‫کسی صدام رو نداره؟
‫فقط خش‌خش دریافت کردم.
‫ولی کار کرده بود.
‫به نظرم اگه بتونیم ‫ارتفاعش رو از دارمرز بلندتر کنیم...
‫و برقش رو درست و حسابی تأمین کنیم، ‫بتونیم سیگنالی ارسال کنیم.
‫- وارد یه «درخت راه‌دور» شده بودی! ‫- چی؟
‫ویکتور گفته بود آدم ‫ممکنه سر از هرجایی دربیاره،
‫پس احتمالا خودش جای دیگه‌ای رفته.
‫باید پیداش کنیم!
‫قدم به قدم پیش می‌ریم. ‫عه، جولی.
‫جریان چیه؟
‫داریم تو زیرزمینمون چاله حفر می‌کنیم.
‫قراره منشأ برق اینجا رو پیدا کنیم.
‫کسی ویکتور رو ندیده؟
‫احتمالش زیاده که بتونیم ‫این شکلی بریم خونه.
‫می‌دونی چیه؟ برو دیگه.
‫من اینجا می‌مونم ‫و خودم راه‌حلش رو پیدا می‌کنم.
‫خودم می‌دونم اخیرا ‫بهت سخت گذشته...
‫و همه چشم‌انتظار این برجه هستن،
‫ولی باید بهم قول بدی، خب؟
‫اگه از هم پاشید، ‫اگه خودت از هم پاشیدی،
‫باهام صحبت کن ‫و بذار کمکت کنم.
‫چیزی نیست.
‫احتمالش هست رادیوئه واقعا کار کنه.
‫خودمون چه حس و حالی پیدا می‌کنیم؟
‫ما که فقط همین‌جا ‫با هم رابطه داشتیم.
‫منبع انرژی نداریم.
‫برق لازم داری؟
‫آره.
‫ولی نمی‌شه چیزی تو پریز زد.
‫اصلا معلوم نیست محتوای این سیم‌ها هنوز...
‫پشم‌هام. ‫فهمیدم چیکار کنم.
‫چی شده؟
‫گمون کنم به تهش رسیدم.
‫صداشون رو می‌شنوم! صداشـ...
‫نه، نه.
‫باهم صحبت کن. ‫باهـ... باهام صحبت کن.
‫این دفعه فرق می‌کرد.
‫صدای خانمی بود. ‫بهم گفت:
‫«به جناب نان و ماهی بگو...»
‫«اشتباه می‌کردم.»
‫«اینجا موجوداتی هستن ‫که از اون هیولاها هم بدترن.»
‫نباید می‌اومدیم اینجا.
‫هیس! ‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫به نظر من که چیزی هست.
‫«بریم دم برج.»
‫«این هم از برج.»
‫عه، من که این‌ها رو می‌شناسم.
‫می‌خوای داستانی برات تعریف کنم؟
‫نمی‌خواد. ‫الان دیگه خودم می‌تونم داستان تعریف کنم.
‫خب، آفرین به تو.
‫دیگه بزرگِ بزرگ شدی، مگه نه؟
‫داستانت از چه قراره؟
‫دارن سعی می‌کنن ‫راه برگشت به خونه‌شون رو پیدا کنن.
‫کسی نیست؟
‫اومدم! ‫دارم میام!
‫کسی نیست؟
‫- چه مرگته؟! ‫- فهمیدم!
‫چی رو فهمیدی؟
‫مشکل برقمون رو حل کردم.
‫چی؟
‫- کدوم چراغتون رو... ‫- چیزی نیست.
‫از همه کمتر دوست دارین؟ ‫این یکیه. خیلی زشته.
‫- کدوم چراغمون چیه؟ ‫- همین رو برداریم. صبح به خیر!
‫بیدارتون که نکردم، ها؟
‫جریان چیه؟
‫نه، نه، نه. وایستا. ‫چیکار...
‫چیکار می‌کنی؟ ‫اینجا که...
‫بزرگ‌ترین مشکلمون ‫در راستای تأمین برق سیگنالمون چیه؟
‫ها؟ ‫نمی‌شه چیزی تو پریز زد، مگه نه؟
‫پریزهامون تخمی‌ان! ‫اِم... ببخشید.
‫این سیم‌ها که اصلا سیم برق نیستن، ‫یعنی این چراغ...
‫اصلا نباید روشن بشه.
‫ولی می‌شه، مگه نه؟
‫یعنی...
‫فرقی نداره جریان پریزها ‫یا سیم‌هامون از چه قراره،
‫خروجی حاصل از اینجا...
‫برقیه که موجب روشن شدن چراغه می‌شه.
‫تا اینجاش رو فهمیدی؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫خب، این پشت ماشین ‫یکی از ساکنین این شهر بوده،
‫یعنی این وسیله...
