو جعبه‌های پیتزا میذارن
تو جلو له شدن پیتزا رو بگیره.
تو پرنسس کارولین هستی.
قلب من رو نشکون، بوجک هورسمن.
- چی؟ - چی؟ هیچی.
- الآن بهم چیزی گفتی؟ - نه، به گمونم خیال اندیشی کردم.
خب، میشه یه کم آروم‌تر خیال اندیشی کنی؟
- همه به خیال تو علاقه‌مند نیستن. - باشه، بوحک
- بوی خوبی میدی. - ممنونم، بوجک.
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت و کانال تلگرامwww.cinemafreak.net
باشه، باید برم. دارم با مهم‌ترین مشتریم ملاقات میکنم.
- میدونم که کسی پشت گوشی نیست. - باشه. بای، آقای رئیس جمهور.
علاقه من رو به دوستای بسکتبالی‌تون برسونید. شما هم همینطور.
خب، شام سفارش بدیم، یا داری به نوشیدنی‌ها فکر میکنی؟
- برنامه‌ای ندارم که برای مدت طولانی بمونم. - باشه.
خوش‌حالم که می‌خواستی ملاقات کنیم، چون که خیلی هیجان زده‌ام که بهت
همه چیز رو در مورد پروژه‌های هیجان انگیزی که برات خط کردم بگم.
لازمن نیست.
وقتی نامزدی اسکارت رو بگیری، انتخابمون رو می‌کنیم. کلید کار اینه.
فکر میکنی به هلی بری نقش کتوومن پیشنهاد میشه
اگه برنده اسکار نبود؟
ما فقط باید کتوومن تو رو پیدا کنیم.
مطمئن نیستم که یه فیلمِ کتوومن
الآن بهترین چیز برای شغلم باشه.
درسته، خب، همونطور که گفتم، کلی پیشنهاد داریم دریافت میکنیم.
گوش کن، پرنسس کارولین...
آقای هورسمن! پرنسس کارولین!
ساندرو، اوضاع چطوره، شیطون خوشتیپ؟
بخوام صادق باشم من، چطور میگید، دارم تو تور گاو نر عرق میکنم.
- منظورت اینه که داری گلوله گلوله عرق میکنی؟ - اینطور فکر نمیکنم.
گلوله گلوله عرق کردن... چطوری منطقی به نظر میاد؟
چطوری تو تور گاو نر عرق کردن منطقی به نظر میاد؟
نمیخوام تو تور گاو نر گیر بی‌افتم. ممکنه که بخواد منو ببوسه.
من ترجیح میدم گاوهای ماده رو ببوسم. هیچ قضاوتی نمیکنم، فقط ترجیح میدم. عاشق بوسیدن گاوهای ماده هستم.
به همسرم نگو. دارم شوخی میکنم!
میدونه. خودش یه گاو ماده‌ست!
و من فقط اونو میبوسم.
باشه، خیلی خوبه.
ساندرو، 30 سال پیش رو تو آمریکا زندگی نکردی؟
بیخیالش شو. چرا تو داری گلوله گلوله و/یا تو تور گاو نر عرق میکنی؟
آه. چون که امشب یه منتقد رستوران امشب اینجاست.
خیلی جالبه.
منتقدها بدترین‌هان. این نقد من از منتقدهاست.
دوتا شصت رو به پایین! چهار درصد امتیاز روتن تومیتوز!
یه ستاره! همه‌تون باسن صاف می‌خورید!
نمیدونستی که یه منتقد اینجاست؟ تو صاحب این جایی.
اما من هیچوقت ندیدم کاری کنی که کمک به گردوندنش شه.
این جا خودش خودش رو می‌گردونه. درسته، ساندرو؟
خب، همسر و بچه‌ها و روان شناسم ممکنه خیلی قبول نداشته باشن،
اما اگه اینطور میگید، آقای هورسمن.
میبینی، حتی همسر و بچه‌ها و روان‌شناسش قبول دارن.
خب، همونطور که پیت سیاهه میگه، "امشب شب خوبی میشه."
خواهشاً، لذت ببرید.
میدونم بابت اتفاقی که سر پروژه کلسی افتاد راضی نیستی.
میفهمم، یه خرده بیش از خد بهت فشار آوردم تا پولی که شایسته‌ته رو به دست بیاری.
