پیام دریافت شد، گشت مهندسی دارید از منطقه امن خارج میشید.
کاروان لشکر دهم کوهستان دچار مشکل شده هیچ گزارش وضعیتی نداریم. [قندهار، افغانستان]
توجه کنید کاروان اسپارتان‌ها توی نقطه کوره.
ارتباطات درست عمل نمیکنن. هشیار باشید . حواستون به پشت سرتون باشه
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]
کدوم احمق کودکی مسئول این وضعیت نکبته؟
کدوم احمق کودنی به من میگه احمق کودن؟
کودن؟ مجوز عبور صبحم رو به گند کشیدی.
خب حالا میخوای چه غلطی بکنی مثلا؟- میخوام چکار کنم؟
میخوام حالت رو بگیرم. دوباره گرفتمت.
این یارو رو میشناسی؟ - این یارو؟ نه هیچوقت ندیدمش
فقط اتفاقی تتوهامون عین همه.
جدی؟
این داداش بزرگمه کودن.
خوشحالم میبینمت داداش- منم همینطور -
این احمق چکار می‌کنه؟ - نمیدونم
تامی یه کم مهمون نوازی کن. اون آشغال رو بیار
بذار یه درس در مورد قوانین فیزیک بهت بدم
این رو باید کلاس هشتم یاد می‌گرفتی
اولین قانون ترمودینامیک
انرژی نه به وجود میاد نه از بین میره پس باید از یه طرفی بره
وقتی شما احمق‌ها کامیون‌ها رو با نشتی‌گیر رادیور پر می‌کنید دریچه‌ها رو مبیندید.
گرما راه فرار نداره. اینقد فشار زیاد میشه تا رادیاتور بترکه.
گوش میدی تامی؟
اون آشغال رو ازینجا ببر.
میدونم کار تو بوده
مکانیک‌ها همش لوت میدن
چرا این کار رو میکنی؟
برات مهم نیست اصلا؟ - چرا برام مهمه -
معلومه به این لگن‌ها که باید دور بیابون‌ها باهاشون
بگردم و هر ۵ دقیقه خراب میشن اهمیت میدم
تقصیر خودته- بابا ما باید خط مقدم باشیم -
بزنیم درها رو بشکنیم و بریزیم تو پایگکاه‌ها عین حرفی که وقتی اومدیم توی ارتش بهمون گفتن
یادته گفتیم هرچی شد ولش نمیکنیم؟
الان چی شد؟ ولش کردیم
داداش چه زری داری میزنی؟
دارم درباره برنامه گزینش رنجرها حرف می‌زنم
خدایا
رسپ؟ - آره -
داداش تامی رو ببر
تامی؟ اون اصلا بلد نیست رنچر رو تلفظ کنه
پذیرشش از ژوئن شروع میشه
دیگه او زمان گذشت
رنجر‌ها خیلی خفنن
من دیگه پیر شدم
تو هم که خیلی بی ریختی - نه من سن پذیرش رو چک کردم -
اگه میخوای بری رنجر بشی برو بشو
نیاز به اجازه من نداری
میخواستم با هم بریم
مثل قولی که به هم دادیم
ما اون موقع ۱۸ سالمون بود
گفتیم گروه متال هم راه میندازیم
فقط فکرش رو بکن
من و تو نشان رنجر بودنمون رو میگیریم
روی باند پرواز میدویم. سوار هلیکوپترها میشیم
اولین نفر توی میدون عملیات
خیلی جذابه واقعا- آره -
خب اگه تو پایه ای منم پایه‌م
قول ؟
همیشه
باور نکردنیه
فقط باید یه کم خنک‌کننده توش بریزیم- آره دارم -
مطمئنی؟ - آره. برو دیگه -
فکر نکنم گند بزنی
تام. این رو پر کن
جفتمون ازون رنجر‌های ارتشی خفن میشیم - همین الانش پشیمونم قبول کردم -
درجه یک میشیم جیگر
نمیخوای خدافظی کنی؟
فردا صبح که دوباره با نشتی‌گیر پرش کردی دوباره میبینمت
قراره رنجر بشیم
مواظب باشید
حمله
خمپاره داره میاد
بخوابید زمین
برو. پاشو
‫[2 سال بعد]
پنج دقیقه تا پایگاه
کوله‌هاتون رو آماده کنید
به برنامه گزینش رنجر خوش اومدید
همه داوطلب‌ها فوراً با سرعت برن سالن پذیرش
حرکت کنید
یه کیسه زیپ‌دار به هرکس داده میشه
اسم، مدارک و درجه‌تون رو داخلش بذارید
هرچیز شخصی رو تحویل بدید - پیرهنت رو بکن تو شلوار -
زیور‌الات. تلفن همراه. کیف پول. دارو
ازین به بعد اسمی ندارید
یه شماره دارید
حالا شماره ۴۴ هستی
بعدی
تو شماره ۱۹۸
۱۹۰ - بله قربان -
تو گروهبان یکم هستی میشی رهبر تیم
رضایتت رو اعلام کن - چشم گروهبان -
حالا شماره هفتی
ببین کی برگشته
یه اشتباه کنی با تیپا میندازمت بیرون - اگه اجازه بدید بگم -
خفه شو - چشم -
حالا شماره پونزدهی. بعدی
تو شماره ۱۱۱
شماره۱۲۲
لعنتی. ۴ بار درخواست دادی به خاطر وضعیت پزشکیت هربار رد شدی
سنش دقیقا لب مرزه
پلن بی چیزی داری؟
نه گروهبان
چون گروهبان یکمی، رهبر تیم میشی
رضایتت رو اعلام کن
ترجیح میدم نشم
ده دقیقه تا صف آرایی
حالا شماره ۸۱ هستی
بله قربان - ده دقیقه تا صف‌آرایی -
‫تکاورها پیشگامانِ ارتش ایالات متحده هستن.