‫تو دهکده کوچکمون...
‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫بفرما.
‫ولی اگه ته سیمش رو برداریم...
‫و به سوکتی که واقعا...
‫ازش برق خارج می‌شه...
‫وصلش کنیم و دوباره...
‫چراغه رو بذاریم سر جاش،
‫بعدش...
‫خانم.
‫وای!
‫دیدین؟
‫اگه مقدار مناسبی چراغ و سیم جمع کنیم...
‫می‌تونیم باتری عظیمی ‫از خانه اجتماعات بسازیم.
‫دقیقا!
‫یه کارت صدآفرین به گوگولی خان بدین!
‫مطمئنم خودت هم در نهایت ‫به همین نتیجه می‌رسیدی.
‫یوهو!
‫خوراکی ندارین؟ ‫خیلی گرسنه‌ام.
‫به نظرتون خودشون می‌دونن اینجا کجاست؟
‫چی؟
‫حشرات،
‫گاوها و پرنده‌های...
‫اینجا رو می‌گم.
‫به نظرتون خبر دارن...
‫تو چه محیط وحشتناکی به سر می‌برن؟
‫یعنی می‌دونن جای اشتباهی به سر می‌برن یا...
‫آقا کرمه با خودش می‌گه:
‫«اینجا خاک پیدا کردم» ‫و یعنی خاک عادی باهاش برخورد کنه؟
‫می‌دونستی ‫اگه کرمی رو نصف کنی،
‫مجددا رشد می‌کنه و دو کرم ایجاد می‌شه؟
‫منظورتون چیه؟
‫منظورم اینه که کرم‌ها خیلی ترسناکن.
‫مطمئنم اینجا خیلی هم راحتن.
‫به نظرتون چی داشت چادرمون رو می‌کشید؟
‫نمی‌دونم.
‫به نظرتون کجاییم؟
‫به نظرم دیگه وقتشه بفهمیم کجاییم.
« ارائه شده توسط رسانه بزرگ سینمافریک » [ CinemaFreak.Net ]
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و حامی مغیثی»
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت www.cinemafreak.net
‫خب، ببینین چی می‌گم.
‫اصل کارمون هدایت سیم‌هاست، خب؟
‫علاوه بر سیمی که باید ‫رادیومون رو...
‫باهاش به سقف خانه اجتماعات متصل کنیم،
‫باید واسه اتصال چراغ‌های ‫خانه اجتماعات را خود رادیومون...
‫هم سیم داشته باشیم.
‫بهشون بگو از کجا سیم جمع کنیم گوگولی خان.
‫خب، اساسا از هرچیزی که تو ماشین ملت بوده...
‫و سیم داشته، می‌شه جمع کرد.
‫از لوازم خانگی و الکترونیکی گرفته...
‫تا سیم‌کشی‌های خود ماشین‌هامون.
‫اِم، آمبولانس کنار درمانگاهمون رو دیدین؟
‫احتمالا کلی سیم داشته باشه.
‫خب، اینجا کلی وسیله انبار شده،
‫اینه که من و بچه‌هام ‫از همین‌جا مشغول می‌شیم...
‫و هر کسی بخواد، می‌تونه کمکمون کنه.
‫بقیه‌تون هم هرچی می‌تونین جمع کنین.
‫اگه بتونیم مقدار مناسبی ‫سیم جمع‌آوری و متصل کنیم،
‫می‌تونیم تا شب نشده، سیگنالی ارسال کنیم.
‫خیلی‌خب، شنیدین که چی گفت.
‫به بقیه خبر بدین ‫که مشغول بشیم.
‫بجنبین ملت. بجنبین.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، ایول پسر.
‫شرمنده. باید برم.
‫آهای! آهای!
‫اسمش جیمه‌ها!
‫چی؟
‫اسم پدر من جیمه.
‫اِم، آها. نه، خودم... ‫خودم بلد بودم.
‫خیلی بی‌شعوری.
‫ببخشید. یعنی...؟
‫خیر سرم باید چیکار کنم؟
‫جولی؟
‫چیزی نیست. ‫الان میام.
‫آها، خیلی‌خب.
‫از اون...
‫لحظات مهم پدر و دختری پیش اومده.
‫اِم، لحظه... ‫لحظه خیلی قشنگیه.
‫طرفداری بابات رو می‌کنی.
‫آفرین بهت.
‫این‌قدر «گوگولی خان» صداش نکن دیگه.
‫قبوله.
‫ولی خودت رو از این به بعد «شمع» صدا می‌کنم.
‫ازت خوشم میاد. ‫خوش گذشت.
‫بالای تپه می‌بینمت.