چی میتونم بگم؟ بعضی وقت‌ها اونقدر تو مدیریت خوبم، که قرار داد به هم میریزه.
این چیزیه که سر مدیرهایی میاد که واقعاً خیلی خوب هستن.
- این چیزی نیست کـ... - بگذریم!
میدونم از جوری که "اتان اروند" رو راست و ریست کردم خوشحال نیستی.
- یا راست و ریست نکردیش. - گذشته‌ها گذشته.
به خاطر این بود که میخواستم برات فیلم "اسب‌های بالدار" رو گیر بیارم،
که میدونم که گیرت نیومد، اما بهم اعتماد کن،
متوجه میشی که گیر نیاوردن این فیلم‌ها بهترین چیزی بود که تا حالا برات اتفاق افتاده.
بالا و پایین‌ها! یوهو! به سمت ستاره‌ها!
باشه، داری مجبورم میکنی از کارت‌ها استفاده کنم.
"پرنسس کارولین، گلو رو صاف کن... من خیلی ناامید شدم..."
رینگ! اوه، سلام، اعلیحضرت.
یه شاهه، باید بهش جواب بدم. توی دستشویی.
اوه لعنتی، اوه لعنتی، اوه لعنتی، اوه لعنتی، اوه لعنتی!
کی اون بیرونه؟ داری با من حرف میزنی؟
نه.
خیلی‌خب، بانوی صورتی، فکر کن.
- داری با من حرف میزنی؟ - تو یه بانوی صورتی هستی؟
من تو دبیرستان یه بانوی صورتی تو نمایش گریس بودم.
- ریزو بود؟ - نه، جِین.
خب، پس وقتم رو هدر نده.
حالا، بیاید سرمون رو خم کنیم و عرعر کنیم.
بــه جــمـع مـیلـیـونـی سـیـنـمـافـریـک در ایـنـسـتـاگـرام بـپـیـونـدیـد Instagram: Cinema.Freak
آه، بله، همین الآن!
پس... برگردیم... به... چیزی که... تو... داشتی...
- اوه، خدای من، این چیه؟ - آره، این چیه؟
♪ 23 سال کار با هم مبارک ♪
- ♪ بهم ملحق شو ♪ - اوه، خدای من.
- ♪ بیست و سه، 23 سال ♪ - ♪ بیست و سه سال ♪
دارید از خودتون در میارید.
♪ 23 سال کار با هم مبارک ♪ ♪ میتونی اینو باور کنی؟ ♪
- ♪ دو به علاوه سه میشه 23 ♪ - این فقط جریان سیال ذهنیه.
♪ بیست و سه سال کار با هم! ♪
♪ بیست و سه سال ♪
باشه، باحال بود.
میتونی باورش کنی، بوجک؟ تقریباً یک چهارم یه قرن شده.
حرف زدن پشت تلفن تقریباً توی هر روز،
به اشتراک گذاری عمیق‌ترین رویاها و اسرار،
برای با هم بودن در طول همه چیز، رفیق فاب هم بودن.
به شکل آن در گرین گیبلز.
بیا به سلامتی یه 23 سال دیگه بنوشیم. نظرت چیه؟
- تو اخراجی. - اوه... آه.
نمیتونم باور کنم. داری منو اخراج میکنی؟
- منو؟ - چی؟ نه.
هیچ ایده‌ای نداری که من چه کارهایی این دور و ور انجام میدم.
- نصف کارکنای آشپزخونه اعضای خانواده منن. - نه، نه، نه!
- صادقانه، فقط... - من بهت ابراز نفرت میکنم!
امیدوارم تو جهنم بپوسی!
- داری یه مسیری رو میری که... - توی بازنده هیچوقت به درد نخوردی.
تو دقیقاً جایگاه مخالف یه پیاز رو داری،
چون که اگه ببرمت، گریه نمیکنم.
خب، حالا تو اخراجی.
با پیدار کردن یه مهاجر نسل اولی ایتالیایی جذاب موفق باشی،
با این لهجه‌ی شیرین، که کلمات شبیه به هم رو به طور لذت بخشی اشتباه به کار میبره.
شما، آقا، همین الآن دماغت رو کندی
و یه جن انداختی رو صورتت!