‫همیشه ما اولین نفر وارد میدان میشیم.
‫سرنوشتِ ملت و متحدان‌مون ‫به مهارت‌های ما وابسته‌ست.
‫متوجه هستید؟
‫بله استوار یکم!
‫از امروز، هشت هفته‌ی سخت‌ترین
‫برنامه‌ی انتخابی در سرتاسر جهان شروع میشه.
‫چه تجربه‌ی جنگ داشته باشید، ‫چه تازه فارغ‌التحصیل شده باشید،
‫بدونید که قدرتِ احساسی، ‫جسمانی و روانی‌تون
‫قراره به سخت‌ترین شکل ممکن ‫و حتی بیش‌تر، آزموده بشه.
‫اگه به لطف خدا بتونید به مرحله‌ی آخر برسید،
‫باید در ماموریتِ شبیه‌ساز 24 ساعته،
‫معروف به «راهپیمایی مرگ» شرکت کنید...
‫که با رد شدن از خط پایان، تمام میشه.
‫در صورت موفقیت، واجد شرایطِ نشان تکاور، کلاه خاکی
‫و عضویت در پُرافتخارترین هنگِ ‫ارتش ایالات متحده میشید.
‫خبردار!
‫تکاورهای پیشرو!
‫تا ابد!
‫به رَسپ خوش اومدید!
‫زود باشید بچه‌ها! سریع! سریع! سریع!
‫نشون‌مون بدید چی توی چنته دارید!
‫قوی باشید! سریع!
‫ما دنبال مبارزهای برتر میگردیم!
‫بهترینِ بهترین‌ها.
‫هفده، گم شو برو بیرون!
‫هر هفته کسایی که شکست بخورن، حذف میشن.
‫تازه شروع کردیم!
‫16، 27، 29، 53، بیاید جلو.
‫- وسایل‌تون رو جمع کنید. حذف شدید. ‫- برید.
‫- زود باش 81! ‫- 38!
‫پایین!
‫بالا!
‫- 39! ‫- پایین!
‫40!
‫اگه میخواید تسلیم بشید، الان وقتشه.
‫به هفته‌ی سوم خوش اومدید.
‫هفته‌ی گلچین کردن سربازها!
‫این یکی نتونست. ببریدش بیرون!
‫سریع‌تر!
‫جا زدن اصلا خجالت نداره.
‫اکثرتون آخرش جا میزنید.
‫واقعا بنیه‌اش رو داری؟
‫تکاورهای پیشرو!
‫77، 84، 142، بیاید جلو.
‫شما حذف شدید. وسایل‌تون رو جمع کنید.
‫چهار هفته گذشت! چهار هفته مونده!
‫به نیمه‌ی راه رسیدید
‫ولی اگه خیال کردید قراره ‫آسون‌تر بشه، کور خوندید!
‫باور کنید... وقتی عضو هنگ بشیم... ‫به جاهای سری دسترسی پیدا میکنیم.
‫حداقل باید یه‌سری حقایق رو بهمون بگن دیگه.
‫همه‌تون هم متوجه منظورم هستید. ‫مثلا منطقه‌ی 51، فرود روی ماه...
‫یا قضیه‌ی توپاک. قبول کنید.
‫چقدر زر میزنی.
‫پسر، فکر کردی همین‌طوری یه پاکت ‫پُر از اطلاعات محرمانه بهمون میدن؟
‫- معلومه ‫- روالش این نیست داداش.
‫عه؟ تو از کجا میدونی 44؟
‫کارمند وزارت دفاع بودم. دسترسی داشتم.
‫سوال اصلی اینه که برای چی ‫بهمون مسلسل با تیر مشقی دادن،
‫وقتی قشنگ معلومه اون بالا قراره یه چیزی رو بزنیم.
‫دقیقا.
‫چون اگه تیر واقعی میدادن، 15 رو میزدیم.
‫خیلی بامزه‌ای 7.
‫نگاه کنید.
‫اولی‌شون اومد.
‫بقیه کجان پسر؟
‫پشت‌سرم، گروهبان.
‫هی، آروم بگیر سوپرمن.
‫این‌طوری آبروی ما رو میبری.
‫این دقیقا همون چیزیه که میخوایم.
‫مطمئنم یه‌عالمه سرباز پیاده‌نظام اینجا داریم
‫که بلدن چطور تیراندازی کنن،
‫ولی کسایی که تا حالا واقعا اعزام شدن، ‫دست‌شون رو بیارن بالا.
‫تو کجا خدمت کردی 109؟
‫فورت بِنینگ، گروهبان. ‫دوره‌ی آموزش پایه، پیشرفته و هوابرد.
