« ارائـه شـده تـوسـط رسـانـه بـزرگ سـینمافریک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..
مرداب، باتلاق نیست.‏
مرداب فضایی از نوره.‏
جایی که علف در آب رشد می‌کنه...‏
و آب به آسمون می‌ریزه.‏
‏« ترجمه از: صاحب »‏
‏« جایی که صدای خرچنگ‌ها به گوش می‌رسد »‏
در میان مرداب، همین گوشه و کنارها...‏
باتلاق حقیقی وجود داره.‏
‏[ بر اساس رمانی از «دیلیا اونز» ]‏
‏[ کارولینای شمالی، بارکلی کوو ]‏
‏[ 30 اکتبر 1969 ]‏
باتلاق از تمام جوانب مرگ آگاهه.‏
و لزوماً اون رو یه حادثۀ ناگوار نمی‌شناسه.‏
به عنوان گناه که قطعاً نه.‏
فکر می‌کردم چیس اندروز عاقل‌تر از این حرفا باشه.‏
بهترین مهاجمی که تیم شهر به خودش دیده.‏
پسرا؟
اینا ردپاهای شما هستن؟
بله، آقا.‏
پس ردپای اون کجاست؟
فکرهای دیوانه‌واری به کلۀ بعضی بچه‌ها خطور می‌کنه...‏
مست می‌کنن...‏
و فکر می‌کنن شکست‌ناپذیرن.‏
چیس اندروز که بچه نبود.‏
هی، این‌جا رو نگاه کن.‏
خودش این دریچه رو باز کرده؟
ممکنه یه حادثه بوده باشه.‏ هر دو مثل هم‌ان.‏
زمان مرگ بین نیمه‌شب تا 2 بامداد.‏
دلیل مرگ، ضربۀ ناگهانی در اثر...‏
سقوط از ارتفاع 20 متری.‏
با توجه به خون و موئی که رو میلۀ نگهدارنده پیدا کردین...‏
حدس می‌زنم به‌خاطر برخورد اولیه بوده باشه.‏
به قول مردم...‏
تو راه افتادن پشت کله‌ش داغون شده.‏
اگه پشت سرش به میله خورده پس حتماً از پشت افتاده، درسته؟
از نظر من بله.‏
یعنی ممکنه هلش داده باشن.‏
هیچ اثرانگشتی روی میله و نرده‌ها نبود.‏
هیچ اثرانگشتی؟
از چیس هم هیچی نبود؟
هیچ اثرانگشتی، هیچ ردی.‏
یه‌سری...‏
نخ‌های قرمز روی ژاکتش پیدا کردیم.‏
گزارش آزمایشگاه آتلانتا تازه به دستم رسیده.‏
این الیاف مربوط به هیچ‌کدوم از لباس‌های تنش نیست.‏
‏- به‌نظر پشمه.‏ ‏- ممکنه...‏
‏- واسه زیرپوش باشه یا شال.‏ ‏- لعنت، ممکنه واسه هرچیزی باشه...‏
و باید پیداش کنیم.‏
همسر زیبا. خانوادۀ خوب.‏
فکر نمی‌کردم کسی دلش بیاد چیس رو بکشه.‏
بی‌خیال، خودت می‌دونی چیس چطور بود.‏
وحشی، مثل گاو نری که ولش کرده باشن.‏
پشت سر مرده بد نگو، فرانک.‏
فقط دارم می‌گم از نظر من اینکه کسی بخواد اونو بکشه ممکنه.‏
‏- آقای میلتون.‏ ‏- سلام، سندی.‏
‏- همون همیشگی؟ خوراک برانزویک؟ ‏- کارت درسته.‏
نظر تو درمورد پروندۀ چیس اندروز چیه، تام؟
من بازنشسته شدم،‏ دیگه کاری به این چیزها ندارم.‏
صحیح.‏
ممکنه کار اون زن ساکن مرداب باشه.‏
اون‌قدر دیوونه هست که دست به این کارها بزنه.‏
مطمئنم یه ریگی به کفشش هست.‏
برادرم همیشه بهم می‌گفت دختر مرداب یه انسان‌نماست.‏
می‌دونی، چیس اندروز بی‌چاره طرف‌های مرداب زیاد آفتابی می‌شده.‏
چیس اندروز و دختر مرداب؟
امیدوارم این مشکل ساز نشه.‏
به‌نظرت واقعاً چه اتفاقی افتاده، فرانک؟
می‌گی دختر مرداب چیس رو کشته؟
نمی‌دونم. حقیقت آشکار می‌شه.‏
این پرها و چیزهای دیگه رو نگاه کن.‏
اون دانشمنده؟
یا جادوگر؟
خانم کلارک؟
‏- از کلانتری اومدیم.‏ ‏- کلانتر.‏
نگاه کن.‏
برای اون ممکنه حکم دستگیریش صادر بشه.‏
در معرض دیده...‏
می‌تونیم به‌زور وارد بشیم، کلانتر.‏
ولی این در اصلاً قفل نیست.‏
اون‌جاست.‏
کلانتری شهر.‏
موتور قایق رو خاموش کنین.‏
مستقیم برو، مستقیم برو.‏ دنبالش کن.‏
‏- تو گناهکاری!‏ ‏- تو چیس اندروز رو کشتی!‏
‏- به سزای اعمالت می‌رسی، دختر مرداب!‏ ‏- تو زندان بپوس!‏
کجا رفتی، کیتی؟
لطفاً بمون.‏
بیا، کیتی، کیتی.‏
خانم کلارک؟
من تام میلتون هستم.‏
وکیلم.‏
می‌تونم بیام داخل؟
ممنونم، آقای فریزر.‏
احتمالاً می‌دونی که به‌خاطر قتل...‏
چیس اندروز این‌جایی.‏
و...‏
منم این اجازه رو کسب کردم که تو دادگاه ازت دفاع کنم.‏‏
می‌دونم قبلاً تو همچین شرایطی نبودی...‏
پس می‌تونم دادگاه، روند محاکمه...‏
و این چیزها رو برات توضیح بدم.‏
امـم، خانواده‌ای داری که احتمالاً بخوای کنارت باشن؟
خانم کلارک...‏
دقیقاً نمی‌دونم چطور اینو بگم.‏
ولی...‏
خب...‏
من تو رو با اسم کاترین دنیل کلارک می‌شناسم...‏
ولی این‌جا توی بارکلی کوو...‏
با این اسم صدات نمی‌کنن.‏
بهت می‌گن دختر مرداب.‏
و وقتی وارد دادگاه بشی...‏
مورد قضاوت هیئت منصفه‌ای قرار می‌گیری...‏
که تو رو فقط با این اسم می‌شناسن.‏
و چه تو رو بشناسن و چه نشناسن،‏ قراره قضاوتت کنن.‏
ولی...‏
من نمی‌تونم کمکت کنم...‏
مگر اینکه بشناسمت.‏
حتی تا حد خیلی کمی.‏
خیلی خب، پس...‏
بعداً برمی‌گردم تا بتونی به این موضوع فکر کنی.‏
در ضمن اینم برات آوردم...‏
تا با خوندنش مشغول بشی.‏
آقای فریزر.‏
مردم موجوداتی رو که...‏
تو صدف زندگی می‌کنن، فراموش می‌کنن.‏
من زمانی یه خانواده داشتم.‏
بهم می‌گفتن «کایا».‏
‏[ سال 1953 ]‏
کایا.‏
کایا؟
بهتره زیاد دور نشی.‏
بگیرش، بگیرش.‏
حالا این خوک کوچولو رفت مغازه.‏
تکون نخور.‏
این خوک کوچولو موند خونه.‏
این یکی روست بیف خورد.‏
این خوک کوچولو هیچی واسه خوردن نداشت.‏
و...‏
این خوک کوچولو...‏
تا خونه همش دستشویی داشت!‏
دختر خاص خودمی.‏
سلام، جودی.‏
سلام، تیت.‏
میای بریم ماهیگیری؟
اصلاً وقت ندارم.‏
‏«اصلاً» کلمه حساب نمی‌شه.‏
هی!‏
چند بار بهتون گفتم سراغ قایق‌ کوفتی من نرین!‏
برو تو خونه! مخت عیب داره؟
بیا!‏
دیگه اون روی منو بالا آوردی.‏
باید احترام گذاشتن یادت بدم.‏
فهمیدی؟
‏- کافیه! داری اذیتش می‌کنی!‏ ‏- هی!‏
‏- به بابام نزدیک نشو!‏ ‏- گمشو!‏
دوباره این‌جا پیدات بشه بهت شلیک می‌کنم.‏
‏- فهمیدی؟ ‏- دیگه آروم باش.‏
خفه شو!‏
‏- ولم کن.‏ ‏- نشونت می‌دم!‏
لطفاً بس کن!‏
مامان!‏
مامان؟
مامان هیچ‌وقت برنگشت.‏
بقیه هم مجبور شدن مثل اون از خونه برن.‏
مورف اول از همه رفت.‏
چند ماه بعد...‏
مندی و میسی رفتن.‏
و در نهایت...‏
جودی.‏
کایا.‏
کایا، گوش کن.‏
باید برم، کایا.‏
دیگه نمی‌تونم این‌جا زندگی کنم.‏
کایا، مراقب خودت باش.‏ فهمیدی؟
اگه تو دردسر افتادی...‏
فرار کن به اعماق مرداب...‏
برو جایی که صدای خرچنگ‌ها به گوش می‌رسه.‏
چیزی که مامان همیشه می‌گفت.‏
بدو!‏
جودی!‏
از اشتباهات بقیه یاد گرفتم که چطور با اون زندگی کنم.‏
سر راهش سبز نشو.‏
نذار تو رو ببینه.‏
خودت از خودت مراقبت کن.‏
با جودی بارها به مرداب رفته بودم.‏
ولی تنها هرگز.‏
نمی‌دونستم خونه از کدوم طرفه.‏
لعنت بهت که منو این‌جا تنها گذاشتی، جودی!‏
لعنت بهت.‏
خوبی؟
تو خواهر جودی کلارک هستی.‏
بودم.‏ اون رفته.‏
‏- راه خونه رو بلدی؟ ‏- آره.‏
اشکالی نداره، منم همش گم می‌شم.‏
اگه باز دوباره همو دیدیم،‏ اسم من تیت‌ـه.‏
تیت.‏
اون پسر چیزی داشت که باعث می‌شد...‏
دردی که در حال تحملش بودم کم بشه.‏