من یکی از اون کلیشه‌های کلاسیک هستم که این روزها گیر آوردنش سخته،
چون که ایتالیایی‌ها دیگه خیلی زیاد به آمریکا مهاجرت نمیکنن.
بوتیچلی، باربارلی، بیلی سوسکه!
مودیلیانی، مازاتچو، مارمادوک!
برید بیرون، همه‌تون! بیاید بریم!
پس اون عجیب بود، ها؟
خواهشاً از نگاه کردن به من دست بردارید.
در مورد ساندرو خیلی بد شد، ها؟
تو اون کسی هست که اخراج شده، واضحاً.
درسته.
رایان مورفی داره یه اقتباس از "زندگی و دوره‌ی هریت تابمن" انجام میده،
اما تو این ورژن، یه وکیل مدافع‌ست،
با قدرت قیاسی و ظرافت یه وان.
- منظور؟ - دنبال کسیه
تا نقش سوزن‌بان راه آهن زیر زمینی رو بازی کنه.
عالیه، اما تو نماینده‌ی من نیستی.
باشه، گرفتمش. من اخراجم.
چند روزی رو صرف عصبانی بودن از دست من کنی،
بعدش برات یه یه کاری پیدا میکنم، و دوباره مشتری من میشی، دقیقاً مثل همیشه.
میشه اون قسمتی رو که تو از دست من عصبانی هستی رو رد کنیم
و به جایی برسیم که تو نقشی رو گیر میاری که داری پلوتونیوم ژنرال لی رو میدزدی
تا به واگن بخار زیر زمینی برده‌هات سوخت برسونی؟
"این به نفعه جفتمونه
اگه این رابطه رو یک بار و برای همیشه تموم کنیم."
بوجک، متاسفم که گند زدم اما مجبور نیستی از رو...
"تو من رو بی‌ارزش تصور کردی، تصمیماتی گرفتی که بر خلاف خواسته‌های من بود
و بدتر از همه... اون دختره به کُره‌های من گرما داد!"
- وایستا، چی؟ - این چطوری اومد اینجا؟
اون چیه؟
آخر یه جک از "سوزاندن ژانویه جونز".
- یک جک گرمایش زمینی؟ - مسئله مهمیه. ایناهاش.
"رابطه‌ی ما دیگه هیچ..."
"ژانویه هی گرم‌تر و گرم..." نخیر.
- تو توی "سوزاندن ژانویه جونز" بودی؟ - نه، اما چندتایی جک نوشتم
فقط جهت اطمینان که اگه کسی مریض شد و به جایگزین نیاز داشتن.
تو اصلاً ژانویه جونز رو میشناسی؟ چرا باید بهت زنگ بزنن؟
نمیدونم. به گمونم فکر کردم مدیر برنامه‌هام بتونه من را قاطی‌شون کنه اگه جیسن سودیکیس...
چطوری نظم اینا به هم خورده؟
پس توی جکه، کره‌ها تخم‌هاتن؟
و وقتی ژانویه جونز رو میبینی گرم میشن؟
تخم‌ها اینطوری کار میکنن؟
نمیدونم. یه کار در حال جریانه.
صداقت حرفه‌ای!
"رابطه‌ی ما دیگه هیچ صداقت حرفه‌ای نداره.
پس باید به اتمام برسه. پاشو برو."
بهتر بود اون قسمت رو نمیخوندم.
"وقتی به این فکر کنی، میبینی که به نفع جفتمونه.
از رستوران خارج شو." خدا لعنتش کنه.
واو، اون... نمیدونم اون چی بود.
هی! کجا داری میری؟
- کی این ایده رو بهت داده؟ اسپانیکوپتا؟ - این هیچ ربطی به آنا نداره.
بفرمایید، آقا.
- میارمش! - شما دارید با هم سکس میکنی،
پس واسه همین هر کاری رو که بگه میکنی؟
- این اتفاق داره می‌افته؟ - نه.
"نه، شما سکس نمیکنی" یا "نه، هر چیزی رو که اون بگه رو انجام نمیدی"؟
- من هر چیزی رو که اون بگه انجام نمیدم. - پس دارید سکس میکنید.
از این زمینه درک میکنم که منظورت چیه، اما عمراً سکس کردن مسئله مهمی باشه.