‫دانشجوی برتر ورودی.
‫گفتم اعزام، پسر... نه آموزش‌های بچگونه.
‫تو چی 60؟
‫شاخه‌ی زرهی، خدمه‌ی تانک، گروهبان.
‫ای بابا. تانک‌سوار.
‫لامبورگینیم رو میدم یه دستی بهش بکش.
‫تو چی 81؟
‫گردان 213، پشتیبانی رزمی-تدارکاتی.
‫پشتیبان کی بودی پسرجون؟
‫تیپِ سوم.
‫کاروانِ دهم کوهستان.
‫اسپارتان‌ها.
‫خیلی‌خب.
‫بیاید ببینیم چی توی چنته دارید.
‫آماده! شلیک!
‫- چه اتفاقی براش افتاده؟ ‫- گردان 213 رفته بود کمک یه کاروانِ گیرافتاده.
‫سروکله‌ی طالبان پیدا شده و همه‌شون رو کُشته.
‫یا خدا.
‫خودشه.
‫- شنیدم مدال شجاعت گرفته. ‫- چی؟
‫ای وای.
‫ناسا یه شیء میان‌ستاره‌ای بزرگ رو شناسایی کرده
‫که گفته میشه منشائش خارج از منظومه‌ی شمسیه
‫و طبق پیش‌بینی‌ها قراره از کنار زمین...
‫احتمالا فکر میکنی ناسا ‫این رو هم از خودش درآورده.
‫با اینکه این شیء به مدار زمین نزدیک خواهد شد،
‫اما مقامات گفتن که نیازی به نگرانی نیست.
‫آره.
‫146، 148، 149، بیاید جلو!
‫وسایل‌تون رو جمع کنید. حذف شدید.
‫یعنی این یارو، واقعا مدال شجاعت گرفته؟
‫اینطور که من شنیدم.
‫میگن تنها بازمانده، جسدِ برادرش رو 1 ‫ کیلومتر تا خودِ پایگاه آورده.
‫وایسا ببینم. برادرِ واقعیش رو؟
‫اینطور که میگن.
‫آهای 81.
‫- قضیه‌ی قندهار واقعیت داره؟ ‫- پونزده!
‫- سرت به کار خودت باشه داداش. ‫- میخوام ببینم قهرمانه یا نه.
‫کدوم خری داره توی سلف صحبت میکنه؟
‫نگو که تو بودی 15.
‫دوباره میخوای حذف بشی؟
‫من بودم گروهبان.
‫چرت نگو!
‫تپه‌نوردی‌تون بیش‌تر شد!
‫از شماره‌ی 15 تشکر کنید!
‫44، برای چی اینجایی؟
‫برای مبارزه کنار بهترین‌ها!
‫شصت، تو برای چی اومدی؟
‫برای خدمت در بهترین واحد!
‫81، تو برای چی اینجایی؟
‫برای رد شدن از خط پایان.
‫این فقط یه آزمونِ جسمانی نیست.
‫احساسات و روان‌تون هم سنجیده میشه.
‫اگه نتونید عوامل درونی رو کنترل کنید،
‫محاله بتونید عوامل خارجی رو کنترل کنید.
‫30 ثانیه استراحت!
‫«ه ج ن»؟
‫هیچ‌جوره جا نزن، درسته؟
‫از کجا میدونستی؟
‫حدس زدم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، بلند شید! زود باشید! سریع!
‫زود باشید بچه‌ها! نیومدید تفریح که.
‫زود باش 15. راه بیفت! بدو!
‫برید! برید! برید!
‫امنه!
‫رسیدیم به هفته‌ی ششم! ‫قراره با ابزار فرودِ هشت، از کوه بیاید پایین!
‫این وسیله جون‌تون رو نجات میده.
‫65، 48 و 143، بیاید جلو!
‫وسایل‌تون رو جمع کنید. حذف شدید!
‫زود باشید! پوشش بدید!
‫بریم! بریم! بریم!
‫سریع!
‫پوشش میدم!
‫بدوید!
‫زود باشید! سریع!
‫بریم! بریم! بریم!
‫موشک!
‫بلند شید آشغال‌ها! ‫به هفته‌ی آخر خوش اومدید.
‫آره! آره! آره!
‫عجب روزِ باشکوهی برای تکاور شدنه.
‫57، از استخر بیا بیرون!
‫- 15، حذف شد! 44، حذف شد! ‫- لعنتی!
‫من اینجام!
‫چیزی نیست. بیدار بمون! بیدار بمون!
‫خواهش میکنم بی‌هوش نشو.
‫طاقت بیار!
‫طاقت بیار. من پیشتم. نفس بکش!
‫ای خدا.
‫سرباز، واقعا دیوونه‌ترین آدمی هستی که دیدم.
‫این برامون دردسر میشه.
‫بهش بگو بیاد دفترم.
‫سیارکی که ماه گذشته کشف شد
‫به متحیر کردن دانشمندان ادامه میدهد
‫چرا که اکنون با جدا شدن بخش‌هایی از این سیارک،
‫نشانه‌هایی از تخریبِ ساختاری نشون داده.