‫سخنرانی مهم جید از دستت رفت.
‫آره، احتمالا خیری در کار بوده.
‫خیال می‌کردم تا الان دیگه ‫رفته باشی دم خونه‌مون.
‫نه، می‌خوام به کریستی کمک کنم...
‫تا می‌تونه از آمبولانسه سیم جمع کنه.
‫این همه شهر متفاوت...
‫و جاده متفاوت در کار بوده،
‫ولی همه‌شون به همین‌جا ختم شدن.
‫واقعا گمون می‌کنی ارسال...
‫سیگنال رادیویی تفاوتی حاصل می‌کنه؟
‫امیدوارم بکنه.
‫امواج رادیویی خیلی بیشتر از ما حرکت می‌کنن،
‫اینه که معلوم نیست، مگه نه؟
‫آره.
‫خب، پس لابد بهتره بریم تو کارش دیگه.
‫ممنون.
‫خب، چه حسی به تروی دست داده ‫که باید اجناسش رو تحویل بده؟
‫خب، خیلی هم خوشحال نشده بود،
‫ولی یه گپی زدیم دیگه.
‫جریان چراغه چیه؟
‫اِم، وارد این شهر که شده بودیم،
‫تو صندوق عقب ماشینم بود.
‫اِم... دانشجو که بودم، ‫چراغ رومیزیم بود.
‫چه ناز.
‫اِم، اینجا کار نمی‌کنه ‫و اصلا نمی‌شه تو پریز ردش، ولی...
‫حس خوبی داشت ‫که یکی از وسایل...
‫خونه‌ام دم دستم باشه، متوجهی؟
‫خود کره‌اش باز می‌شه.
‫دست هم‌اتاقی خوابگاهم یه مقدار کج بود،
‫واسه همین کره‌اش مخفیگاهم محسوب می‌شد.
‫واقعا؟
‫آره.
‫الان توش چی گذاشتی؟
‫چه بامزه که پرسیدی.
‫اِم... تو دوران دانشگاه،
‫گاهی اوقات پشت میزم می‌نشستم،
‫به کل کشورها خیره می‌شدم...
‫و به مقصد سفرهای آینده‌ام فکر می‌کردم.
‫اینجا که اومدم،
‫واقعا فهرست مقاصد سفرهام رو نوشتم.
‫فهرست کل مقاصدم...
‫و کل جاهای دیدنی...
‫رو نوشتم که اگه رفتم خونه، بهشون سفر کنم.
‫بده ببینمش.
‫بدش ببینم.
‫وای پسر. این‌ها رو یادمه.
‫این رسیدهای داروخونه‌ای ‫خیلی منفور بودن.
‫چه فهرست بلندبالایی نوشتی.
‫کلی فرصت داشتم دیگه.
‫کاستاریکا، هاوایی...
‫ایسلند... احسنت.
‫خب، تا حالا... تا حالا رفتی؟
‫من به ندرت پام رو از گرندرپیدز ‫اون‌طرف‌تر می‌ذاشتم.
‫ولی همیشه می‌خواستم برم.
‫خب، شاید...
‫اگه رادیومون به نتیجه برسه، شاید...
‫شاید بتونیم...
‫باهمدیگه بریم.
‫اِم...
‫لزومی نداره حتما بریم ایسلند. ‫بالاخره فهرستم...
‫فهرستم کلی جاهای مختلف رو ‫شامل می‌شه، متوجهی؟
‫آره.
‫ببین کِنی...
‫من خیلی...
‫ازت خوشم میاد.
‫ولی...
‫نامزد دارم.
‫خودت که می‌دونی.
‫نه. درسته. می... می‌دونم.
‫اِم، نه، درک می‌کنم.
‫نباید... خیلی عذر می‌خوام.
‫نباید چنین حرفی... اِم...
‫من اولـ...
‫من اولین بسته سیم‌هامون رو ‫می‌رسونم خونه اجتماعات،
‫آخه احتمالا خیلی مشتاقن ‫که دست به کار بشن.
‫اِم، اونجا می‌بینمت.
‫شرمنده‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫عه، یه کمی به هم ریخته،
‫ولی احتمالا چیزی پیدا کنی...
‫که به دردتون بخوره.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫اگه چیزی لازم داشتی، صدام کن.
‫باشه.
‫راستی، واسه چی خودت با بقیه...
‫نرفتی خانه اجتماعات؟
‫منظورت اینه که واسه چی ‫تو ساخت برجی جادویی...
‫که قراره به خونه رفتنمون ختم بشه، ‫همکاری نمی‌کنم؟
‫آره.
‫به نظرت به نتیجه نمی‌رسه؟
‫اِم...
‫بذار در این حد بگم که شاهد ‫افراد متعددی بودم که افکار...