برای اولین بار بعد از رفتن مامان و جودی...‏
چیزی جز عذاب حس کردم.‏
شجاعت رو حس کردم.‏
گرسنمه.‏
سلام، آقای کلارک.‏
حال‌تون چطوره؟
خب، جامپین...‏
با تمام مشکلات هنوز سرپام.‏
اوه، این... این دخترمه.‏
خانم کایا کلارک.‏
آشنایی باهاتون باعث افتخاره، خانم کایا.‏
ولش کن، من بهش گفتم به هیچ‌کس نزدیک نشه.‏
‏- دنیای خطرناکیه.‏ ‏- درسته.‏
ولی ماهیگیری خوبه.‏
می‌شه یه کیسه «گریتز» بهم بدین؟
همین‌طور هم یه‌کم ویسکی «جیم بیم».‏
‏- و می‌شه باک قایق رو هم پر کنین؟ ‏- مشکلی نیست.‏
‏- میبل.‏ ‏- اوهوم.‏
وایستا و باقی پول‌مون رو بگیر، فهمیدی؟
وقتی مادرت نیست به بابات کمک می‌کنی، ها؟
مدتیه ندیدمش.‏
مشغول کارهای خونه‌ست.‏
اوهوم.‏
گریتز خوراک آنچنان خوبی نیست.‏
بذار ببینم.‏
بابات 2 دلار این‌جا گذاشت.‏
هزینۀ خرید هم می‌شه...‏
‏1 دلار و 50 سنت.‏
چقدر واسه بنزین می‌مونه؟
نگران نباش.‏
یه سؤال دیگه ازت دارم.‏
مدرسه می‌ری؟
می‌دونستی منوی ناهار مدرسه تو روزنامه منتشر می‌‌شه؟
امروز تو مدرسه...‏
‏«استیک بریانی» دارن.‏
می‌تونی یه غذای خوشمزه بخوری...‏
دوست پیدا کنی.‏
کلی بچه هستن که بدون کفش می‌رن مدرسه.‏
ولی...‏
باید دامن بپوشی.‏
به مادرت بگو برات درست کنه.‏
بفرما.‏
باقی پولت هم می‌شه 50 سنت.‏
پسرا!‏
چیس اندروز، چطور رفتارت رو توجیح می‌کنی؟
ببخشید، خانم پانسی.‏
چون اون دختره سر راه بود شما رو ندیدیم.‏
سلام.‏
فکر کنم به جهت اشتباهی پیچیدی، خانم جوان.‏
مدرسه اون‌طرف نیست؟
‏- چقدر کثیفه.‏ ‏- چندش.‏
تو هم به اندازۀ بقیه حق داری بری مدرسه.‏
برو. مشکلی نیست.‏
خانم کاترین دنیل کلارک.‏
خوندن و نوشتن بلدی؟
می‌تونی «داگ» (سگ) رو هجی کنی، عزیزم؟
گ-ا-د (خدا).‏
خب، تمرین به همه‌مون کمک می‌کنه، مگه نه؟
می‌تونی بری بشینی، خانم کاترین دنیل کلارک.‏
تا الان کجا بودی، مرغابی؟
کلاهت کجاست، موش مردابی؟
دخترها و پسرها، دیگه ساکت بشینین.‏
یه ساعت به ناهار مونده.‏
لطفاً حواس‌تون به درس باشه.‏
کی می‌تونه یه کلمه بهم بگه که مصوت بلند داشته باشه؟
‏- احتمالاً تو لجن زندگی می‌کنه.‏ ‏- گمونم شپش داره.‏
چه بوی گندی میاد.‏
ببخشید.‏
اون تنها روزی بود که مدرسه رفتم.‏
با خودم گفتم بهتره طبیعت معلمم باشه.‏
سلام، تیت.‏
باید حواست خیلی جمع باشه.‏
فهمیدی؟
به هیچ‌کس نمی‌تونی اعتماد کنی.‏
خودت مراقب خودت باش.‏
احتمالاً مال جغد شاخدار بزرگ باشه.‏
واسه مدتی، بابا باهام خوب بود.‏
با خودم گفتم این واسه جمع کردن...‏
پر و لونۀ پرنده‌ها، به دردت بخوره.‏
‏- ممنون.‏ ‏- خواهش.‏
‏- این کوله رو قدیما...‏ ‏- نامه!‏
تو ارتش می‌پوشیدم.‏
از طرف مامانه! از طرف مامانه!‏
دست خط مامانه!‏
‏- مامان زنده‌ست!‏ ‏- بدش به من.‏
بدش به من.‏
‏- کی برمی‌گرده خونه؟ ‏- وایستا.‏
چی نوشته؟
‏- نه!‏ ‏- ساکت.‏
بابا!‏
بابا، نکن!‏
بس کن! بس کن!‏
‏- نکن!‏ ‏- ساکت، ساکت باش!‏
مامان.‏
گوش کن چی می‌گم.‏
اصلاً اون هیچ‌وقت برنمی‌گرده!‏
فهمیدی؟
این درست نیست.‏
‏«اصلاً» کلمه حساب نمی‌شه.‏
هرزۀ عوضی!‏
بی‌مصرف.‏
بابا هر اثری که از مامان مونده بود رو سوزوند.‏
آشغال‌هات رو از خونه‌م بنداز بیرون!‏
و بعد یه روز...‏
از پیش من رفت.‏
به اندازۀ رفتن مامان عذاب‌آور نبود.‏
ولی کاملاً تنها بودن...‏
انقدر درد گسترده‌ای بود،‏ که زخمم رو تازه می‌کرد.‏
همین‌طور مسئلۀ کوچیک زنده موندن هم وجود داشت.‏
نمی‌دونستم چطور بدون «گریتز» زندگی کنم.‏
سلام، خانم کایا.‏
چیزی لازم داری؟
آقای جامپین...‏
شنیدم که شما صدف دو کفه‌ای می‌خرین.‏
من چند تا صدف دارم.‏
‏- تازه هستن؟ ‏- امروز صبح پیداشون کردم.‏
چند ساعت پیش.‏
بابات تو رو فرستاده اینا رو بفروشی؟
گوش کن چی می‌گم.‏ واسه یه کیسه 50 سنت بهت می‌دم.‏
واسه اون یکی هم یه باک بنزین.‏
هفته‌ای چند کیسه لازم دارین؟
می‌خوای با ما معامله کنی؟
هر دو سه روز...‏
حدود 20 کیلو صدف می‌خرم.‏
بدون بقیه هم برام صدف میارن.‏
پس اگه برام صدف بیاری...‏
و من از قبل خریده باشم...‏
دیگه نمی‌تونم صدفت رو بخرم.‏
اولین صدف که بیاد رو می‌خرم.‏
جور دیگه نمی‌تونیم معامله کنیم.‏
مشکلی نیست.‏
ممنون.‏
می‌شه...‏
آره.‏
خیلی زود داری بزرگ می‌شی، ها؟
چطوره هفتۀ بعد بیای پاهات رو اندازه بگیرم؟
تو صندوق کمک‌های مالی کلیسا چند تا کفش گذاشتن...‏
و به درد کسی نخورده.‏
‏- ممنون، خانم.‏ ‏- خواهش می‌کنم.‏
بچۀ بیچاره.‏
مادرش رفت.‏
حالا مطمئنم باباش هم رفته.‏
چیه؟
باید مراقب باشیم.‏
زیاد تو زندگی مردم سرک نکشیم.‏
تو انجیل همچین چیزی نیومده.‏
‏«مراقب باش».‏
‏«پادشاه در جواب ایشان گوید:‏
هرآینه به شما می‌گویم...‏
آنچه به یکی از این برادران کوچکترین من کردید...‏
به من کرده‌اید.»‏
باشه، میبل.‏
از مراقب بودن حرف نزن.‏
بذار ببینم.‏
یک، دو، سه. تمام.‏
خانم میبل اینا رو فرستاده.‏
کاترین دنیل کلارک...‏
اهل شهر بارکلی از کارولینای شمالی...‏
متهم ردیف اول قتلِ...‏
چیس لارنس اندروز.‏
اهل بارکی کوو.‏
در چنین پرونده‌هایی شاکی مجاز است به دنبال مجازات اعدام باشد.‏
شاکی اعلام کرده است که در صورت اثبات جرم...‏
خواستار اعدام خواهد بود.‏
گناهکار! همه می‌دونیم اون گناهکاره.‏
اون گناهکاره.‏
حالا انتخاب هیئت منصفه رو شروع می‌کنیم.‏
قراره هیئت منتخب در دو ردیف...‏
یه گزینه‌ای داری.‏
بهش می‌گن «مصالحه».‏
و معناش اینه که...‏
اگه می‌خوای بگی...‏
اون شب توی اون برج بودی و...‏
چیس اندروز رو اون‌جا دیدی...‏
و...‏
با هم بحث‌تون شده...‏
و به طرز ناگواری کاملاً اتفاقی...‏
اون به عقب حرکت کرد و از دریچه افتاد پایین.‏
‏10 سال برات حبس می‌برن...‏
ولی بعد 6 سال آزادی.‏
نه.‏
اگه ببازیم، برامون گرون تموم می‌شه.‏
حبس ابد...‏
یا حکم‌ بدتر.‏
آقای میلتون، من حرفی نمی‌زنم که...‏
جرم رو ثابت کنه.‏
من زندان نمی‌رم.‏
لطفاً تام صدام کن.‏
و قول بده که به این گزینه فکر کنی.‏
باید از این‌جا برم بیرون.‏
یا حالا...‏
یا هیچ‌وقت.‏
بین نیمه‌شب و 2 بامداد سی‌ام اکتبر...‏
متهم با فریب کاری چیس اندروز رو به برج کشوند...‏
و او رو به پایین انداخت.‏
بعد تمام ردها و اثر انگشت‌های خودش رو پاک کرد.‏
قراره متوجه بشین که اون هم زمان و هم انگیزۀ کافی برای قتل رو داشت...‏
ولی از همه مهم‌تر اینه که...‏
اون برای قتل چیس اندروز ضعف شخصیتی‌ای که باید رو داره.‏
‏[ آررامشت رو حفظ کن ]‏
خانم‌ها و آقایان...‏
قراره کلمات زیادی رو بشنوین که از طرف شاکی...‏
به خانم کاترین دنیل کلارک نسبت داده می‌شه.‏
ولی درخواست من از شما اینه که...‏
به شواهدی که طرف شاکی برای پشتیبانی از ادعای خودشون...‏
ارائه می‌کنن، نگاهی بندازین.‏