میارمش!
لازم نیست هر کاری رو که جیب فلافلی کوچولوتو بهت میگه رو انجام بدی.
- تو گند زدی! - یه بار! تو 23 سال!
میارمشون.
تموم این سال‌ها تحملت کردم، وقتی که هیچکس نمیخواست باهات کار کنه.
هنوزم تونستم برات کار گیر بیارم.
و بعدش تو گند میزدی بهشون یا خرابشون میکردی،
یا وارد یه بحران اورژانسی یا غم مبهمی میشدی.
همه بهم گفتن که بندازمت دور، رئیس‌هام، مدیر فیلم‌ها، کارگردان‌ها،
همه‌شون بهم گفتم تو دیگه به درد نمیخوری، یه آدم هیچ کاره، یه کسی که یه زمانی بوده،
- یه جک، برای تلویزیون خیلی چاق. - برای تلویزیون خیلی چاق؟ کی اینو گفت؟
- مهم نیست. - هست. کی گفته؟
- لوئیس گازمن. - لوئیس گازمن گفته برای تلویزیون خیلی چاقم؟
میدونی چیه؟ حق با توئه، بوجک. به نفع همه‌ست.
دیگه مجبور به تحمل لاشه‌ی سنگین استعداد پژمرده‌ی
خودخواهانه و خود تخریب کننده‌ت نیستم.
- هی. - از اخراج کردنم متشکرم.
میرم برای خودم یه خرده شربت سیب زمینی برای جشن بریزم،
چون که این بهترین چیز وامونده‌ایه که تا حالا برای من اتفاق افتاده.
هی! هی! هی!
ها، ها! میارمش.
هی، تو اینطوری با من حرف نمیزنی و بعدش بذاری بری.
اوه، نه؟ اوه، داره چه اتفاقی می‌افته؟
خیلی عجیبه. دارم همینطوری میذارم برم، حتی با وجود این که تو به من گفتی این کار رو نکنم.
اوه، درسته، من دیگه برات کار نمیکنم.
- هی! - ببخشید، آقای هورسمن؟
- حالا نه. - ما یه مشکل کوچیک تو آشپزخونه داریم.
- مشکل همینه. - همه‌شون استعفا دادن.
آشپزخونه کلی سفارش دریافت کرده. هیچکس غذا گیرش نمیاد.
و منتقده داره صبرش سر میاد.
در حال نوشتنش...
- فقط کاری رو کن که معمولاً انجام میدی. - اما هیچ آشپزی نیست.
خب، پس، امشب شب شانسته. همین الآن ترفیع گرفتی.
اما نمیخوام آشپز باشم. ♪ میخوام آواز بخونم. ♪
شوخی میکنم، شوخی میکنم. در واقع از گارسون بودنم راضی هستم. این شغل من نیست.
- خیلی از مردم فکر میکنن که... - تو آشپزی! شروع به آشپزی کن!
اوه.
چی؟ پنجاه تا دندون؟ بیخیال بابا. بذار ببینم.
- آآآآآه... - اینو ببین.
خوشحالی که من رو از زندگیت بیرون انداختی، ها؟
- چون که تو تموم اون سال‌ها برات یه بار سنگین بودم. - میتونم حالا دهنم رو ببندم؟
- میدونی چی فکر میکنم؟ - نمیخوام بشنومش.
فکر میکنم تو دوست داری که نجاتم بدی.
- من دهنم رو میبندم، باشه؟ - هیچکس اهمیت نمیده.
- باشه... - نخیر، هنوز دارم میشمارم.
تو دوست داری وقتی که من تو یه موقعیت افتضاح گیر افتادم.
چون که باعث میشه در مورد خودت حس خوبی داشته باشی.
حدس بزن چیه؟ هیچوقت نخواسته بودمش.
تموم وقت میخواستیش.
هیچوقت ازم نخواستی که نجاتت ندم.
"پرنسس کارولین، کمک کن!
من با همسرم رئیس خوابیدم و حالا درست من رو نشون نمیده.
پرنسس کارولین، رو الن فانینگ تو سرسره بادی بالا آوردم.
پرنسس کارولین، چرا من چنین احمق گنده‌ی عوضی‌ای هستم؟"
باشه، عالیه، توهین استفاده بیشتر. دقیقاً طبق برنامه.