‫جنون‌آمیزی در راستای ‫فرار از اینجا به سرشون زده بوده.
‫می‌خوای وجه اشتراک همگیشون رو بهت بگم؟
‫همه‌شون در نهایت مهمون بار من شدن.
‫- موفق باشی. ‫- مرسی.
‫گفته بود یه سری از وسایلش ‫تو زیرزمینه...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌شه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫آره، معلومه.
‫اِم، اینجا نمی‌شه. ‫باید باهام بیای.
‫اینجا کلی کار داریم.
‫آره. خودم می‌دونم. می‌دونم، ‫ولی مـ... موضوع مهمیه.
‫اِم، باشه. ‫بذار یه لحظه، اِم...
‫باشه، بذارش همین‌جا. ‫الان برمی‌گردیم، خب؟
‫بیا.
‫- الیس، داریم کجا می‌ریم؟ ‫- یه کم دیگه بیشتر نمونده.
‫خیلی‌خب، رسیدیم.
‫کجا رسیدیم؟
‫خب، اولین لحظه‌ای که دیدمت،
‫همین‌جا وایستاده بودم.
‫پشت فرمون فولکس‌واگن ‫قورباغه‌ایت نشسته بودی...
‫و چندین ساعت رانندگی می‌کردی.
‫حتی هنوز لاستیک‌هات رو پنچر نکرده بودن،
‫ولی همون‌جا زدی کنار.
‫از ماشینت پیاده شدی ‫و نگاهی به اطرافت انداختی.
‫یادمه.
‫از کوری آدرس پرسیدم.
‫آره.
‫داریم چیکار می‌کنیم؟
‫خب...
‫حرفت راجع‌به...
‫بازگشتمون به خونه...
‫و شخصیتی که خواهیم داشت...
‫اخیرا ذهنم رو درگیر کرده...
‫و راستش، متوجه موضوعی شدم:
‫دیگه حتی یادم نیست ‫قبل از پیاده شدنت...
‫از ماشینه، چه‌جور آدمی بودم.
‫ضمنا، نمی‌خوام بفهمم ‫بدون تو چه شخصیتی پیدا می‌کنم.
‫الیس.
‫تو عشق زندگی منی.
‫حالا می‌خوایم هرجا باشیم.
‫یعنی می‌خوایم اینجا باشیم، ‫می‌خوایم اونجا باشیم،
‫یا می‌خوایم هرجای دنیا باشیم،
‫اصلا مهم نیست، ‫آخه خودت خونه منی.
‫من هم خیلی دوست دارم ‫خونه تو باشم.
‫من عاشقتم.
‫خیلی‌خب، وایستا ببینم. ‫قراره «ولی» بشنوم؟
‫قرار نیست «ولی» بشنوی.
‫خیلی‌خب، اِم...
‫بیا.
‫خب، متأسفانه کل جواهرفروشی‌ها تعطیل بودن،
‫ولی این سیم خیلی شیک رو برات جور کردم.
‫از کپه سیم‌های خودم برداشتیش؟
‫آره.
‫عه. چـ... ‫چی شده؟
‫بابات خیلی خوشحال می‌شه.
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫خب، نوره از این سمت ساطع می‌شد.
‫یعنی همین‌جوری می‌ریم سمت منشأ نور؟
‫آره، همین‌طوره.
‫به نظرتون فکر خوبیه؟
‫تو پیشنهاد بهتری داری؟
‫اصلا نشنیدین دیشب چی گفته بودم؟
‫چرا، شنیدم.
‫می‌شه خواهشا وایستین؟
‫ببین.
‫ببین، چیزی که اصلا معلوم نیست چی بوده،
‫ما رو وسط ناکجاآباد کشیده بود.
‫مـ... من که اصلا نمی‌دونم ‫شهرمون از کدوم طرفه.
‫فقط می‌دونم یکی از اون سمت...
‫نور تابونده بود.
‫نور چراغ‌قوه هم نبود.
‫چراغ بزرگی بود، ‫شاید نورافکن بوده باشه،
‫یکی احتمالا شخصی ‫یا موجودی این طرف باشه...
‫که بتونه کمکمون کنه.
‫واسه همین می‌ریم سمتش.
‫خب اگه طرف نخواد کمکمون کنه چی؟
‫در اون صورت باید مشکل متفاوتی رو حل کنیم.
‫دیشب صدای متفاوتی شنیده بودم.
‫با باقی صداها فرق داشت.
‫آره، گفته بودی.
‫«جناب نان و ماهی» کیه؟
‫منم.
‫«جناب نان و ماهی»...
‫لقبم در طی دوران خدمتم بوده.