متوجه می‌شین که شواهدی وجود نداره.‏
علاوه بر این متوجه می‌شین که...‏
احتمال خیلی زیادی وجود داره که کسی چیس اندروز رو نکشته باشه.‏
و متهم، خانم کلارک...‏
به این دلیل این‌جاست که...‏
انداختن تقصیرها گردن یک غریبه راحت‌تر از اونه که...‏
به واقعیات تکیه کنیم.‏
و با اینکه خانم کلارک...‏
در 5 کیلومتری همین دادگاه به دنیا اومده و بزرگ شده...‏
یه غریبه حساب می‌شه.‏
‏[ سال 1962 ]‏
‏[ شمع موتور ]‏
اوه!‏
سلام.‏
منم، تیت.‏
قوی تندرا.‏
پرنده‌ها رو از کجا می‌شناسی؟
مادرم از پرنده‌ها خوشش می‌اومد.‏
نمی‌تونم نوشته‌ت رو بخونم.‏
اوه...‏
فقط نوشتم چند باری که اومده بودم ماهیگیری، تو رو این‌جا دیدم...‏‏
و با خودم گفتم شاید چند تا دونه به دردت بخوره.‏
همین‌طور هم شمع قایق.‏
من یه‌کم اضافی داشتم و با خودم گفتم...‏
شاید هزینۀ یه رفت و آمد ازت کم بشه.‏
و...‏
فهمیدم که از پر خوشت میاد.‏
حله.‏
خب، بهتره دیگه برم، پس...‏
می‌تونم خوندن بهت یاد بدم.‏
با خودم گفتم همزمان نوشتن هم یاد بگیری.‏
عالیه.‏
خوبه.‏
با «اِی» شروع می‌کنیم.‏
مثل من همین شکل رو بکش.‏
تو نگو.‏
چیزی نمونده.‏
‏- کمکم نکن.‏ ‏- البته.‏
کل روز وقت دارم.‏
‏«برخی...‏
می‌توانند...‏
بدون...‏
مفاهیم طبیعت...‏
زندگی کنند...‏
ویرگول...‏
و برخی خیر.»‏
اوه.‏
همینو می‌گفتم، کایا!‏
از این به بعد همیشه می‌تونی بخونی. همیشه.‏
نمی‌دونستم کلمات انقدر گنجایش دارن.‏
همۀ کلمات انقدر گنجایش ندارن.‏
می‌تونیم بعضی‌وقتا واسه خوندن بریم خونۀ من.‏
کل کتاب‌های کتاب‌خونه رو خوندیم.‏
هفته‌ای سه بار.‏
از تابستون تا پاییز.‏
خوندیم که چطور در گذر زمان حیوون‌ها و گیاهان تغییر می‌کنن...‏
تا با زمین همواره در حال تغییر سازگار بشن.‏
اینکه چطور پرنده‌ها بیشتر در صبح‌ها آواز می‌خونن...‏
چون رطوبت و خنکی هوای صبح باعث می‌شه...‏
آوازشون در مسافت‌های دورتری به گوش برسه.‏
اینکه چطور برخی سلول‌ها به طور اختصاصی...‏
در قلب و ریه‌ها پراکنده می‌شن...‏
در حالی که بقیه سلول‌ها بدون فعالیتی، برای روز مبادا...‏
تبدیل به سلول‌های بنیادی می‌شن.‏
در تمام دنیای زیست‌شناسی...‏
دنبال توضیحی برای این بودم که چرا یه مادر ممکنه فرزاندان خودش رو ترک کنه.‏
‏[ انجیل ]‏
‏[ شجره نامه ]‏
‏«آقای جکسون هنری کلارک...‏
به عقد خانم جولین ماریا ژاکس درآمد.‏
‏12 ژوئن 1933»‏
فرزندان‌شون...‏
اینا پدر مادرم هستن.‏
‏«آقای جرمی اندرو کلارک. دوم ژانویه»‏
این جودیه.‏
‏«آقای نیپیر مورفی کلارک»‏
‏«خانم مری هلن کلارک»‏
‏«خانم کاترین دنیل کلارک»‏
دلم براشون تنگ شده.‏
یادم رفته بود...‏
یادم رفته بود که چقدر...‏
نبودشون رو حس می‌کنم.‏
ولی...‏
الان دوباره اون حس برگشت.‏
یعنی...‏
بعضی‌وقتا حس می‌کنم نامرئی شدم...‏
شک می‌کنم که اصلاً این‌جا باشم.‏
تو این‌جایی.‏
ببخشید، دیر کردم.‏
بیا کمکم کن.‏
پسر، می‌دونی،‏ من به چرت و پرت‌های مردم گوش نمی‌کنم.‏
ولی از همه طرف به گوشم می‌رسه که...‏
با اون دختر مرداب می‌چرخی.‏
می‌تونی هر مسئله‌ای هست به من بگی.‏
‏- دوست دخترته؟ ‏- اون دوستمه.‏
براش کتاب می‌برم چون مردم انقدر کثیف هستن که اون نمی‌تونه بره مدرسه.‏
اون خانواده‌ای نداره.‏
هی...‏
برگرد...‏
لازم نیست ترش کنی.‏
وظیفۀ منه که حرف‌هایی رو به زبون بیارم که گفتنش زیاد خوشایند نیست...‏
کلی از چیزهایی که پدرهای دیگه واسه بچه‌هاشون فراهم می‌کنن، از عهدۀ من خارجه...‏
پس ازت می‌خوام...‏
مراقب باش.‏
تمام چیزهایی که براش زحمت کشیدی،‏ رویای رفتنت به «چپل هیل»...‏
زندگی ممکنه تو یه لحظه عوض بشه.‏
می‌فهمی؟
آره.‏
حالا می‌شه صدای آهنگم رو زیاد کنی؟
پاشو.‏
آهنگ از پوچینیه،‏ اگه برات سؤال شد.‏
دختر جوانی که این‌طور تنها زندگی می‌کنه...‏
به‌نظر نامتعارفه،‏ این‌طور فکر نمی‌کنین؟
نه، قربان، گمون نمی‌کنم.‏
حداقل نه به اندازۀ کافی.‏ از همسرم بپرسین.‏
مؤسسه‌های بهزیستی‌ای هستن که می‌تونن...‏
به یه خانم جوان کمک کنن دچار مشکل نشه.‏
می‌گن گاهاً میاد این‌جا.‏
بله، گاهاً این‌جا می‌بینمش.‏
تنها نیست. پدرش هم باهاش هست.‏
خب، من که تو این مدت ندیدم کسی غیر از خودش تو اون خونه باشه.‏
معمولاً کی میاد این‌جا؟
اومدنش زمان‌بندی مشخصی نداره.‏
دفعۀ بعد که اومد،‏ بهش بگین به من زنگ بزنه.‏
دلیلی نداری که به من دروغ بگی، درسته، پسر؟
به هیچ وجه، قربان.‏
باید یه‌جای دیگه همدگیه رو ببینیم.‏
سلام، کایا.‏ منم از دیدنت خوشحالم.‏
دوباره مددکارهای اجتماعی افتادن دنبالم.‏
می‌خوان منو ببرن بهزیستی.‏
ادب حکم می‌کنه وقتی کسی رو می‌بینی بهش سلام کنی.‏
می‌دونی...‏
شاید بهزیستی زیاد هم بد نباشه.‏
چیه؟
اون‌جا یکی هست که برات غذای گرم درست می‌کنه...‏
‏- تخت واقعی داری.‏ ‏- همین الانم تخت واقعی دارم.‏
درضمناً من هیچ‌وقت مرداب رو ترک نمی‌کنم...‏
تا برم پیش چند تا غریبه.‏
‏«ضمناً» نه «درضمناً».‏
تازه نمی‌تونی تا ابد تنها تو مرداب زندگی کنی.‏
خودت ببین.‏
باشه.‏
تیت.‏
من...‏
ازت ممنونم که...‏
بهم خوندن یاد می‌دی...‏
همین‌طور بابت تمام چیزهایی که بهم دادی.‏
ولی...‏
چرا این کارها رو کردی؟
دوست دختری چیزی نداری؟
بعضی‌وقتا دارم.‏
بعضی‌وقتا؟
یعنی...‏
قبلاً داشتم.‏
ولی الان نه.‏
الان ندارم. پس...‏
خیلی خب.‏
من...‏
پری‌روز تو قایق پدرت دیدمت.‏
به‌نظر مرد خیلی خوبیه.‏
آره، همین‌طوره.‏
هیچ‌وقت از مادرت چیزی نگفتی.‏
اون چه شکلیه؟
مجبور نیستی هیچ حرفی نزنی.‏
مادرم و خواهر کوچیکه‌م تو تصادف مردن...‏
تو «اشویل».‏
اسم خواهرم «کاریان» بود.‏
اون روز...‏
چی، تیت؟
هر حرفی هست می‌تونی به من بگی.‏
فکر کنم رفته بودن اشویل برام کادوی تولد بخرن.‏
یه دوچرخه‌ای بود که می‌خواستمش...‏
فروشگاه «وسترن آتو» اون مدل رو نمیاورد...‏
گمونم رفته بودن اون دوچرخه رو برام بخرن.‏
الان اصلاً یادم نیست چه‌جور دوچرخه‌ای بود.‏
تقصیر تو نبود.‏
وای خدا!‏
الان من دوست‌دخترتم؟
می‌خوای باشی؟
من پرها رو می‌شناسم.‏
مطمئنم بقیه دخترها پرها رو نمی‌شناسن.‏
پس حله.‏
تا حالا این‌طرفا نیومدم.‏
ارزش اومدن داره.‏
خودت می‌بینی.‏
تولدت مبارک، کایا.‏
از کجا می‌دونستی امروز تولدمه؟
تو انجیل‌تون دیدم.‏
خودت می‌دونستی تولدته؟
من تقویم ندارم.‏
اوه، اسمم نه.‏
اسمم رو نبر.‏
بله، خانم.‏
خیلی خوبه، ها؟
صدای چیه؟
دارن میان.‏
وای!‏
غازهای برفی.‏
کایا.‏
کایا، منو نگاه کن.‏
کایا.‏
کایا...‏
ببخشید.‏
نه، تیت، من راضی‌ام.‏
چرا نه؟
چون...‏
بیش از اندازه برام مهمی.‏
کایا، من تو رو بیشتر از هرچیزی می‌خوام...‏
ولی من به اندازۀ تو...‏
آسیب‌پذیر نیستم.‏