اوه، این توهینه؟
"بوجک، تو احمق گنده‌ی عوضی هستی.
بوجک، چرا اصلاً تو سرسره بادی بود، احمق جون؟
بوجک، تو سی سالگی منو حروم کردی."
من هیچوقت نگفتم تو سی سالگی من رو حروم کردی.
لازم نبود بگی، همینجوری داری میگی.
و دوست ندارم دور و ور تو باشم، چون که... احساس بدی میکنم.
تو باعث میشی حس بدی داشته باشم.
پس در مورد مدیر برنامه‌های بد بودن نیست.
در مورد کلی چیزاست.
- کجا داری میری؟ - یه جای دیگه.
هی، گوش کن، مَرد.
- نمیخوام قاطی این جریان بشم، به من ربطی نداره، - اوه پسر.
اما باید بگم که من عاشق اون ژاکتم.
- میشه بدیش به من؟ - چی؟ نه.
اما من دهنم رو برای یه مدت خیلی طولانی باز نگه داشتم.
- این چه ربطی به... - احساس میکنم تو عالانه برخورد نمیکنی،
با من یا پرنسس کتنیس.
- وایستا، کی؟ - دوستت.
همین الآنش فراموشش کردی؟ بوشوَک همیشگی هستی.
خیلی‌خب، ازت خسته شدم.
چیزی نیست، چیزی نیست، حلش میکنی.
- حلش میکنی. - تو خوبی؟
تو خوبی؟ خیلی وقته اون تویی.
برای یه مدت رفتم و دوباره برگشتم.
فقط برای این که بدونی، این تصمیم آسونی نبود.
- این دستشویی زنونه‌ست. - اون بیرون چه خبره؟
دارید یه فیلم نگاه میکنید؟
سر این عذاب کشیدم. از آنا بپرس.
- اوه. پس در موردش با آنا صحبت کردی. - خب، آره. من به نظرت احترام میذارم.
پنجه نه چنگال! پنجه نه چنگال!
هی! او! خدایا، تو خیلی قوی هستی!
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت سینمافریک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید TG : @cinemaafreak - IG : Cinema.freak
این دقیقاً همون غیر حرفه‌ای بودنه که در موردش حرف میزنم.
- تو میخوای در مورد حرفه‌ای بودن صحبت کنی؟ - آره، میخوام.
اما اینجا نه.
تو داری میگی حرفه‌ای بودن میخوای؟ شر و وره.
تو یه زن میخوای که کیرت رو ببری توش و در بیاری.
میتونم هم اونو بخوام هم حرفه‌ای بودن رو.
یه زن برای سکس که حدودش رو نگه داره، چیز خیلی زیادی برای خواستنه؟
هیچ زنی هست که تو باهاش کار کرده باشی
که سعی نکرده باشی به زور خودت رو توش نبری؟
اوه، خدای من. خیلی تعجب انگیزه که نمیخوام دور و ور تو باشم؟
تموم کاری که میکنی اینه که بهم میگی چه آدم وحشتناکی هستم.
خواهش میکنم، تو یه مازوخیست خود دلسوز هستی.
من میتونم ده تا چیز خوب و یه چیز بد بگم،
و تو فقط اون یه چیز بد رو میشنوی.
خیلی علاقه‌مند میشم اگه ده تا چیز خوب در موردم بگی.
- فکر میکنم نمیتونم؟ میتونم چیزای خوب بگم. - هر موقع آماده بودی میشنوم.
مازوخیست خود دلسوز حساب میشه، یا از اول شروع میکنیم؟
باشه، یک... یا مسیح، سیبیل‌هام دارن یخ میزنن.
- کاریزمای ذاتی داری. - تردید کردی، که یعنی دروغه.
دو، میلیون‌ها نفر تو رو دوست دارن.
این یه تعریف نیست. "کیم چونگ اون" و "تری هچر" هم همینطورن.
دارمش. دارمش.
فر رو از قبل داغ کنید؟ دکمه از قبل داغ کردن کجاست؟
ببخشید؟ گارسون؟
سفارش پای پنیر خانواده‌ی من کجاست؟
من دیگه گارسون شما نیستم. من... آشپزم.