‫دو نفر بیشتر از این لقبم خبر ندارن؛ ‫یکیشون الیسه،
‫یکیشون هم همسرتونه.
‫آره.
‫به نظرتون ایشون...؟
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫همسر مرحومم پیامی بهت رسونده؟
‫می‌خوای جواب چنین سوالی رو بدم؟
‫خودتون من رو چون به نظرتون ‫می‌تونستم کمکتون کنم، آوردین اینجا.
‫خب؟ ‫ببینین الان کجاییم!
‫نمی‌دونم کی یا چه موجودی بود، ‫ولی بهمون گفته بود برگردیم.
‫بهمون گفت اگه اینجا بمونیم، چی می‌شه.
‫خب، اگه بهت نگفته کدوم طرفی بریـ...
‫کمک کنین!
‫چی شده بوید؟
‫خواهش می‌کنم یکی کمکم کنه!
‫بوید؟
‫کسی اونجاست؟
‫کجایی؟ ‫باز هم حرف بزن!
‫بوید، با کی صحبت می‌کنی؟
‫همین‌جام. کمکم کنین!
‫کجایی؟ نمی...
‫وایستا بوید! ‫چیکار می‌کنی؟
‫هیس!
‫اَبی؟
‫اَبی؟ عزیز دلم؟
‫نه، نه! نه!
‫نه! نه!
‫آخ! ای خدا!
‫وایستا ببینم! آخ!
‫این دیگه...؟ آخ!
‫آخ! بگیرش...
‫می‌گیرمش! می‌گیرمش!
‫چی دیده بودین؟
‫چیزی نبود. چیزی نبود.
‫سلام بچه‌ها.
‫چطوری می‌خواین اون بالا علمش کنین؟
‫خب، بالابر داریم دیگه.
‫آره، به محض اینکه ‫آنتن رو تا روی سقف ببریم،
‫اونقدری می‌ره بالا...
‫که سیگنال‌های خودش رو ‫از بالای درخت‌ها پخش کنه.
‫چه خفن.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫می‌رم داخل ببینم ‫کسی کمک می‌خواد یا نه.
‫اگه خواستی منم اینجام‌ها.
‫باشه.
‫کاش ویکتور هم اینجا بود.
‫مطمئنم خیلی از این خوشش می‌اومد.
‫خب، مطمئنم هرجا که هست، ‫حالش خوبه.
‫من که می‌دونم.
‫اونم الآن داره قسمت ‫خودش رو بازی می‌کنه.
‫- قسمت خودش؟ ‫- از این ماجراجویی دیگه.
‫لابد الآن داره یه کار ‫خیلی مهم می‌کنه.
‫قسمت خودشه دیگه.
‫اینجا هم قسمت خودمونه.
‫احسنت.
‫بوید، آروم باش.
‫حالم خوبه. باید بریم.
‫اول ببینیم وضعیت ‫نیش عنکبوته چطوره.
‫گفتم حالم خوبه.
‫نه، معلومه خوب نیستی. ‫اصلا چی شد؟
‫بی‌خیالش شو.
‫یه صدایی شنیدی، مگه نه؟
‫خواهشا باهام صحبت کن، لطفا!
‫چیه؟
‫الآن می‌خوای من چی بگم؟
‫می‌خوای از مشیت الهی بگم؟
‫چون اینجا هم که اصلا ‫به بیرون راه نداره، مگه نه؟
‫این شهر کوفتی.
‫این شهر...
‫تخم‌سگ کاری می‌کنه فکر کنی ‫داری مسیر رو درست می‌ری.
‫بهت امید می‌ده، بعدش...
‫بعد امیدت رو ازت می‌گیره، ‫انگار از رنج و عذابت تغذیه می‌کنه.
‫می‌خوای از عذاب من تغذیه کنی؟ ‫عذاب من رو می‌خوای؟
‫دلت عذاب من رو می‌خواد؟ ‫می‌خوای ببینی عذاب می‌کشم؟
‫بیا دیگه! مال خودت!
‫من... منتظرم!
‫بچه‌ها!
‫بوید...
‫آخ!
‫گُه بگیرنش.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم!
‫سرم...
‫یعنی حالم خوب نیست، مشکل...
‫نیش عنکبوته نیست!
‫تُف به این...
‫باید راهمون رو ادامه بدیم.
‫خدایا، کجا بریم؟ ها؟
‫- نمی‌دونم. ‫- کجا؟ بگو دیگه.
‫بریم سمت نور. یادته؟
‫باید بریم سمت نور.
‫گُه بگیرن اون نوره رو.
‫هیچ راهی واسه بیرون رفتن نداریم.
‫اون صدای توی سرت راست می‌گفت.
‫همینجا میفتیم می‌میریم.
‫پس دیگه نمی‌تونی پسرت رو ببینی.