بیشتر برای تو خطرناکه.‏ می‌فهمی؟
پاییز جای خودش رو به زمستون داد.‏
زمستون هم به بهار.‏
تغییر، تنها مفهوم ثابت در طبیعته.‏
بابا، قبول شدم!‏
چرا ساکتی؟
می‌دونی، به زودی از این‌جا می‌رم.‏
کالج.‏
درباره‌ش حرف زدی.‏
کی؟
الان که نه.‏
ولی به زودی.‏
تو آزمایشگاه زیست‌شناسی بهم کار دادن.‏
هفتۀ بعد شروع می‌شه، پس...‏
همین‌جا بمون.‏
بمونم چی‌کار کنم؟
نه، ببین منظورم اینه این‌جا برام کار نیست.‏
باید چی‌کار کنم؟ نمی‌خوام مثل بابام صیاد میگو بشم.‏
می‌خوام برم مدرک بگیرم و یه‌چیزی بشم.‏ همین‌طور که تو هم می‌تونی.‏
می‌خوای من چی بشم؟
منظورم این نبود.‏
‏- هیچ‌وقت برنمی‌گردی.‏ ‏- چرا، برمی‌گردم.‏
ترکت نمی‌کنم، کایا،‏ قول می‌دم برمی‌گردم.‏
کایا.‏
کایا، وایستا!‏
کایا...‏
نمی‌تونی از همۀ مشکلات فرار کنی.‏
یه شب دیگه.‏
این چیه؟
یه لیست از ناشرهای کتاب.‏
برای تمام نقاشی‌ها و نوشته‌هات.‏
نظیر کارهای تو جایی نیست، کایا.‏
برای یه کتاب کافیه.‏
در واقع کلی کتاب.‏
این‌جوری دیگه لازم نیست خونه رو ترک کنی.‏
فقط نمونه کارت رو برای یه ناشر بفرست.‏
می‌تونی پول در بیاری.‏
احتمالاً نه مبالغ خیلی زیاد، ولی...‏
شاید دیگه مجبور نباشی تا آخر عمرت...‏
صدف جمع کنی.‏
یه فرصت به خودت بده، کایا.‏
بی‌خیال، چه ضرری داره؟
منو فراموش می‌کنی.‏
وقتی سرگرم کارهای کالج بشی...‏
با اون دخترهای خوشگل.‏
هرگز ممکن نیست فراموشت کنم، کایا.‏
هرگز.‏
یه ماه دیگه برمی‌گردم خونه، قول می‌دم.‏
چهارم جولای برمی‌گردم. خب؟
چشم به‌هم بزنی تموم شده.‏
تو ساحل می‌شینیم و با هم آتیش‌بازی‌ها رو نگاه می‌کنیم.‏
حتماً کارت رو برای یه ناشر بفرست، خب؟
خداحافظ، کایا.‏
خداحافظ، تیت.‏
‏« صـاحب »‏
پرنده‌های دریایی ساحل شرقی.‏
تو هم هستی، قرمز گنده.‏
‏[ جولای ]‏
نه.‏
نه، تیت.‏
نه.‏
نه، نه، نه!‏
تیت، زندگی و عشق مثل هم شدن.‏
همه‌شون رفته بودن.‏
و بعد...‏
هر بار که به بن‌بست می‌رسیدم...‏
مرداب نجاتم می‌داد.‏
در یه لحظۀ ناخواسته، عاقبت...‏
درد قلبم مثل شن زیر آب محو شد.‏
هنوزم اون‌جا بود،‏ اما در اعماق.‏
نه روی جنازه و نه برج دیده‌بانی هیچ ردپایی نبود.‏
هیچ اثر انگشت تازه‌ای هم نبود.‏
نه حتی روی دریچه،‏ که قطعاً یکی بازش کرده.‏
همۀ این‌ها نشون می‌ده یکی شواهد رو از بین برده.‏
دیگه سؤالی ندارم.‏
نوبت شماست.‏
کلانتر، الان دارم جدول زمانی...‏
شب 29 اکتبر تا صبح 30‌ اکتبر رو بهتون می‌دم.‏
خب...‏
این جدول نشون می‌ده که جزر آب...‏
حوالی نیمه‌شب اتفاق افتاده.‏
پس اون زمان که چیس اندروز وارد برج شد...‏
و روی پله‌ها پا گذاشت...‏
باید ردپاش روی گل مرطوب می‌موند.‏
و بعد که آب اومد بالا...‏
ردپاش پاک می‌شد.‏
موافقین که این اتفاق ممکنه؟
خب...‏
و حتماً موافقین که اگه دوستی همراهش بود...‏
ردپای اون هم پاک می‌شد.‏
با توجه به این شرایط...‏
فقدان ردپا...‏
به خودی خود...‏
نشون دهندۀ رخ دادن جرم نیست.‏
درسته؟
کلانتر؟
نبود ردپا به تنهایی...‏
ثابت نمی‌کنه که جرمی صورت گرفته.‏
همین‌طور شهادت دادین که رو هیچ‌کجای برج دیده‌بانی...‏
از جمله دریچۀ باز شده...‏
هیچ اثرانگشتی نبوده.‏
پس این باعث شد نتیجه بگیرین که...‏
یکی دریچه رو باز کرده...‏
و بعد اثرانگشتش رو پاک کرده.‏
درسته.‏
خب، درواقع...‏
این حقیقت نداره که این دریچه‌ها اغلب باز می‌موندن...‏
و اون‌قدر خطرناک بودن که...‏
باعث شد 18ام جولای پارسال...‏
درخواستی کتبی برای...‏
سازمان مراتع آمریکا بفرستین...‏
تا این وضعیت رو اصلاح کنن؟
این کپی اون درخواسته.‏
کی اینو نوشته، کلانتر؟
خودم نوشتمش.‏
ممکنه سطر آخر این نامه که برای سازمان مراتع فرستادین رو...‏
برای دادگاه بخونین؟
فقط سطر آخر رو بخون.‏
‏«باید تکرار کنم...‏
این دریچه‌ها بسیار خطرناک هستند و اگر اقدامی صورت نگیرد...‏
اگر اقدامی صورت نگیرد ممکن است به آسیب‌های جدی...‏
یا حتی مرگ افراد منجر شود.»‏
ممنون، کلانتر.‏
‏[ سال 1968 ]‏
یکی داشت از خونه‌م عکس می‌گرفت.‏
به‌نظرتون چی می‌خوان؟
بساز بفروش هستن.‏
چند هفتۀ اخیر کل مرداب رو بالا پایین کردن...‏
می‌خوان باتلاق تیره رو زه‌کشی کنن.‏ هتل بسازن.‏
آره، پارسال هم دیدم‌شون.‏
بلوط‌ها رو می‌بریدن و مسیر رو حفاری می‌کردن.‏
‏- خونه‌م رو می‌خوان؟ ‏- شاید خواسته‌شون خونه نباشه...‏
ولی مطمئنم واسه اون زمین پول زیادی بهت پیشنهاد می‌کنن.‏
‏- جامپین!‏ ‏- اشکالی نداره که یه‌کم...‏
پول به کایا برسه، داره؟
مالکیت اون زمین رو داری دیگه، درسته؟
خونه مال توئه؟
بابا که همینو می‌گفت.‏
خب، باید مدرک هم داشته باشی.‏
یه سند، حق مالکیت.‏
سلام.‏
ببخشید که یهو پریدم جلوت.‏
می‌تونم اونو برات بیارم؟
خودم می‌تونم.‏
لطفاً، بذار من بیارم.‏
راستی من چیس اندروز هستم.‏
تو کایا هستی، درسته؟
آره، اسم قشنگیه،‏ دوستش دارم.‏
متفاوته ولی قشنگ.‏
اینم از این.‏
بفرما.‏
می‌خوای این یکشنبه با هم با قایق من بریم پیکنیک؟
باشه.‏
ظهر یکشنبه تو «پوینت بیچ» میام دنبالت...‏
خوبه؟
خیلی خب.‏
می‌بینمت، کایا.‏
خب، پیداش کردم.‏
به‌نظر در سال 1897...‏
توسط آقای نیپیر کلارک خریداری شده.‏
آره، اون پدربزرگ منه.‏
بله، خانم.‏
از اون به بعد به فروش نرفته، پس...‏
درسته، فکر می‌کنم خونه متعلق به شماست.‏
به‌نظر کمی مالیات پرداخت نشده دارین که برای نگه داشتن خونه...‏
باید پرداخت کنین، خانم کلارک.‏
خانم، در واقع قانون می‌گه که...‏
هرکس اون مالیات‌ها رو پرداخت کنه، مالک زمینه...‏
حتی اگه سندی نداشته باشه.‏
مبلغش چقدره؟
مبلغش می‌شه...‏
مجموعاً 800 دلار.‏
پنج سال.‏
پنج سال از زمانی که تیت این راه رو نشونم داد، گذشته.‏
‏«آقا یا خانم عزیز...‏
صفحات زیر را با موضوع...‏
صدف‌های مرداب کارولینا، برای برسی...‏
خدمت شما ارسال می‌کنم.»‏
پنج سال طول کشید تا دوباره قلبم پوستۀ (= صدف) خودش رو باز کنه.‏
لذت بردن از حضور یه نابقۀ موسیقی چه حسی داره؟
نگاه کن.‏
اوه!‏
این «اورنیت اسکالوپ»ـه!‏
‏«پکتن اورناتوس».‏
کاملاً فهمیدم چی گفتی.‏
معمولاً این‌جاها پیدا نمی‌شه.‏
جداً؟
آره، این گونۀ خاص معمولاً تو جنوب این نواحی زندگی می‌کنه...‏
چون آب اون‌جا براش خیلی خنکه.‏
چیه؟
هیچی، فقط...‏
دختر مرداب اسم لاتین صدف‌ها رو می‌دونه...‏
و کجاها پیدا می‌شن. جالبه.‏
بیا، پیش خودت باشه.‏
ممنون.‏
تو با بقیه فرق داری، مگه نه؟
می‌دونم فکر می‌کنی من یه آشغالم ولی ارزش من خیلی بیشتر از یه پیکنیکه.‏
وای نه، کایا، نرو، ببخشید...‏
نه، نرو، من هیچ‌وقت فکر نکردم تو آشغالی.‏
خواهش می‌کنم، ببخشید،‏ اگه بخوای بری درک می‌کنم ولی...‏
نمی‌شه از این‌جا پیاده رفت خونه.‏ خیلی دوره.‏