‫بعضی از متخصصین بر این باورن که این ‫ممکنه یک شیء واحد نباشه،
‫بلکه توده‌ای از اجرام میان‌ستاره‌ای کوچک‌تر باشه که...
‫بیا داخل سرباز.
‫وضعیت این سیارک با دقتِ تمام رصد میشود...
‫متاسفانه استوار یکم تورز و من ‫میخوایم پیشنهاد بدیم
‫که هرچه سریع‌تر از این برنامه کنار بکشی.
‫برو خونه.
‫- برم خونه؟ ‫- بشین.
‫- به چه دلیل؟ ‫- بشین سرباز!
‫سرگروهبان، تا حالا توی هیچ‌کدوم ‫از آزمون‌ها رد نشدم.
‫موضوع تواناییِ جسمانیت نیست.
‫نگرانی اصلی ما، افکارِ توی سرته.
‫پرسنل میگن شب‌ها نمیخوابی.
‫و بقیه سربازها میگن که ‫خیلی باهاشون گرم نمیگیری.
‫اینم میدونم که از روز اول،
‫از هر فرصت برای اینکه ‫رهبر تیم بشی، فرار کردی.
‫اینا نشونه‌های یه داوطلبِ باثبات نیستن.
‫درسته، نیستن.
‫معمولا وقتی یه سرباز مثل تو ‫این‌همه سختی میکشه...
‫یه مدت مرخصی میگیره، استراحت میکنه،
‫حتی توی یکی از این جلسات ‫روان‌درمانیِ پیشنهادیِ ارتش شرکت میکنه.
‫ولی تو این کارها رو نکردی.
‫طبق سوابقت... فردایِ روزِ ترخصیت...
‫توی رَسپ ثبت‌نام کردی.
‫در واقع از اون روز به بعد،
‫انگار تنها کاری که کردی، ‫ثبت‌نام برای رَسپ بوده.
‫دلیلِ این کارت چیه؟
‫من فقط میخوام از اون ‫خط پایان رد بشم سرگروهبان.
‫اون خط پایان... در واقع خط شروعه.
‫پسرم...
‫میخوام باهات روراست باشم.
‫تو یکی از بهترین داوطلب‌هایی هستی ‫که تا حالا داشتیم.
‫من و گروهبان تورز معتقدیم که ‫پتانسیل خیلی بالایی داری.
‫راستش رو بخوای، میتونیم همین الان ‫و همین‌جا بندازیمت بیرون.
‫ولی دیگه راه برگشتی نیست.
‫پس به‌جاش...
‫پیشنهادِ من بهت...
‫کناره‌گیریِ داوطلبانه‌ست.
‫بیا و به خودت یه لطفی کن ‫و این فرم رو امضا کن.
‫تو مهندسی.
‫مطمئنم میدونی که حتی ‫قدرتِ قوی‌ترین دستگاه‌ها هم یه تَهی داره.
‫به‌نظرم تو هم به تَه قدرتت رسیدی.
‫جسارت نباشه...
‫میرم برای رژه آماده بشم.
‫از دفتر من گم شو بیرون.
‫به‌نظرت چی کار باید بکنیم؟
‫38، 44، 57،
‫60،
‫81،
‫96، 109، 111، بیاید جلو.
‫متاسفانه باید بگم کسایی ‫که شماره‌شون رو نخوندم،
‫باید وسایل‌شون رو جمع کنن، چون حذف شدن.
‫به انتخاب‌شده‌ها تبریک میگم.
‫شما به دورِ آخر رسیدید.
‫30 دقیقه فرصت دارید تا ‫برای تستِ آخر که نشون میده
‫توانایی لازم برای تکاور شدن ‫رو دارید یا نه، آماده بشید.
‫- مرخصید. ‫- ای جانمی جان!
‫به‌به!
‫ایول!
‫خیلی‌خب، گوش کنید. وضعیت از این قراره.
‫یه هواپیمای محرمانه ‫پشتِ خطوطِ دشمن سقوط کرده.
‫ماموریتِ شناسایی و نجات به تکاورها محول شده.
‫دو هلیکوپتر شما رو به دلِ منطقه‌ی دشمن میبرن ‫و پیاده‌تون میکنن.
‫بعد به سمتِ موقعیتِ ‫هواپیمای سقوط‌کرده حرکت میکنید.
‫باید هواپیما رو نابود کنید ‫که دستِ دشمن نیفته.
‫ولی سی4 اضافی بهتون میدیم.
‫بعدش، پایگاه نظامی روستایی دشمن که خلبانِ هواپیما ‫رو به‌عنوان اسیر به اسارت گرفتن، شناسایی کنید.
‫انتظار دیده‌بانی محیطی و ‫حراست همه‌جانبه رو داشته باشید.
‫سلاح‌هاتون قطعه‌ی مشقی‌زن داره، ‫برای همین نمیتونید شلیک کنید.
‫ولی بدونید، فرماندهی هر زمان ‫ممکنه براتون تله بذاره.
‫به تیم‌تون یه بیسیم میدیم که
‫تمام وقت بهمون گزارش موقعیت بدید.
‫به‌جز این، خودتونید و خودتون.
‫رهبر تیم، 7...
‫تو الان جانشین فرمانده‌ای.
‫رهبر جدید تیم‌تون
‫شماره‌ی 81 ئه.