‫همین رو می‌خوای؟
‫باشه.
‫- بلند شو. ‫- چی؟
‫بذار کمکت کنم.
‫باشه.
‫بلند شو.
‫وایستا.
‫داره طوفان می‌شه.
‫پس بهتره زودتر راه بیفتیم.
‫خیلی‌خب، درست شد. ‫بکشش بالا.
‫شما کجا؟
‫- چی؟ ‫- کجا می‌ری؟
‫اِم، می‌رم کمک کنم ‫بقیه سیم‌ها رو بیاریم.
‫نه، آخرین محموله رو آوردن.
‫صحیح.
‫اِم، باشه پس.
‫پس می‌رم گُل‌هام رو بیارم.
‫ببخشید، منظورم گُلم بود!
‫یه‌دونه رول مونده که نگهش داشتم. ‫باشه باباجون؟
‫ناراحت که نمی‌شی؟
‫خودم می‌دونم تمایلات من ‫به‌نظرت چقدر زشته!
‫ولم کن بابا.
‫عه، نمی‌دونستم اینجایی.
‫من... یه چیزی تو اتاقم جا گذاشتم.
‫خب...
‫احتمالا قراره بریم خونه‌ها.
‫خونه.
‫خیلی هیجان‌انگیزه، نه؟
‫آخه انگار زیاد هیجان نداری.
‫می‌دونی...
‫من بچگی پیش مادربزرگم ‫توی فرانسه بودم.
‫وقتی دوازده سالم بود فوت کرد.
‫مجبور شدم با عموم برگردم آمریکا.
‫مجبور شدم... تنهایی سوار هواپیما بشم.
‫چون که، اِم...
‫کسی نبود که...
‫می‌دونی دیگه.
‫دلم هم نمی‌خواست برم.
‫یعنی نمی‌خواستم از فرانسه برم.
‫چون که...
‫مادربزرگم...
‫اونجا دیگه هیچ کس و کاری نداشت.
‫منم نمی‌خواستم تنهاش بذارم.
‫البته مُرده بودها، ولی...
‫توی فرودگاه یهو زدم زیر گریه و...
‫یه خانم مهربونی واسم ‫یه نوشابه آورد.
‫گفت اشتباه می‌کنم.
‫بهم...
‫برگشت بهم گفت...
‫برگشت گفت؛
‫وقتی که می‌ری...
‫اونا هم همراهت میان.
‫پس گمونم...
‫گمونم کل حرفم اینه که؛
‫ناراحت نباش.
‫احساس گناه هم نداشته باش.
‫وقتی بری اونم باهات میاد.
‫باهام دعا می‌خونی؟
‫باشه.
‫خب، با این پیچ‌گوشتی، ‫می‌زنیمش به سیم‌پیچ،
‫همینجوری فرکانس رو تعیین می‌کنیم.
‫اگه هم روی سیم‌پیچ ‫جاش رو عوض کنم،
‫یه جور عوض کردن کاناله.
‫اونم به این وصل می‌شه؟
‫آره.
‫چه خفن.
‫جیم؟
‫اون بالا همه چیز رو حاضر کردن.
‫عه، باشه. ‫بذار یه لحظه من...
‫آی ملت! خوراکی آوردیم!
‫حالت چطوره؟
‫حال خودت چطوره؟
‫منم خوبم. فرصت نشد گله رو بکشم.
‫راضی شدی؟
‫دیگه برو رو سقف. ‫الآنه که شروع کنیم.
‫یه لحظه بیا.
‫خیلی‌خب اسکل‌ها. ‫دیگه وقتشه.
‫امروز هرکی گند بزنه، ‫مجبوره شب توی جعبه بمونه.
‫کسی قرار نیست توی جعبه باشه.
‫حالا هرچی. عه، می‌شه اینا رو پخش کنی؟
‫باشه پس.
‫دیگه هرکی خواست تعارف نکنه.
‫یوهو!
‫هوی!
‫خیار آوردیم!
‫بسه! با توئم! بس کن!
‫عجب اسکلیه.
‫سلام.
‫چه بساطی اون بیرون پهن کردن.
‫آره.
‫چیز...
‫این لامپت رو یادت رفت.
‫عه.
‫یادت رفت ببری.
‫مرسی.
‫من...
‫واقعا شرمنده‌ام اگه ‫شرایط رو پیچیده کردم...
‫نه، صبر کن.
‫راستش خودم اومدم ‫یه حرفی باهات بزنم.
‫باشه پس.
‫خودمم نمی‌دونم چی کار کنم.
‫همین هم... خیلی باعث می‌شه بترسم.
‫چون... دلم می‌خواد برگردم خونه.
‫که یه روز برگردم میشیگان.