می‌تونم برات جبران کنم؟
لطفاً، می‌تونم برات جبران کنم؟
باورم نمی‌شه تا حالا بالای برج دیده‌بانی نیومدی.‏
هر وقت خانواده‌م خیلی مزاحمم می‌شن، میام این‌جا.‏
می‌دونی؟
دیدن مرداب از این بالا عالیه.‏
بیا.‏
چی شده؟
می‌تونی بهم بگی،‏ بهت نمی‌خندم.‏
انگار...‏
انگار که تمام عمرم یه دوستی داشتم...‏
ولی هیچ‌وقت چهرۀ کاملش رو ندیدم.‏
ولی الان دارم می‌بینم.‏
خونه‌ت اون‌جاست، درسته؟
منو ببر اون‌جا.‏
اوه، امـم...‏
دوره.‏
از جای دور خوشم میاد.‏
ظاهرش برام نیست،‏ اگه الان به‌خاطر این نگرانی.‏
اونه که اون‌جاست؟
چند وقته تنهایی این‌جا هستی؟
گمونم ده سال.‏
یا خدا.‏
تنهایی بدون اینکه پدر مادری بالا سرت باشه؟
داخل چیز خاصی واسه دیدن نیست.‏
وای، روی ایوون چی داری؟
چی؟
اوه، امـم...‏
هیچی.‏
اینا... اینا چی هستن؟
هیچی.‏
داری...‏
کتابی چیزی می‌نویسی؟
یه‌جورایی.‏
انگار اینا رو از کتاب طبیعت شناسی در آوردن.‏
کارت خیلی درسته، مگه نه؟
اون‌جا رو ببین.‏
پمپ آب هم داری.‏
واسه مهمون آماده نبودم.‏
نگران نباش.‏
هیچ‌کسی رو نمی‌شناسم که بتونه این‌جوری تنها این‌جا زندگی کنه.‏
یعنی، اکثر پسرا می‌ترسن تنها این‌جا باشن.‏
از من چی می‌خوای؟
خیلی خب، من...‏
خیلی عذر می‌خوام که این‌جوری وارد خونه‌ت شدم.‏
می‌خوام بیشتر باهات آشنا بشم، خب؟
به‌نظرم تو خوشگلی.‏
جداً، یه‌نظرم مثل باد آزادی و...‏
به شدت باهوش.‏
ولی بدون اجازۀ تو کاری نمی‌کنم.‏
این چطوره؟
خوبه.‏
خیلی خب.‏
دقیقاً نمی‌دونستم چه حسی نسبت به چیس دارم.‏
ولی دیگه تنها نبودم.‏
به‌نظر همین کافی بود.‏
این واسه کتابته؟
آره.‏
ولی خب...‏
اگه کجا معلوم کسی این کتاب رو بخونه.‏
من می‌خونم.‏
مرداب، راز ما بود.‏
از دوست‌هات برام بگو.‏
آنچنان دوست خاصی ندارم.‏
ولی انگار هر وقت با اونایی خیلی بهت خوش می‌گذره.‏
جاسوسی منو می‌کنی؟
جالبه. یه بار بابام یه‌چیزی بهم گفت...‏
مست بود و با مادرم دعوا کرده بود.‏
گفت اگه دوست‌هام واقعاً منو می‌ناشختن...‏
دوست من نمی‌شدن.‏
نمی‌دونم کسی واقعاً منو می‌شناسه یا نه...‏
گمونم منظورم اینه.‏
برام سؤاله چی باعث می‌شه آسمون آبی بشه.‏
طول موج‌های آبی و بنفش خورشید.‏
از ذرات هوای موجود تو اتمسفر عبور می‌کنن و...‏
پراکنده می‌شن.‏
الان اشکال نداره که...‏
ببوسمت؟
بیاین بریم سراغ الیاف قرمزی که...‏
روی لباس چیس اندروز بعد از مرگ پیدا شد.‏
آیا اون الیاف رو...‏
با این کلاه قرمز مقایسه کردین؟
بله، الیاف کلاه با الیاف پیدا شده دقیقاً مطابقت داشتن.‏
و این کلاه کجا پیدا شد؟
در منزل خانم کلارک پیدا شد.‏
خب، راجع‌به این الیاف قرمز.‏
راهی هست که بشه مشخص کرد الیاف چه مدت روی لباس بودن؟
نه، می‌شه منبع الیاف رو مشخص کرد ولی اینکه از کی روی لباس بوده، نه.‏
و اگه کسی اغلب این کلاه رو پوشیده باشه...‏
ممکنه که الیافش روی لباس و موهاش پیدا بشه؟
بله. به‌نظرم این ممکنه.‏
پس موافقین که...‏
در هر موقع از طول سال که متهم، خانم کلارک...‏
با چیس اندروز آشنا بوده...‏
ممکنه الیاف کلاه به لباس چیس...‏
منتقل شده باشه؟
تا جایی که می‌دونم، بله.‏
هر زمان که با هم ملاقات کرده باشن؟‏
بله.‏
‏«خانم کلارک عزیز...‏
ما بسیار تحت تأثیر نوشتۀ شما قرار گرفتیم.‏
اگر طبق گفتۀ شما،‏ کتاب‌تان تکیمل شده است...‏
امیدواریم در کوتاه‌ترین زمان...‏
آن را ویرایش و منتشر کنیم.»‏
سلام.‏
داری به مدیر جدید «وسترن آتو» نگاه می‌کنی.‏
اوه، چیس...‏
‏- عجب خبر خوبی.‏ ‏- زوباش، بریم جشن بگیریم.‏
پس قراره...‏
قراره واسه اون نقاشی‌ها بهت پول بدن؟
آره.‏
فقط زیاد به خودت مغرور نشو.‏
نمی‌شم.‏
می‌دونم که بقیه ناامیدت کردن.‏
و بابتش متأسفم.‏
رها شدن توسط خانوادۀ خودت. منظورم اینه...‏
خدایا، خانوادۀ من مایۀ عذاب من هستن،‏ ولی گمون نکنم بتونم اینو قبول منم.‏
ولی می‌خوام بدونی مراقب تو هستم.‏
حالا که ترفیع گرفتم...‏
می‌تونم وقتی ازدواج کردیم یه خونۀ قشنگ برات بخرم.‏
‏- ازدواج؟ ‏- آره.‏
یه خونۀ دوبلکس خوشگل تو ساحل با یه ایوون سرتاسری.‏
آره.‏
پدر مادرت چی؟
بهشون گفتی با من دوستی؟
چیزی که راجع‌به پدر مادرم باید بدونی اینه که...‏
اگه بگم انتخابم تویی، همین هم می‌شه.‏
اگه بشناسنت عاشقت می‌شن.‏
بیا این‌جا.‏
اوه راستی، قراره...‏
قراره چند روزی برم اشویل...‏
تا واسه مغازۀ بابام جنس بیارم.‏
با خودم گفتم تو هم بیای.‏
‏- منتشر شدن کتابت رو جشن بگیریم.‏ ‏- امـم...‏
اون‌جا کلی آدم هست.‏
مهم نیست، تو با منی،‏ من همه‌چیز رو بلدم.‏
اگه دلت نمی‌خواد لازم نیست حتی با یه نفر هم حرف بزنی.‏
بی‌خیال، اگه قرار باشه ازدواج کنیم باید یه‌کم بیشتر وارد دنیا بشی.‏
بال‌های بزرگت رو باز کن.‏
بیا دیگه، خوش می‌گذره.‏
کار دو روزه‌ست، واسه همین...‏
شب رو اون‌جا می‌مونیم.‏
‏♪ ...سرم رو بالا بگیر ♪‏
حرف نداره، ها؟
هی، این یه ماجراجوییه، بیا.‏
بعداً حس بهتری بهت می‌ده...‏
بیشتر که این کار رو بکنی.‏
نمی‌خوام هیچ‌وقت از دستت بدم.‏
جدی؟
آره.‏
خیلی به این فکر می‌کنم.‏
شب‌ها دزدکی بزنم بیرون بیام دیدنت.‏
دختر مرداب من.‏
♪ کسی اونو نمی‌شناسه ♪
♪ کسی اونو نمی‌بینه ♪
♪ کسی اونو نمی‌شناسه جز من ♪
مجبور نیستی...‏
خودت رو به کسی ثابت کنی، فهمیدی؟
تو منو داری و منم عاشقتم.‏
یه‌چی برات درست کردم.‏
یه صدف بود...‏
که با گرۀ محکمی به یه بند چرمی بسته شده بود...‏
و گم شده.‏
پس برای شفاف‌سازی، حرف‌تون...‏
اینه که...‏
گردن‌بند صدفی که چیس هر روز می‌پوشید...‏
روزی که جنازه‌ش پیدا شد...‏
جزو اقلام کشف شده از بدنش نبود.‏
درسته؟
‏- به‌نظرم نکتۀ مهمیه.‏ ‏- بله.‏
اون شب که با ما شام خورد گردن‌بند روی گردنش بود.‏
ولی بعد گم شده بود.‏
از روی گردنش.‏
منظور من اینه که ممکن نبود اونو در بیاره.‏
هرکی اونو کشته، گردن‌بند رو ورداشته.‏
اعتراض دارم، آقای قاضی...‏
‏- این یه فرضیه‌ست.‏ ‏- وارده.‏
خانم‌ها و آقایان هیئت منصفه...‏
آخرین جملۀ خانم اندروز رو نشنیده بگیرین.‏
خانم اندروز...‏
چیس این گردن‌بند رو از کی گرفته بود؟
از دختر مرداب.‏
خانم کلارک.‏
من اسمش رو نمی‌دونستم یا اینکه اصلاً اسمی داشت یا نه.‏
متوجه نمی‌شم چرا چیس...‏
منظورم اینه که...‏
اون دختر تنها کسیه که ممکنه بخواد...‏
اون گردن‌بند رو ورداره.‏
خانم اندروز...‏
آیا چیس و خانم کلارک...‏
‏- روابط عاشقانه داشتن؟ ‏- می‌شه گفت.‏
می‌دیدمش که شب‌ها دزدکی می‌رفت بیرون.‏
وقتی بالاخره ازش پرسیدم کجا می‌رفته، حقیقت رو بهم گفت.‏
با خودم گفتم...‏
مردم چی می‌گن؟
زن احمقی بودم که نگران بودم...‏
ولی اون بهم گفت...‏
باهاش بهم زده.‏