‫عالی شد. آقای خط پایان.
‫باید خلبان رو به پایگاه برگردونید و
‫تا قبل از ساعت 19 از خط پایان رد بشید.
‫اگه در طول این عملیات، ‫فرماندهی بتونه توی تله بندازدتون،
‫ماموریت تموم میشه... و شکست میخورید.
‫اما اگه از خط پایان رد بشید،
‫شخصا نشانِ هنگِ تکاورِ ‫ارتش ایالات متحده‌ی آمریکا رو بهتون میدم.
‫به راهپیمایی مرگ خوش اومدید.
‫هنوز به‌نظرت فکر خوبیه؟
‫اگه میخواد تکاور بشه، باید رهبری کنه.
‫شبح 1، شبح 2، میتونید حرکت کنید.
‫- شبح 1، بلند شدم. ‫- دریافت شد. شبح 2، بلند شدم.
‫پشت‌سرت حرکت میکنم.
‫درحال عبور از آنجلز 2. ‫توی ارتفاع 45 متری پرواز میکنیم.
‫دریافت شد. تطابق ارتفاع پرواز.
‫به‌نظرت توی این هشت هفته ‫چقدر از این منطقه رو دیدیم؟
‫تقریبا هیچیش رو ندیدیم.
‫معدنِ خصوصیه.
‫اگه سر از اینجا درآوردید، ‫بدونید حسابی از مسیر خارج شدید.
‫30 ثانیه دیگه میرسیم.
‫موقعیت تخلیه رو می‌بینیم.
‫طناب! طناب!
‫طناب آماده‌ست! ‫چراغ سبز! برید! برید! برید!
‫سربازها پیاده شدن. ‫شبح 1 میره برای پوشش.
‫بریم! بریم! بریم!
‫نصف تیم پیاده شدن. ‫آخرین نفرها موندن.
‫خلی‌خب، بریم!
‫از شبح 2 به مرکز فرماندهی.
‫سربازها پیاده شدن. راهپیمایی مرگ آغاز شد.
‫تکرار میکنم، راهپیمایی مرگ آغاز شد.
‫خیلی‌خب 57. الان کجاییم؟
‫هدف توی اون جهته. ‫20 کیلومتر به سمت غرب.
‫خیلی‌خب.
‫دقیقا 23 ساعت و 59 دقیقه و 30 ثانیه فرصت داریم
‫تا از اون خط پایان رد بشیم.
‫سوالی ندارید؟
‫داداش، حرف نداشت. جدی میگم.
‫با این حرف‌هات دلم قشنگ قرص شد.
‫واقعا...
‫خیلی الهام‌بخش بود.
‫میشه یه چیزی بگم؟
‫یادتون باشه، همه‌مون به یه دلیل اینجاییم.
‫هیچ‌وقت جا نمیزنیم.
‫از آشنایی با تک‌تک‌تون خیلی خیلی خوشحالم.
‫حتی تو، 15.
‫اینجا باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫بیاید از خط پایان رد شیم و ‫نشان‌هامون رو بگیریم، باشه؟
‫- تکاورهای پیشرو. ‫- تا ابد!
‫خیلی‌خب.
‫در اختیارِ تو.
‫دنبالم بیاید.
‫هتل-9، ویکتور-6 هستم. ‫از بخش خط قرمز رد شدیم. تمام.
‫دریافت شد ویکتور-6. ‫بخش خط قرمز تایید شد.
‫خیلی خوب پیش اومدیم. ‫به‌نظرم بد نیست یه استراحتی بکنیم.
‫اگه قرار باشه فرماندهی غافل‌گیرمون کنه، ‫کنار رودخونه انجامش میده.
‫اگه الان استراحت کنیم، ‫قشنگ برای کمین آماده میشیم.
‫20 دقیقه.
‫خیلی‌خب، گوش کنید بچه‌ها.
‫20 دقیقه استراحت. نه بیش‌تر.
‫- باید تا اول صبح به هدف برسیم. ‫- کی دیده‌بانی میده؟
‫من.
‫آهای 81.
‫چند وقته میخوام باهات صحبت کنم.
‫در مورد ماموریته؟
‫نه، بیش‌تر... بیش‌تر چیزهای شخصیه. ‫میخواستم...
‫نمیخوام صحبت کنم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫- لعنتی! ‫- این دیگه چه کوفتی بود؟
‫توپخونه بود رفیق.
‫حتما فرماندهی فهمیده خوابیدیم.
‫یعنی ما رو زیر نظر دارن، نه؟
‫وسایل‌تون رو جمع کنید.
‫باید راه بیفتیم.
‫چیزی میبینی؟
‫وسطِ رود.
‫نیم کیلومتر.
‫فرماندهی قشنگ برای ‫این عملیات سنگ تموم گذاشته‌ها!
‫قشنگ محرمانه به‌نظر میاد.
‫فکر کنم بخوان بالارود بهمون شلیک کنن.
‫آره.
‫مطمئنم.
‫111، موقعیت‌مون رو گزارش کن.
‫هتل-9، ویکتور-6 هستم. ‫نزدیک هدف شدیم. تمام.
‫گوش کنید. طبق این نقشه پیش میریم.