‫اون زنی که عاشقم شد و ‫منتظرم موند رو پیدا کنم،
‫که ببینم هنوز منتظرمه،
‫که ببینم هنوز عاشقمه،
‫که بتونیم دوباره ‫رابطه‌مون رو ادامه بدیم و...
‫ازدواج کنیم و...
‫یه زندگی جدید شروع کنیم.
‫ولی ته دلت چی می‌خوای؟
‫که با فوق‌العاده‌ترین مردی که...
‫توی تخمی ترین ‫نقطه دنیا دیدم، برم ایسلند.
‫جفت انتخاب‌هات که انگار خیلی خوبن.
‫آره.
‫خودت کدوم رو می‌خوای؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، آماده شدین؟
‫آره. فقط یه لحظه!
‫منم می‌خوام ببینم. وایستین!
‫- سلام! ‫- سلام.
‫شما هم حاضرین؟
‫خب دیگه، حاضره!
‫حاضر شدی؟
‫- بترکونید. ‫- بلند کنین!
‫بلند کنین.
‫خیلی‌خب. بلند کنیم. ‫یالا بچه‌ها.
‫از همینجا. حاضری؟
‫یالا! یالا.
‫همینه، خیلی آروم.
‫احسنت، احسنت!
‫همینه.
‫خیلی نرم و آروم. آروم.
‫برپا شد!
‫بیا پایین. آفرین.
‫خب، حالا وقتشه ببینیم...
‫واقعا کارساز هست یا نه.
‫درست می‌شه. ‫درست می‌شه.
‫خب بچه‌ها نوبت شماست. ‫زود، زود، زود!
‫خیلی‌خب.
‫خب!
‫با شماره سه.
‫یک، دو...
‫- زودباشین! ‫- ...سه!
‫عجله کنین.
‫وای خدا. دست نزن.
‫داره کار می‌کنه.
‫برق وصله! ‫سیگنال دریافت کردیم!
‫جونمی! بیا بغلم!
‫ایول!
‫بیا بغلم عزیزم.
‫ایول!
‫گوش کنین!
‫اگه احیانا از چلوندن همدیگه سیر شدین،
‫دیگه کم‌کم رادیو رو هم راه بندازین!
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫ولی باید برم.
‫چی؟
‫می‌رم سراغ نقشه دوم دیگه!
‫عاشقتم.
‫منم عاشقتم.
‫خیلی‌خب، بیا اینجا. ‫می‌خوای تو بزنی؟
‫نه. تو بزن، تو بزن.
‫آهای!
‫اون ابرها رو می‌بینین؟
‫ای مادرتو.
‫باید یه سرپناه پیدا کنیم.
‫اول برسیم به تپه، بعدش...
‫خیلی‌خب من دیگه...
‫تو جلوتر برو.
‫من یه دقیقه استراحت کنم.
‫استراحت نداریم.
‫باید ادامه بدیم.
‫بیا دیگه. چیزی تا تپه نمونده.
‫نمی‌تونم...
‫شنیدی؟
‫داریم مسیر درست رو می‌ریم.
‫فقط...
‫فقط باید ادامه بدیم.
‫چیزی نمونده.
آدرس در دسترس سایت با اینترنت ملی CinemaFreak.Net
‫اینجا، بذارش رو این. ‫بالاش، بالاش.
‫یادته؟ آفرین.
‫کمک. کمک.
‫کسی صدای من رو داره؟ ‫درخواستم اورژانسیه.
‫کمک می‌خواییم. کمک.
‫خب، حالا بعدی.
‫کمک، کمک. ‫کسی صدای من رو داره؟
‫درخواستم اورژانسیه. ‫کمک می‌خواییم.
‫کمک.
‫بعدی.
‫کمک، کمک. ‫کسی صدای من رو داره؟
‫درخواستم اورژانسیه.
‫کمک.
‫طوفان شدیدتر شده.
‫جمع کنید بیارین داخل، ‫فردا دوباره امتحان کنیم.
‫می‌شه چند دقیقه دیگه صبر کنیم؟
‫تا ده دقیقه دیگه این طوفان وامونده...
‫اون برجه رو از روی سقف پرت می‌کنه پایین.
‫پسرت رو بیار داخل.
‫خیلی‌خب. تو برو داخل.
‫- ولی می‌خوام بمونم. ‫- حرف گوش کن. برو تو خونه.
‫منم چند دقیقه دیگه میام، خب؟
‫چیزی نیست. بدش به من. ‫برو دیگه.
‫چیزی نمی‌شه.
‫بده من.
‫خیلی‌خب، اول باید...
‫خودم بلدم.
‫یادت نره، اگه رادیو به فنا بره ‫کل نقشه به فنا رفته.