اون می‌دونست دیگه پسرم رو از دست داده...‏
واسه همین کشتش و اون گردن‌بند...‏
‏- زشتش رو پس گرفت!‏ ‏- اعتراض دارم، آقای قاضی.‏
‏- وارده.‏ ‏- دیگه سؤالی ندارم، آقای قاضی.‏
خانم اندروز، لطفاً همدردی صمیمانۀ بنده رو برای فقدان‌تون بپذیرین.‏
با تمام احترام...‏
مطلع هستین که...‏
خونۀ خانم کلارک کاملاً مورد بازرسی قرار گرفت.‏
و پلیس هم اون گردن‌بند رو پیدا نکرد.‏
پیدا کرد؟
نه.‏
‏[ سال 1969 ]‏
هی.‏
گرفتمش.‏
‏- چیزی نمونده بود.‏ ‏- نزدیک بود منو بندازی تو آب.‏
فقط خواستم یه خودی نشون بدم.‏
دختر مرداب تو تخت چه شکلیه، پسر؟
‏- حیوونه؟ ‏- مثل گربۀ سیاه گوش وحشیه...‏
و ارزش انقدر پول بنزین رو داره.‏
بگو که چشم‌هاش مثل گربه می‌درخشن.‏
فقط واسه من اونم وقتی که اراده کنم.‏
هی، این‌طوری راجع‌بهش حرف نزن.‏
چی گفتی؟
گفتی این‌طوری راجع‌بهش حرف نزن.‏
اوه، بچه دانشجو.‏
اون به دختر مرداب الفبا یاد داده.‏
‏- اوه.‏ ‏- اوهوم.‏
تو فقط وقتش رو تلف می‌کنی.‏
زودباش، بچه دانشجو،‏ می‌خوای چی‌کار کنی؟ می‌خوای چی‌کار کنی؟
زودباش، سرسختی، مگه نه؟ یالا، بیا سنگ‌هامون رو وا بکنیم.‏
‏- می‌خوای منو بزنی؟ ‏- هی، هی، هی، کافیه!‏
جفت‌تون، جفت‌تون، بس کنین!‏
کافیه!‏
قبل از اینکه یکی آسیب ببینه بس کنین.‏
راه‌های بهتری از این هست.‏
سلام، کایا.‏
هی، این چه کاریه، کایا؟
بس کن! کایا، بس کن! لطفاً.‏
ببین، فقط می‌خوام حرف بزنم.‏
از ملکم برو بیرون، کثافت عوضی!‏
کایا، لطفاً!‏ فقط می‌خوام باهات حرف بزنم!‏
برام مهم نیست چی می‌خوای!‏
هرگز نمی‌خوام دوباره ببینمت.‏
هرگز.‏
کایا، می‌خوام درمورد چیس باهات حرف بزنم، خب؟
‏- درمورد چیس؟ ‏- اون به درد تو نمی‌خوره.‏
تو اونی هستی که منو ترک کرد.‏
کسی که وقتی قول داده بود برنگشت.‏
کسی که هیچ‌وقت برنگشت.‏
تو... تو حتی یه نامه ننوشتی تا رفتارت رو توجیح کنی...‏
یا بهم بگی زنده‌ای یا مرده!‏
همین‌جوری ناپدید شدی.‏
می‌دونم.‏ و خیلی متأسفم، کایا.‏
نمی‌دونی چقدر شرمنده‌م.‏
اون‌قدر مرد نبودی که باهام روبه‌رو بشی.‏
درست می‌گی، کایا.‏
هرچی می‌گی حقیقت داره.‏
ترک کردن تو بدترین کار عمرم بود...‏
و بدترین کار عمرم می‌مونه.‏
می‌دونم چقدر بد بهت آسیب زدم...‏
و همون‌طور که گفتی نمی‌تونستم باهات روبه‌رو بشم.‏
فکر می‌کردم نمی‌تونی از مرداب خارج بشی...‏
تا تو یه دنیای دیگه زندگی کنی.‏
می‌دونی، فکر می‌کردم باید بین تو و چیزهای دیگه...‏
یکی رو انتخاب کنم.‏
کایا، ولی حقیقت اینه تمام چیزهایی که فکر می‌کردم مهمه...‏
بورسیه، کمک هزینۀ تحصیل، شغل...‏
بدون تو هیچ ارزشی ندارن.‏
خیلی در اشتباه بودم.‏
سال‌ها سرخورده بودم.‏
و تا آخر عمرم سرخورده می‌مونم.‏
خیلی...‏
یه چیزی برات آوردم.‏
می‌دونی، دارم تو یه آزمایشگاه نزدیک شهر کار می‌کنم.‏
عاشقش می‌شی، کایا.‏
چیزهای مختلفی رو زیر میکروسکوپ مطالعه می‌کنم.‏
واسه همین اومدم این‌جا.‏
برگشتم این‌جا.‏
کایا، حاضرم هرکاری بکنم تا...‏
خیلی از تصمیماتم اشتباه بود.‏
الان چی می‌خوای، تیت؟
هیچ راه احتمالی‌ای وجود داره که بتونی منو ببخشی، کایا؟
لطفاً؟
نمی‌دونم چطوری ببخشمت.‏
کایا، مطمئنم اگه کسی رو بشناسی که به هر دلیلی بخواد...‏
به چیس اندروز آسیب بزنه، به من می‌گی.‏
بسیار خب.‏
سعی کن یه‌کم استراحت کنی.‏
اوه، سلام.‏
سلام. تو شهر چی‌کار می‌کنی؟
چند تا خبر خوب درمورد انتشار کتابم دارم...‏
پس گفتم با هم جشن بگیریم.‏
‏- می‌خواستم یه...‏ ‏- اوناهاش.‏
کایا، خودت برایان، تینا و پرل رو می‌شناسی.‏
‏- شما هم کایا رو می‌شناسین.‏ ‏- معلومه، دختر مرداب.‏
از دیدنت خوشحالم، کایا.‏
من نامزد چیس هستم.‏
خیلی خب، می‌بینمت، کایا.‏
کایا!‏
کایا، می‌تونم برات توضیح بدم.‏
اون‌جایی؟
هی، فقط می‌خوام حرف بزنم.‏
کایا!‏
می‌دونم این‌جایی، لعنتی!‏
کایا!‏
باید زندگی رو تنها پیش می‌بردم.‏
ولی از قبل اینو می‌دونستم.‏
خیلی وقت پیش اینو یاد گرفته بودم.‏
آدم‌ها پیشت نمی‌مونن.‏
‏[ صدف‌های مرداب کارولینا ]‏
‏«خانم کلارک عزیز...‏
این بسته شامل اولین نسخه از کتاب زیبای شما...‏
به همراه اولین پیش‌پرداخت دستمزد شماست.‏
همراه حق الامتیازی که دریافت می‌کنید.»‏
‏«ماه بعد در کنفرانسی در گرین‌ویل شرکت خواهم کرد...‏
از حضور شما برای جشن گرفتن...‏
این دستاورد بزرگ،‏ بسیار خرسند خواهم شد.»‏
‏«سند مالکیت کامل به نام کاترین دنیل کلارک...‏
برای 310 هکتار تالاب، مرداب،‏ جنگل های بلوط و ساحل.‏
دستۀ زمین بایر:‏ باتلاق تیره.»‏
‏- جودی؟ ‏- تو اشویل بودم که...‏
کتابت رو تو فروشگاه دیدم.‏
کاترین دنیل کلارک.‏
یه‌دفعه همزمان قلبم شکست و از خوشحالی از جاش پرید.‏
می‌دونستم باید پیدات کنم.‏
ولی فکر نمی‌کردم هنوز این‌جا باشی.‏
بقیه چطور؟
هیچی از مورف، مندی و میسی نمی‌دونم.‏
دیگه تو خیابون هم ببینم‌شون نمی‌تونم اونا رو بشناسم.‏
و...‏
مامان چطور؟
مامان فوت کرد، کایا.‏
یه خواهر داشت به اسم رزماری.‏
منو تو ارتش پیدا کرد و بهم گفت چه اتفاقی افتاده.‏
مامان با ظاهر پریشون رفته بود خونۀ رزماری.‏
رزماری گفت تا چند ماه حرف نمی‌زده.‏
و بعد حدود یه سال بعد،‏ یادش اومده که بچه داره.‏
رزماری کمکش کرد یه نامه واسه بابا بنویسه...‏
تا ازش درخواست کنه بیاد دنبال ما.‏
بابا هم بهش گفته اگه دوباره براش نامه بفرسته...‏
ما رو تا سرحد مرگ کتک می‌زنه.‏
انتظار دیگه‌ای ازش نمی‌رفت.‏
می‌خواست وکیل بگیره و از بابا شکایت کنه...‏
ولی بعد مریض شد.‏
سرطان خون.‏
سعی‌ش رو کرد، ولی...‏
هیچ‌وقت فرصتی نصیبش نشد.‏
من تمام این سال‌ها...‏
منتظرش بودم بیاد خونه.‏
تو کل زندگی‌ت خانواده نداشتی...‏
و منم هیچ‌جوره نمی‌تونم این رو برات جبران کنم.‏
ولی دوست دارم تا جای ممکن بیام این‌جا دیدنت.‏
آره، خوشحال می‌شم.‏
‏[ برای پسر دوست‌دار پر.‏ ممنون. از طرف دختر مرداب. ]‏
میبل خیلی بهت افتخار می‌کنه.‏
فقط یه‌چی دیگه مونده.‏
‏[ برای تیت ]‏
حتماً به دستش می‌رسونم.‏
ممنون، جامپین.‏
حال‌تون چطوره؟
یه بسته از بهترین نوشیدنی‌تون رو می‌خوام.‏
کبریت هم لازم دارم.‏
‏- حتماً.‏ ‏-«حتماً».‏
کایا کلارک.‏
خانم کاترین دنیل کلارک.‏
تو یه کتاب نوشتی. بیا این‌جا.‏
وایستا، وایستا. می‌خوام باهات حرف بزنم.‏
این‌جوری نکن. بی‌خیال.‏
تنهام بذار.‏
لعنت، دختر مرداب فکر می‌کنه از تو خیلی سرتره.‏
خفه شو!‏
بفرما، جناب.‏ به حساب مغازه.‏
گفتم شاید این‌جا پیدات کنم.‏
گفتم تنهام بذار.‏
نه، می‌دونم، ولی فقط...‏
گوش کن، خواستم ازت عذر خواهی کنم.‏
واقعاً می‌گم. واقعاً ناراحتم که شرایط این‌جوری شد.‏
‏«شرایط این‌جوری شد»؟
منظورت از این حرف چیه...‏