‫هتل-9، ویکتور-6 هستم. ‫نزدیک هدف شدیم. تمام.
‫تیم دوم از فاصله‌ی امن، ‫یه انفجار درست میکنه.
‫این انفجار توجه فرماندهی رو جلب میکنه. ‫باید برای ضدِ کمین آماده بشیم.
‫شما چهارتا دیده‌بان بدید. ‫شما سه‌تا برید پایین‌رود.
‫بقیه‌مون برید بالارود.
‫هی، وایسا.
‫چی شده 57؟
‫طبق مختصاتِ اولیه،
‫موقعیتِ هدف چند صد متر ‫با جای اصلیش فاصله داره.
‫شاید مشکل از قطب‌نمام باشه. ‫درست کار نمیکنه ولی...
‫بیسیم از کار افتاده. سیگنال ندارم.
‫فقط این صدای عجیب میاد.
‫شاید فرماندهی بیسیم‌ها رو قطع کرده.
‫اینم جزو نقشه‌شونه؟
‫خب حالا چی کار کنیم؟
‫حواس‌تون رو جمع کنید.
‫ممکنه هرلحظه بهمون حمله کنن.
‫زود باشید تیم فرماندهی. ‫خودتون رو نشون بدید.
‫44، پوششم بده.
‫کدوم گوری داره میره؟
‫ممکنه تیم فرماندهی باشه.
‫81 رفت برای شناسایی.
‫آماده‌ی انفجار!
‫یعنی چی؟
‫حتی نگفت آخ سرم.
‫یا خدا.
‫این چه کوفتیه؟
‫عقب‌نشینی کنید!
‫شصت!
‫فرار کنید!
‫- بیاید عقب! ‫- سریع!
‫زود باشید! بدوید!
‫وای خدا! خدای من!
‫وای! وای! وای!
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫گندش بزنن.
‫بخوابید!
‫گندش بزنن! لعنتی!
‫بلند شو 96.
‫هیس! هیس!
‫خودت رو جمع‌وجور کن. ‫از پسش برمیای؟
‫اوهوم.
‫به کمکت نیاز دارم!
‫خوبی؟
‫- خدای من. ‫- آخ.
‫هی، بهش دست نزن. بهش دست نزن.
‫با شماره‌ی سه بلندت میکنم، خب؟
‫یک.
‫دو. سه.
‫جعبه‌ی کمک‌های اولیه‌ت رو بده.
‫همین‌طوری روش رو فشار بده.
‫لعنتی. اصلا خوب نیست رفیق. ‫خیلی زخمش جدیه.
‫- هی! نفس بکش. ‫- نه...
‫- اینجا در خطریم. ‫- بدبخت شدیم.
‫نه، چیزی نیست. باید جابه‌جات کنم.
‫- لعنتی! ‫- الان دقیقا چی شد؟
‫- به پاش شریان‌بند ببند! ‫- 15، خون‌ریزیش بند نمیاد.
‫- این دیگه چه کوفتی بود؟ ‫- نمیدونم.
‫- داشت به همه شلیک میکردم. ‫- گندش بزنن.
‫- کارم تمومه. ‫- 60 کجاست؟
‫پرت شد توی رودخونه. 13 هم کامل ترکید.
‫- تیم دوم چی؟ ‫- مُردن رفیق. همه‌شون مُردن!
‫خیلی‌خب، بسپرش به من. گاز رو در بیار.
‫هی، زیادی بهم مسکن نزن 57.
‫باهام بمون.
‫صبر کنید! 72 کجاست؟
‫روی صخره، کنار من بود. ‫111 چی؟ بیسیم دستِ اونه.
‫هی.
‫بیسیم میخوایم. بیسیم میخوایم.
‫- بیسیم رو لازم داریم. ‫- من میرم.
‫طاقت بیار. طاقت بیار 57. ‫طاقت بیار داداش.
‫111.
‫هی. پیست!
‫خواهش میکنم. نه.
‫خواهش میکنم.
‫لطفا. نه.
‫نه!
‫هی. هی، نگاهت به من باشه. ‫57، من رو ببین!
‫- باهامون بمون داداش. ‫- من رو ببین.
‫- خودشه. ‫- 57.
‫چیزی نیست.
‫57...
‫تموم کرد.
‫باید بریم!
‫- 57 مُرده رفیق. ‫- ما هم اگه نریم، میمیریم.
‫- 72 رو پیدا کردی؟ ‫- اونم مُرده.
‫هی، 111 و بیسیم چی؟
‫هر دو از دست رفتن.
‫اون موجود دنبال‌مونه.
‫چی هست؟
‫نمیدونم، اما راه میره.
‫- یعنی چی راه میره؟ ‫- داره ردمون رو دنبال میکنه.
‫اسلحه‌هاتون رو ول کنید. ‫طناب‌هاتون رو بردارید.
‫باید از روی صخره بریم پایین.
‫هی! به حرف رهبرتون گوش بدید!
‫- زود باشید! ‫- طنابت رو بده.
‫بده من. ببندش به خودت.
‫گفتم اسلحه رو ول کن!
‫خیلی‌خب.
‫81، من 7 رو میارم پایین.
‫توی راه، حواست بهش باشه.
‫طناب خودت رو وصل کن.