‫کمک، کمک.
‫کسی می‌شنوه؟ ‫کسی صدام رو داره؟
‫درخواستم اورژانسیه. کمک.
‫جیم، بسه دیگه!
‫گُه بگیرنش! ‫باشه، اِم...
‫الو؟
‫الو؟ کسی پشت خطه؟
‫آره، آره. ما هستیم!
‫وای خدایا، اصلا باورتون نمی‌شه...
‫یا خود خدا.
‫ببینین، ما زیاد وقت نداریم.
‫شما کجایین؟
‫آروم باش حالا. ‫جیم خودتی؟
‫ببخشید، چی گفتین؟
‫جیم متیوزی؟
‫شما کی هستی؟
‫نباید می‌ذاشتی زنت ‫اون چاله رو بکَنه، جیم.
‫بمون پیش بچه‌هام.
‫بمون پیش بچه‌هام!
‫- کجا می‌ره؟ ‫- نمی‌دونم.
‫برو کنار! چی شد؟
‫کجا رفت؟
‫رفت...
‫دانا، می‌گم چی شد؟
‫یعنی چی؟
‫اومدی.
‫گفته بود قراره بیای.
‫چی؟
‫اون پسر لباس سفیده.
‫بهم گفت منتظرت بمونم ‫چون قراره بیای.
‫باید بریم.
‫اینجا اصلا امن نیست.
‫روزها اینجا می‌خوابن.
‫چی؟
‫دیدی؟ نقاشی هم کشیدن.
‫وای خدا.
‫باید زود بریم.
‫زودباش بریم!
‫زودباش!
‫تابیتا!
‫بوید؟ بوید!
‫- تو برو! ‫- نه، نمی‌ذارم تنها بمونی.
‫آخ!
‫آهای. هوی، هوی.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫اگه نری...
‫جفتمون می‌میریم.
‫نه.
‫ببین! گوش کن یه لحظه.
‫یه نفرمون باید زنده بمونه.
‫یه نفرمون باید ‫برگرده به بقیه خبر بده.
‫جفتمون می‌تونیم برگردیم. می‌تونیم.
‫فقط باید یه سرپناه پیدا کنیم.
‫- سارا... ‫- نمی‌تونم ولت کنم برم!
‫سارا، بالا رو ببین.
‫ناتان درمورد این شهر راست می‌گفت.
‫الآن دیگه عصبانی شده. ‫باید برین داخل.
‫برین اون تو.
‫اونجا جاتون امنه.
‫درخت. درخت! ‫اونجا جامون امنه.
‫چی می‌گی...
‫جدی می‌گم! بیا لطفا!
‫تو روحش!
‫خوبه! ایناهاش.
‫خوبه، خوبه، خوبه!
‫بیا.
‫- برو تو. ‫- چی؟
‫باید بریم داخل. ‫جامون اون تو امنه.
‫از کجا...
‫منم پشت سرت میام.
‫سارا، چی...
‫آهای، کسی نیست؟
‫کسی نیست؟
‫آهای!
‫آهای! کسی نیست؟
‫کسی صدام رو می‌شنوه؟ کمک!
‫آهای!
‫آهای! کسی نیست؟
‫آهای!
‫♪ گمونم دوست دارم برگردم خونه و... ♪
‫♪ الکی زندگی رو سخت نگیرم ♪
‫♪ یه خانمی اونجا زندگی می‌کنه که... ♪
‫♪ دوست دارم باهاش آشنا بشم ♪
‫♪ انگار همه واسشون سواله... ♪
‫♪ که وضع زندگی اینجا چطوره ♪
‫♪ دیگه باید از این ‫فرار کردن‌های روزمره خلاص بشم ♪
‫♪ همه خوب می‌دونن ‫که اینجا، ناکجاآباده ♪
« سینمافریک - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ CinemaFreak.Net ]
‫♪ همه عالم و آدم می‌دونن ♪
‫♪ همه می‌دونن ♪
‫«پایان فصل اول»
‫♪ تو ذهنم که خونه رو تصور می‌کنم... ♪
‫♪ یاد نسیم و سرماش میفتم ♪
‫♪ کاش الآن هم می‌تونستم اونجا باشم... ♪
‫♪ که اونجا وقت بگذرونم ♪
‫♪ انگار همه واسشون سواله... ♪
‫♪ که وضع زندگی اینجا چطوره ♪
‫♪ دیگه باید از این... ♪
‫♪ فرار کردن‌های روزمره خلاص بشم ♪
‫♪ همه خوب می‌دونن ‫که اینجا، ناکجاآباده ♪
‫«امیدواریم از تماشای این سریال لذت برده باشید»
‫♪ همه عالم و آدم می‌دونن ♪