- خب، پس کی گارسون ماست؟ - آه، تو... حالا گارسون ما هستی.
من نمیتونم یه گارسون باشم.
من فردا یه ملاقات کاری خیلی مهم دارم.
یکی دیگه رو پیدا کن که انجامش بده. من آشپزم و هر چی بگم انجام میشه!
باشه، باشه. این کوفته‌های سویا و مکعب‌های پیاز مال کیه؟
میز هشت. اون کوفته‌های سویا رو تحویل بده، سرباز.
انجام میشه، رئیس.
شماره شیش. میدونی چطوری منو به خنده بندازی.
اوه، پس من برات یه دلقکم؟ مثل "جو پشی" تو فیلم "تنها در خانه"؟
متوجهی که داری باعث خسته شدن میشی، درسته؟
- نمیدونم چطوری من رو به خاطر یکی دیگه کنار گذاشتی. - من تو رو کنار نذاشتم، بوجک.
من بودن با تو رو دوست داشتم. و ازش پشیمون نیستم.
از سفر به باهاما پشیمون نیستم.
یا دست بندی که برای 38ـمین تولدم خریدی.
یا وقتی که پدرم مُرد
و تو با من به خاکسپاری اومدی و دستم تو دستت بود.
این کار رو برای جفتمون میکنم. درک میکنی؟
- تو اصلاً عاشقشم بودی؟ کلاً؟ - من... نیستم...
میدونی که من تو کل این قضیه عشق نیستم.
آخرش یا تو به یه نفر آسیب میزنی یا اونا به تو آسیب میزنن. پس، هدف چیه؟
آره.
ریده.
من این کار رو با خودم کردم. من این کار رو با خودم میکنم.
- چرا این کار رو با خودم کردم؟ - نمیدونم.
شاید اگه واقعاً تو خاموش کردن آتیش موفق باشی،
همینطوری از یه آتیش به آتیش بعدی میری و واقعاً فکر نمیکنی چی...
آتیش!!!!! اوه، خدایا، نمیخوام آشپز باشیم! نمیخوام که آتیش گرفته باشم!
- نه، ما باید این آتیش رو خاموش کنیم! - از دوشنبه‌ها متنفرم!
اوه، فهمیدم چطوری فر رو از قبل داغ کنم.
خب امشب فاجعه بوده.
خبر خوب اینه که بچه‌هام رو جور کردم تا ملاقات مهم‌ـم رو برای کار آماده کنن.
خبر بد اینه که تموم مشتری‌ها رفتن خونه.
از جیغ زدن‌ها خوششون نیومد
و احساس کردن که غذاشون یه خرده بیش از حد "رو آتیش" بود.
- بهش میگن زغالی، کسخل‌ها. - منتقده هنوز اینجاست.
اوه، اوه، اوه!
هنوز ریزوتوی قارچش رو میخوااد.
نمیدونم چطوری ریزوتو درست کنم.
من میدونم چطوری.
چیکار داری میکنی؟ نه، برو خونه.
حق با توئه. دارم چیکار میکنم؟
خیلی‌حب.
موفق باشید.
♪ به رانندگی ادامه بده، به رانندگی ادامه بده ♪
♪ دختر، ماشین رو برنگردون ♪
♪ این الگوی نیاز به درست کردن مردم رو بشکن ♪
♪ فقط همین طور رانندگی کن و دور شو... ♪
آه. این آهنگ‌ها رو برای کی می‌نویسن؟
♪ برنگرد به رستوران، پرنسس کارولین ♪
♪ فقط رانندگی کن و دور شو ♪
آه.
خدا لعنتش کنه.
چطور باید بدونم؟ از نظرت من شبیه متخصص روغن‌های سرخ کردنی هستم؟
باید انتخاب کنیم! داریم زمان رو از دست میدیم.
- زیتون. از روغن زیتون استفاده میکنید. - چی؟ داری چیکار میکنی؟
بذارید من اینو انجام بدم. اینجا رو با حاک یکسان میکنید.
باشه. اما این یکی از اون چیزایی نیست که تو منو نجات میدی
تا بعداً احساس تکلیف کنم که شغلت رو بهت پس بدم.
بهم اعتماد کن. میدونم هیچ احساس تکلیفی نسبت به من نداری.