اونم وقتی که تمام این مدت نامزد داشتی؟
چه‌جوری شد که تو به همه دروغ می‌گی؟
کایا، من مجبورم کارهایی رو بکنم که دلم نمی‌خواد. خودت می‌دونی.‏
مجبورم با یکی مثل پرل ازدواج کنم. مجبورم بودم.‏
ولی تو کسی هستی که واقعاً می‌خوامش.‏
می‌دونی اگه هرکس دیگه‌ای جای من بود سعی می‌کرد تو رو عوض کنه؟
سعی می‌کرد درستت کنه؟
من هیچ‌وقت این کارو نکردم.‏
نه، نه. خواهش می‌کنم، وایستا.‏
بهت نیاز دارم. واقعاً بهت نیاز دارم.‏
منو این‌جا تنها ول نکن.‏
می‌دونی، هیچ‌کس دیگه‌ای منو نمی‌شناسه.‏
برات تأسف می‌خورم.‏
ولی نمی‌خوام قاطی هیچ‌کدوم از این قضایا بشم.‏
از همیشه وحشی‌تر شدی.‏
می‌دونم خودت هم اینو می‌خوای.‏
‏- نکن!‏ ‏- می‌دونم خودت هم اینو می‌خوای.‏
تو مال منی، کایا.‏ متعلق به منی.‏
این‌دفعه نمی‌ذارم فرار کنی.‏
تنهام بذار، حروم‌زاده!‏
اگه دوباره مزاحمم بشی، می‌کشمت!‏
خیلی بلند داد زد، جناب.‏
داد و بیداد شنیدم واسه همین رفتم نزدیک...‏
ببینم کسی کمک می‌خواد یا نه،‏ بعد دختره رو دیدم.‏
تونستین چهره‌ش رو تشخیص بدین؟
اون دختر الان تو این دادگاه حاضره؟
آره، همونه. متهم.‏
همونی که بهش می‌گن دختر مرداب.‏
بالاخره فهمیدم چرا مامان مجبور به رفتن شد.‏
یه چیزی که از بابا یاد گرفتم...‏
این‌جور مردها حتماً باید ضربۀ آخر رو خودشون بزنن.‏
تنها بودن یه مسئله بود.‏
با ترس زندگی کردن یه مسئلۀ دیگه.‏
من هیچ‌وقت این‌جوری زندگی نمی‌کنم.‏
یه عمر سرگردونی از اینکه کی ضربۀ بعدی رو می‌خورم.‏
تیت، نباید بیای این‌جا.‏
فقط خواستم یه سری بهت بزنم.‏
جامپین گفت بعد از وقتی که...‏
الان نه.‏
کایا، صورتت چی شده؟
کار چیسه؟ بگو، کایا، اون این کارو کرده؟
نمی‌خوام تو خودت رو درگیر کنی.‏
پسرۀ حروم‌زاده.‏
‏- پسرۀ حروم‌زاده.‏ ‏- تیت، می‌خوام بری.‏
کایا.‏
می‌دونی، می‌خواستم هفته بعد برم گرینویل.‏
بالاخره با ناشرهام ملاقات کنم.‏
راجع‌به کتاب بعدی حرف بزنیم.‏
شجاعتش رو پیدا کرده بودم.‏
هنوزم می‌تونی بری.‏
با این وضع؟
نذار این موقعیت رو برات خراب کنه.‏
برو گرینویل.‏
باشه؟ به اون‌جا اتوبوس دارن.‏
راحته. جامپین برنامه حرکت اتوبوس رو داره.‏
بذار ببرنت تو یه هتل خوب...‏
غذاهای آمادۀ رستورانی می‌خوری.‏
اگه می‌تونی یه هفته بمون.‏
منم وقتی برگشتی میام دیدنت. خب؟
بعد برام تعریف کن ملاقاتت چطور بود.‏
خیلی خب.‏
هی، سردته؟
خوبم. نمی‌خواد مراقب من باشی.‏
می‌دونم، ولی لطفاً کلاهم رو بگیر.‏
‏- گفتم کمکت رو نمی‌خوام.‏ ‏- بگیرش.‏
می‌خوای بهم بگی چشمت چی شده؟
می‌خوام برنامه حرکت اتوبوس رو یادداشت کنم.‏
برنامه‌شو داری، درسته؟
کار چیس بوده...‏
مگه نه؟
کایا، منو نگاه کن.‏
بهم بگو اون چی‌کار کرده.‏
نمی‌تونم بگم.‏
دیگه تمومه.‏
فقط می‌خوام از زندگیم بره بیرون.‏
از کجا می‌دونی دیگه نمیاد سراغت؟
تو این‌جا هیچ‌کس رو نداری.‏
جامپین، خواهش می‌کنم.‏
نباید به کسی بگی.‏
خودت می‌دونی بعدش چی می‌شه.‏
منو می‌کشونن تو کلانتری و...‏
مجبورم می‌کنن واسه کلی مرد همه‌چی رو توضیح بدم.‏
بعد اسمم می‌ره تو روزنامه‌ها و...‏
به هرزگی متهم می‌شم.‏
یا سعی می‌کنن از پدر مادر اون پول به جیب بزنن.‏
باشه؟ اونا هیچ کمکی نمی‌کنن.‏
درست می‌گی، کایا.‏
منم کاری نمی‌کنم که شرایط رو برات بدتر کنه.‏
ولی منو در جریان رفت و آمدت بذار.‏
فهمیدی؟
من باید خبر داشته باشم تو شهر هستی یا خارج از شهر.‏
چون اگه مدتی ازت خبر نداشته باشم...‏
ممنون، جامپین.‏
چند روز دیگه دارم می‌رم.‏
به محض اینکه برگشتم میام دیدنت.‏
باشه، خوبه.‏
خوبه.‏
خانم پرایس، ممکنه بهمون بگین...‏
صبح روز 29 اکتبر چی دیدین؟
دختر مرداب رو دیدم...‏
خانم کلارک. منو ببخشین.‏ سوار اتوبوس ساعت 9 شد.‏
خب، عجب حافظۀ خوبی دارین.‏
با هم در موردش حرف زدیم.‏
تا به حال اون‌قدر شیک و تر و تمیز ندیده بودیمش.‏
موهای مرتب، آرایش.‏
برای شفاف‌سازی،‏ صبح روز 29 اکتبر...‏
شما و چند نفر دیگه خانم کلارک رو دیدین که...‏
سوار اتوبوس ساعت 9 شد و شهر رو ترک کرد.‏
‏- بله، درسته.‏ ‏- ممنون، خانم پرایس.‏
دیگه سؤالی ندارم، آقای قاضی.‏
خانم پرایس، فروشگاه «پیگلی ویگلی»...‏
ساعت ‏1:30 بامداد بازه؟
خیر، قربان.‏
دلیل این پرسشم اینه که...‏
شما نمی‌تونستین ببینین که چه کسی...‏
از اتوبوس شبانه گرینویل پیاده شده...‏
همون‌طور که نمی‌تونستین ببین چه کسی ساعت 2:30 سوار اتوبوس...‏
بارکلی کوو به سمت گرینویل شده، می‌تونستین؟
خب، نه. البته که نمی‌تونستم.‏
پس بعد از اینکه خانم کلارک رو دیدین...‏
که سوار اتوبوس صبح به سمت گرینویل شد...‏
ممکنه همون شب به بارکلی کوو برگشته باشه...‏
بعد دوباره خودش رو به صبحونه در گرینویل رسونده باشه...‏
بدون اینکه شما متوجه بشین.‏
من رابرت فاستر هستم.‏
سردبیر ارشد تو انتشارات «هریسون موریس» هستم...‏
‏- واقع در بوستون، ماساچوست.‏ ‏- آقای فاستر، شما ساعت 19...‏
با خانم کلارک قرار شام داشتین.‏
شب 29 اکتبر.‏
‏- درسته؟ ‏- بله.‏
اول که ایشون رو دیدین چه برداشتی ازشون داشتین؟
برداشت اولم این بود که...‏
ایشون خیلی محجوب، با شخصیت و باهوش بودن.‏
می‌دونستم یه‌جورایی منزوی هستن...‏
ولی از اینم مطمئن بودم که یه طبیعت شناس با استعداد هستن.‏
صرف شام چقدر طول کشید؟
حداقل یه چند ساعتی.‏
بعضی حشرات ماده جفت‌شون رو می‌خورن.‏
در واقع، کرم‌های شب‌تاب دو نوع نور دارن.‏
یکی برای جفت‌گیری...‏
و یکی هم برای جذب یه کرم نر...‏
تا اون رو بعد جفت‌گیری بخورن.‏
‏- یعنی جفتش رو می‌خوره؟ ‏- چه ترسناک.‏
خدایا.‏
باید کمتر دور و بر حشرات آفتابی بشم.‏
‏- واقعاً غیر اخلاقیه.‏ ‏- بدون شک.‏
مطمئن نیستم طبیعت نیمۀ تاریک داشته باشه.‏
فقط برای تحمل چالش‌های مختلف...‏
ابتکارهای زیادی داره.‏
و وقتی صبح روز بعد در 30 اکتبر...‏
با خانم کلارک ملاقات کردین...‏
چیز غیر معمولی در ظاهر یا رفتارشون ندیدین؟
به هیچ وجه.‏
دیگه سؤالی ندارم، آقای قاضی.‏
آقای فاستر، خانم کلارک در همون هتلی موند که...‏
شما و همکاران‌تون اقامت داشتین؟
خیر. ترجیح‌شون یه هتل کوچیک‌تر بود.‏
هتل کوهستان نمی‌دونم چی چی.‏
ممکنه به این نقشۀ گرینویل نگاهی بندازین؟
فکر کنم بتونین هتل «پیدمونت»...‏
محل اقامت خودتون و همکاران‌تون...‏
و همین‌طور هتل «سه کوه»، محل اقامت خانم کلارک رو ببینین.‏
ممکنه بهم بگین کدوم به ایستگاه اتوبوس نزدیک‌تره؟
هتل سه کوه نزدیک‌تره.‏
در واقع، هتل سه کوه هتلیه که به...‏
ایستگاه اتوبوس گرینویل نزدیک‌تره. درسته؟
‏- ظاهراً همین‌طوره.‏ ‏- دیگه سؤالی ندارم.‏
فکر نکنم یه وکیل خوب...‏
هرگز موکل خودش ببره به جایگاه شهادت...‏