‫- پایین می‌بینمت. ‫- خیلی‌خب.
‫- موفق میشیم دیگه، نه؟ ‫- نگران نباش. نگران نباش پسر.
‫آروم. خودشه. دارم میرم پایین. ‫دنبالم بیا، باشه؟
‫زود باش، زود باش، زود باش.
‫ادامه بده!
‫همین‌طوری خوبه!
‫عجله کن!
‫گندش بزنن.
‫هیس!
‫بدوید!
‫موشک!
‫بلند شو!
‫بلندش کن!
‫آروم. باید استراحت کنیم.
‫81، باید وایسیم.
‫81، باید وایسیم!
‫خیلی‌خب. بذارش زمین.
‫دیگه دنبال‌مون نیست، نه؟
‫حواست به پشت‌مون باشه.
‫- باید پاش رو جا بندازم. ‫- الان در امانیم؟
‫اینجا دقیقا چه خبره؟
‫حتما دارن سلاح‌های ‫درحال توسعه رو تست میکنن.
‫فکر کنم برامون تله گذاشتن. ‫شدیم موش آزمایشگاهی‌شون.
‫داری چرت‌وپرت میگی.
‫ممکنه کار روسیه یا چین باشه.
‫روسیه بودجه‌ی همچین فناوری‌ای رو نداره.
‫چین هم که فقط از ما تقلید میکنه.
‫از پسش برمیای. چیزی نیست. تو میتونی.
‫تو میتونی.
‫- کی مورفین داره؟ ‫- من.
‫برانکارد انتقال.
‫- چشم. ‫- درش بیار.
‫15، یه چوب برام پیدا کن.
‫مورفین... همه‌ی شیشه‌ها شکسته. ‫حتما موقع سقوط اینطوری شده.
‫لعنت بهش!
‫انجامش بده.
‫زود باش.
‫انجامش بده.
‫- گندش بزنن. ‫- خیلی‌خب.
‫سه، دو...
‫چرا اینطوری شد؟
‫مُرد؟
‫به‌خاطر درد از هوش رفته. برانکارد.
‫جدی میپرسم. ‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫من که گفتم داداش. ‫کار آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته دفاعیه.
‫این تئوری توطئه رو تمومش کن. ‫وزارت دفاع محاله همچین کاری باهامون بکنه.
‫پس برای چی ما رو فرستادن دقیقا همون‌جایی
‫که یه ربات غول‌پیکر آشغال هست؟ ‫اونم با چهارتا دونه خشابِ الکی!
‫هدف‌مون اونجا نبود.
‫حق با 57 بود. مختصات‌مون اشتباه بود.
‫نمیدونم اون چیه... ‫ولی یه‌جور میدان مغناطیسی داره
‫که در مجاورتش، قطب‌نماهامون از کار می‌افته.
‫قطب‌نمای منم به‌هم ریخته بود.
‫- پس هدف‌مون کجا بود؟ ‫- من دیدمش.
‫یه جتِ قدیمی.
‫- باید بریم. ‫- کجا؟
‫روستا.
‫هشت کیلومتر به سمت غرب.
‫فقط وسایل پزشکی ‫و قابل حمل رو با خودتون بیارید.
‫داری شوخی میکنی؟ ‫میخوای از اونجا رد شیم؟
‫اصلا دوست ندارم بزنم توی ذوقت رفیق، ‫اما دوروبَرت رو ببین.
‫دیگه نه راهپیمایی مرگ داریم، ‫نه رَسپ، نه خط پایان.
‫عه؟ جدی میگی؟
‫نه بیسیم داریم، نه منور، نه اسلحه.
‫فرماندهی نزدیک‌ترین راه چاره‌مونه.
‫نوبتی شماره‌ی 7 رو حمل میکنیم.
‫مگر اینکه بخوای اینجا بمونیم ‫تا از خون‌ریزی بمیره.
‫کمک کنید بلندش کنم.
‫رد شدن از اینجا خیلی خطرناکه.
‫چطوره از جلوتر رد بشیم؟
‫اصلا. جریانِ آب اونجا بدتر میشه.
‫بهترین جا برای رد شدن، همینه.
‫هی، وایسا. چطور میخوایم رد شیم؟
‫طناب‌تون رو در بیارید. ‫دو ردیف درست میکنیم.
‫چهار نفر، چهار طناب.
‫دوتا طناب رو برای مسیر اصلی به‌هم میبندیم ‫و 7 رو میکشیم اون‌طرف.
‫لعنتی. من طناب ندارم.
‫طنابم دست 96 بود.
‫یه نفر باید 7 رو بکشه.
‫من میکشمش.
‫- حالا چطور میخوایم طناب رو ببریم اون‌طرف؟ ‫- شما نمیبرید.
‫من میبرم.
‫44، طناب‌ها رو بردار دنبالم بیا. ‫109، حواست به این باشه.
‫میرم به سمت بالارود.
‫جریانِ آب هلم میده عقب، ‫پس نذار طناب سفت بشه.
‫اگه سفت بشه، کشیده میشم زیر آب.
‫فهمیدی؟
‫مراقب باش رفیق. آبش خیلی سرده.
‫زود باش.
‫اوه!
‫صبر کنید. اومد بیرون!
‫اومد بیرون! موفق شد!