اوه، چسبید. ببخشید، ترجیح میدم قاطی مسائل نشم.
میتونم براتون آب بیشتری بریزم؟
دوست داشتنی به نظر میاید. بلوز عالی‌ایه.
مامان، میخوام برم خونه.
این شب خیلی مهمی برای رستورانه.
حالا، فردا اوضاع جلسه فروشمون چطوره؟ اتاق کنفرانس بزرگ رو گیر آوردی؟
وینسلو اتاق کنفرانس بزرگ رو برای معرفیش برای شرکت‌های بزرگ میخواد.
برگرد سراغ اون تلفن و برام اون اتاق بزرگ رو گیر بیار.
باشه، مامان.
رازش اینه که مداوم بهم بزنیش.
درسته، پس راز اینه.
میرم یه خرده دیگه کوفته سویا درست کنم.
- از کمکت ممنونم. - حتماً.
چطوری میدونی این کار رو کنی؟
مامانم خدمتکار تو خونه برای یه خانواده پولدار بود.
یه خرده مشکل برای خم کردن بیش از حد آرنجش داشت.
پس مگه این که میخواستم تو خیابون سرگردون شیم، مجبور بودم پا پیش بذارم و جاش رو پر کنم، خیلی زیاد.
اون خانواده پولدار عاشق غذای ایتالیایی و مخزن شامپاین بودن.
و کوکائین. و جت‌های شخصی. و داد زدن سر هم.
"کی کوکائین من رو انداخته تو مخزن شامپاین؟
- پس کارای عادی آدم پولدارا؟ - به گمونم.
- چطوری تا حالا اینو بهم نگفتی؟ - گفتم.
اوه.
اشکالی نداره. میدونم که هیچوقت چیزی رو یادت نمیمونه.
واقعیت نداره. اولین باری که هم رو دیدیم یادمه.
من رفتم مارو رو ببینم. تو اونجا پشت میز جلوی دفترش بودی.
فکر میکردم یه جورایی بامزه هستی و تو گفتی، "از دوباره دیدنت خوشحالم."
- اوه. به گمونم قبلاً هم رو دیدیم. - اون در واقع سومین باری بود که هم رو دیدیم.
اولین باری که هم رو دیدیم من یه کارآموز بودم. یه فیلم‌نامه رو به خونه‌ت رسوندم.
تو توی حیاط بیهوش شده بود، پوشیده شده تو پودینگ تاپیوکا.
با شلنگ شستمت، کشیدمت تو، با یه پتو پوشوندمت.
- واقعاً؟ اینو یادم نمیاد. - شوکه کننده‌ست.
پس تو از دختر یه خدمتکار بودن تبدیل شدی به رئیس کمپانی خودت.
آره، خب، کمپانی خیلی موفقیت به دست نمیاره.
- هی، سعی نکن منو منقصر جلوه بدی. - تقصیر تو نیست.
معلوم شده که یه مدیر برنامه بود و اداره‌ی یه آژانس دو تا مهارت متفاوتن.
مثل این میمونه که از یه گوجه‌ی خیلی خوشمزه بخوای برای ساندویچ گوجه درست کنه.
چطوری گوجه میخواد برات ساندویچ درست کنه؟ دستی نداره.
از پسش برمیای. پرنسس کارولین همیشه رو پاهاش می‌ایسته.
آره، اما اصلاً نمیدونم چرا دارم این کار رو میکنم. اصلاً اهمیتی داره؟
چرا اصلاً یه مدیر برنامه هستی اگه باعث این همه بدبختیت میشه؟
چون توش خوبم.
یعنی، اوضاع اخیراً خوب نبودن. اما، معمولاً، توش خوبم.
فقط به خاطر این که تو یه چیزی خوب هستی به این معنی نیست که مجبور به انجامش نیستی.
من تو رانندگی سرحال بودن خوبم، اما از این فرصت لذت نمیبرم.
اما چه کاری دیگه کنم؟ چه کس دیگه‌ای میتونم باشم؟
راستی، من عاشقت هستم.
یعنی، همونقدر که توانایی عشق ورزیدن به کسی رو درام.
که هیچوقت کافی نیست. متاسفم.
خــــــــــب، این واقعاً...