ولی این کار شاید بهت کمک کنه.‏
تا هیئت منصفه مستقیماً به صحبت‌های خودت گوش کنن.‏
تا اون‌ها بتونن تو رو به عنوان...‏
همون آدم با ملاحظه و مهربونی که واقعاً هستی ببینن.‏
اونا هیچ‌وقت منو به این چشم نمی‌بینن.‏
گوش کن، می‌دونم یه دنیا دلیل داری...‏
‏- که از اینا متنفر باشی.‏ ‏- نه، من هیچ‌وقت ازشون متنفر نبودم.‏
اونا از من متنفر بودن.‏
بهم خندیدن. منو ترک کردن.‏
اذیتم کردن. بهم حمله کردن.‏
می‌خوای واسه زندگی‌م التماس‌شون کنم؟
همچین کاری نمی‌کنم.‏
نمی‌کنم.‏
خودم رو پیشکش نمی‌کنم.‏
می‌تونن هر تصمیمی خواستن بگیرن.‏
ولی این تصمیم راجع‌به من نیست.‏
راجع‌به خودشونه.‏
دارن خودشون رو قضاوت می‌کنن.‏
بسیار خب.‏
آقای میلتون، شما همیشه با من مهربون بودین.‏
حتی وقتی بچه بودم.‏
هیچ‌وقت فراموش نکردم.‏
زندگیش توسط معشوق طرد شدۀ خودش به پایان رسید...‏
معشوقی که نتونست قبول کنه اون به آغوش خانواده‌ش برگشته.‏
یه شاهد خانم کلارک و چیس رو تو مرداب دیده.‏
شنیده که اون بهش گفته: «می‌کشمت».‏
و نکتۀ مهم‌تر اینکه...‏
شواهد عینی از اون شب وجود داره...‏
که این دو رو به هم وصل می‌کنه.‏
الیافی که از کلاه قرمز دختر...‏
روی لباس قربانی جا مونده.‏
دیگه چه کسی ممکن بود بخواد اون گردن‌بند رو برداره؟
هم می‌تونین و هم باید این کار رو بکنین...‏
متهم رو به جرم قتل درجه اول، گناهکار اعلام کنین.‏
آقای میلتون.‏
من تمام عمرم ساکن بارکی کوو بودم.‏
و درست مثل شما،‏ قصه‌های خیالی زیادی راجع‌به...‏
دختر مرداب، به گوشم رسیده.‏
اینکه اون نیمه گرگه.‏
اینکه اون یه‌جور میمون انسان‌نماست.‏
اینکه چشم‌هاش تو شب می‌درخشه.‏
خب، اون این‌جاست.‏
واقعیت اینه که اون یه بچۀ رها شده بوده.‏
دختر کوچکی که به تنهایی در مرداب برای بقای خودش تلاش می‌کنه...‏
منفور و منزوی.‏
آقای جیمز مدیسون و همسرشون میبل...‏
امروز در این دادگاه حاضر هستن.‏
تقریباً اون‌ها تنها کسایی هستن که...‏
که بهش اهمیت نشون دادن.‏
بقیه‌مون...‏
از گفتنش شرمسارم...‏
از اینکه ما بهش برچسب زدیم و اون رو نپذیرفتیم...‏
چون فکر می‌کردیم با ما فرق داره.‏
و حالا...‏
وظیفۀ قضاوت در مورد این خانم محجوب و پس زده شده...‏
به دوش شما افتاده.‏
ولی باید اساس قضاوت خودتون رو...‏
بر حقایق گفته شده در این دادگاه قرار بدین.‏
نه بر شایعات و احساساتِ...‏
‏25 سال گذشته.‏
خانم کلارک اسناد و دلایل محکمی داره.‏
شبی که چیس اندروز مرد ایشون در گرینویل بود.‏
و دقیقاً چه حقیقتی بر علیه ایشون وجود داره؟
شاکی نتونسته ثابت کنه که...‏
این حادثه قطعاً قتل بوده و...‏
یه حادثۀ ناگوار نبوده.‏
شاکی می‌خواد این باور رو به شما تحمیل کنه...‏
که ساعت 11:30 شب...‏
بدون اینکه حتی یک نفر اون رو ببینه...‏
سوار اتوبوس گرینویل به بارکی کوو شده...‏
و از اون‌جایی که هیچ‌کدوم از...‏
راننده اتوبوس‌های شب نتونستن قیافه‌ش رو به یاد بیارن...‏
لباس مبدل هم پوشیده بوده...‏
و این‌طوری خودش رو به بارکی کوو رسونده.‏
و بعد در کمتر از یک ساعت...‏
نصفه شب چیس اندروز رو پیدا کرده...‏
و با اغواگری اون رو به بالای برج کشونده و کشته...‏
تمام شواهد عینی رو پاک کرده...‏
و به هر نحوی خودش رو به اتوبوس ساعت 2:30 به سمت گرینویل رسونده.‏
باز هم بدون اینکه حتی یک نفر اون رو ببینه.‏
و بعد از تمام این کارها...‏
با خونسردی صبح بعد با ناشرش ملاقات داشته.‏
ببینین، این‌ها حقایق نیستن.‏
بیشتر شبیه شایعات و قصه‌هایی هستن...‏
که ما راجع‌به دختر مرداب...‏
در تمام عمرش نقل کردیم.‏
مطمئنم که شما حکم خودتون رو بر اساس حقایق صادر می‌کنین...‏
نه بر اساس شایعاتی که سال‌ها به گوش‌تون رسیده.‏
بالاخره وقتش رسیده که...‏
همه‌مون با دختر مرداب منصفانه رفتار کنیم.‏
شاید بهتر باشه برین خونه منتظر باشین.‏
شیش ساعت شده. به‌نظرتون کی به نتیجه می‌رسن؟
خب، بیاین امیدوار باشیم یه‌کمی طولش بدن.‏
اگه چند تاشون شک داشته باشن،‏ یعنی ما شانس داریم.‏
آقای فورمن، درسته که هیئت منصفه به نتیجه رسیده؟
درسته، جناب قاضی.‏
برای اعلام حکم لطفاً متهم بایسته.‏
بلند شو.‏
‏«ما، هیئت منصفه،‏ متهم...‏
خانم کاترین دنیل کلارک را...‏
از قتل درجه اول آقای چیس اندروز...‏
مبرا اعلام می‌داریم.»‏
خانم کلارک، شما آزادین.‏
و من از طرف شاکیان برای زمانی که...‏
از شما گرفته شد، عذرخواهی می‌کنم.‏
دادگاه مختومه اعلام می‌شه.‏
ممنون.‏
بیا این‌جا.‏
چیزی نیست. دیگه آزاد شدی.‏
این مزخرفات رو کاملاً فراموش کن.‏
واسه کتاب بعدی خیلی مشتاقیم.‏
می‌شه منو ببری خونه؟
حالا بالاخره می‌تونم به زبون بیارم.‏
ماه‌ها تنهایی کشیدن...‏
با آرزوی برگشتن به مرداب...‏
این که می‌دونستم چقدر برای کشف کردن باقی مونده...‏
و چقدر چیز هست که باید از طبیعت یاد بگیرم...‏
باعث شد دووم بیارم.‏
همین‌طور امید...‏
همیشه امید اینکه...‏
یه روز بتونم این اکتشاف رو...‏
با تنها کسی که تو عمرم واقعاً عاشقش شدم، تقسیم کنم.‏
کایا!‏
کایا.‏
هی...‏
می‌دونی که عاشقتم، آره؟
چیه؟
با من، امـم...‏
ببخشید. ببخشید.‏
با من ازدواج می‌کنی؟
یعنی، می‌خوای ازدواج کنی؟
خب، مگه همین الانم ازدواج نکردیم؟
مثل دو تا غاز؟
گمونم بتونم با این کنار بیام.‏
بیا.‏
اوه. بفرمایین.‏
سلام.‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام عرض شد.‏
بیا این‌جا، دختر کوچولو.‏
اون خیلی دوستت داشت.‏
کایا. اونو نگاه کن.‏
اونو می‌بینی؟ رو کنج شاخه؟
آخرین بار که یکی از اینا دیدیم کی بود؟
می‌دونم.‏
این کتاب عالیه.‏
این یارو هنوز داره...‏
امیدوارم وقتی موقع رفتنم رسید...‏
راحت و سریع بدون اینکه زیاد سر و صدا کنم، از دنیا برم.‏
مامان!‏
مامان.‏
کایا؟
کایا!‏
همیشه برام کافی بود که...‏
بخشی از چرخه‌های طبیعی باشم.‏
استوار مثل جزر و مد.‏
طبیعت راهنمای من باشه.‏
باتلاق از تمام جوانب مرگ آگاهه.‏
و لزوماً اون رو یه حادثۀ ناگوار نمی‌شناسه.‏
به عنوان گناه که قطعاً نه.‏
درک می‌کنه که تمام موجودات برای تضمین زنده موندن...‏
از هیچ‌کاری دریغ نمی‌کنن.‏
و گاهی اوقات برای اینکه شکار زنده بمونه...‏
شکارچی‌ش باید بمیره.‏
من حالا مردابم.‏
من پر یه مرغ ماهی‌خوارم.‏
من تک تک صدف‌های مرطوب ساحلم.‏
من کرم شب‌تابم.‏
در نقاط تاریک مرداب هزاران کرم شب‌تاب می‌بینین که می‌درخشن.‏
و اون‌جا جاییه که همیشه منو پیدا می‌کنین.‏
در اعماق مرداب.‏
جایی که صدای خرچنگ‌ها به گوش می‌رسه.‏
‏« ترجمه از: صاحب »‏
« ارائـه شـده تـوسـط رسـانـه بـزرگ سـینمافریک » «مـرجع دانلود رایـگان فـیلم و سـریـال بـدون سـانسور» ..:::Www.CinemaFreak.Net:::..