چطوری باید بگم؟ شگفت انگیزه.
پس برای الفانته یه نقد خوب مینویسید؟
اوه، نه، نمیتونم این کار رو کنم. بیشتر از دو ساعت صبر کردم تا غذام سرو شه.
محیط افتضاح بود. شما دو تا تموم شب سر هم داد میزدید.
تو یه موقعیتی، یه گارسون تو رستوران در حالی که آتیش گرفته بود داشت میدوید.
متاسفانه، شما پایین‌ترین امتیاز من رو میگیرید:
چهارصد و دوازه ستاره، از یه میلیارد ستاره‌ی ممکن.
یه میلیارد ستاره؟
بله، این روالیه که من تو CinemaFreak.Net استفاده میکنم.
اوه، خدایا، برو بیرون.
براتون از تصاویر متحرک اطمینان میدم
که با اونا این مواجهه رو توصیح میکنم که بسوزید.
مامانی! من با رونی حرف زدم، وینسلو رو بُردیم.
اون بیرونه، ما توییم. اتاق کنفرانس برای ماست.
عالیه! این ملاقاتیه که بالاخره آدم گنده‌ها رو متقاعد میکنیم
تا بذارن بچه‌ها رو سیگار الکتریکی معتاد کنیم.
آرررره! شرکت!
- نظرت در مورد نوشیدنی چیه؟ - میتونم یه چیزی بنوشیم.
اوه، فکر نمیکنم من بتونم، بچه‌ها. دارم میرم بیرون.
جدیداً سوختگی نسبتاً بدی دارم و هنوز کلی درد دارم.
احتمالاً بهتره برم اتاق اورژانس. شب عالی‌ای داشته باشید.
ها، ها!
خب، دومین باری که هم رو دیدیم کی بود؟
- یکی از برداشت‌های هورسین اراوند. - کدوم اپیزود؟
اونی بود که اولیویا بیش از حد مایع شوینده تو ماشین لباس شویی ریخته بود.
اوه، آره. ننسی ریگن ستاره مهمان بود.
من بهت میگم، اون زن بازیگر واقعی تو خانواده‌ش بود.
من تازه شروع به کار برای مارو کرده بودم. پس رفتم پشت صحنه تا خودم رو معرفی کنم.
و بعدش چه اتفاقی افتاد؟
بهم گفتی که خیلی خسته هستی که تموم شب وانمود کنی خیلی خوب،
- و من باید تنهات بذارم. - اوه.
واقعاً عوضی هستم، ها؟
آره، اما تو صادقی، سر راست.
الکی خوب نیستی و قضیه رو نمی‌پیجونی.
قلبت حساسه، واسه همین اونو از مردم مراقبت میکنی،
اما بعضی وقت‌ها یه دیوار درست میکنی و این غیر قابل باوره.
با توجه به والدین عوضیت داری نهایت تلاشت رو میکنی.
ذاعقه عالی‌ای تو هنر داری
و اون نقطه‌ی صورتی رو دماغت خیلی بامزه‌ست.
چندتا چیز خوب بود، حدوداً ده تا؟
- آره، تقریباً. - باشه، یکی دیگه.
تو امشب گذاشتی بهت کمک کنم، چون که میدونستی بهش نیاز داشتم.
برای من انجامش دادی، که خیلی قشنگ بود.
ممنونم. تو دوست خوبی برام هستی.
- بوجک؟ - بله؟
ما دوستیم؟
آره. یعنی، فکر کنم هستیم.
یا... فکر کنم میتونیم باشیم.
باشه، پس به عنوان یه دوست، ازت میخوام...
خواهشاً منو ترک نکن.
- پرنسس کارولین... - خواهش میکنم.
میتونم اوضاع رو زیر و رو کنم، فقط نیاز به زمان بیشتر دارم.
ما تو دوره‌ی حساسی هستیم، هنوز باید یاد بگیریم رو پای خودمون بایستیم.
فقط بهم شیش ماه وقت بده و بعدش میتونی بری.
قول میدم، دیگه چیزی ازت نمیخوامريال
اما خواهشاً، بهم شیش ماه وقت بده.
ببخشید، من کت‌م رو اینجام جا گذاشتم.
برش داشتم.
پس؟ چی فکر میکنی؟
نه.
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]