‫لعنتی.
‫مراقب باش.
‫هی، میبرمت اون‌طرف داداش.
‫طاقت بیار. من پیشتم.
‫آماده‌ام! 81 طناب رو بست!
‫آماده، به‌جای خود، بکش!
‫مراقب باش.
‫طناب رو بستم.
‫میرم اون‌طرف.
‫رفتم.
‫آروم. یواش داداش. تو میتونی 15.
‫لعنتی!
‫گیر کرده!
‫زود باش!
‫لعنتی!
‫طناب رو بکشید!
‫خدایا! زود باش، سریع.
‫زود باش.
‫برو! برو! برو! برو!
‫کمک! کمک!
‫گندش بزنن!
‫دارم میام!
‫گرفتمت!
‫بیارش بالا!
‫گرفتمش! گرفتمش!
‫- بکشش بالا! ‫- زود باش!
‫خدایا خودت به دادم برس.
‫خدای من!
‫- یا خدا! ‫- خدای من!
‫هفت!
‫گرفتمت! گرفتمت.
‫مراقب باش!
‫آبشار!
‫چی؟
‫آبشار!
‫81! 81!
‫گرفتمت! زود باش! گرفتمت!
‫زنده‌ست! 7 زنده‌ست!
‫چیزی نیست 81.
‫دیگه میتونی ولش کنی.
‫نجاتش دادی داداش.
‫خدای من، شصت.
‫چطور اومدی اینجا؟ فکر میکردیم مُردی.
‫وقتی این هیولا حمله کرد، ‫پرت شدم توی آب.
‫وقتی اومدم بالا که هوا بگیرم،
‫جریان آب انقدر بردم سمت پایین‌رود ‫که اصلا نمیدونستم کجام.
‫فکر میکردم همه مُردن.
‫داشتم میرفتم سمت غرب
‫که دیدم از بالای آبشار افتادید پایین.
‫هیچ اثری از فرماندهی نبوده؟
‫نه، اما نقشه‌ی عملیات رو توی دفتر تورز دیدم.
‫جز آتش‌بازی و تله‌های مسخره، ‫چیز دیگه‌ای برامون نداشتن.
‫حالت خوبه رفیق؟
‫کجا باید بریم؟
‫روستا.
‫چقدر راهه؟
‫رودخونه ما رو آورده شرق.
‫فکر کنم باید 6 کیلومتر بریم اون‌طرف. ‫پشتِ اون صخره.
‫آره انگار.
‫باید بریم بالا!
‫به‌نظرت میتونی راه بری؟
‫آره.
‫خب، راه بیا وگرنه همین‌جا میمیری.
‫کمکم کن 7 رو بیارم.
‫چی شده؟
‫تله انفجاریه.
‫باید همین حوالی باشن.
‫به یه منور وصله.
‫بخشی از نظارتِ محیطی فرماندهیه.
‫این اولین لایه از سه لایه‌ست.
‫فرمانده!
‫کسی اینجا نیست؟
‫مطمئنی همین روستاست؟
‫قبلا بوده.
‫بذاریدش اینجا.
‫اینجا چی شده؟
‫کار رباته‌ست.
‫کل مدت که پشت‌سرمون بود.
‫نگاه کنید. برج ارتباطی.
‫برای همین بیسیم از کار افتاده بوده.
‫فرمانده!
‫نگو که ول‌مون کردن! گندش بزنن!
‫نه.
‫ول‌مون نکردن.
‫چقدر اومدیم بالا؟
‫حدود دو هزار متر.
‫- هشت کیلومتر اومدیم غرب؟ ‫- تقریبا.
‫پس تقریبا با زاویه‌ی 20 درجه اومده،
‫خورده به این صخره و افتاده ‫کنار رودخونه‌ای که ما منفجرش کردیم.
‫یعنی محل ورودش...
‫اونجا بوده.
‫وایسا ببینم. صبر کن.
‫یعنی داری میگی این جونور ‫کوه رو سوراخ کرده...
‫بعد بلند شده و راه افتاده؟
‫تلویزیون سلف داشت یه چیزهایی ‫در مورد یه سیارک میگفت دیگه.
‫مطمئنم این همونه.
‫وایسا ببینم... یعنی... ‫از یه سیاره‌ی دیگه اومده؟
‫خب، مطمئنم مال این سیاره نیست.
‫- شما هم شنیدید؟ ‫- آهای!
‫آهای!
‫چیزی نیست.
‫گروهبان؟
‫گروهبان.
‫گروهبان!
‫بریم خودروی زرهی رو سرپا کنیم.
‫دست بجنبونید.
‫باید یه‌خرده صبر کنیم رفیق.
‫وقت نداریم، باشه؟
‫باید یه‌خرده صبر کنیم، باشه؟
‫نمیدونم متوجه شدی یا نه...
‫تیم فرماندهی مُردن... ‫نصف تیم‌مون هم کُشته شدن!
‫پس باید صبر کنیم.
‫چون برخلاف تو، ‫ما انسانیم و باید اینا رو هضم کنیم.
‫بهش میگن احساسات.
‫میدونم تو میتونی تا ابد ادامه بدی
‫و نه نیازی به خواب داری، نه به ما...
‫ولی همه مثل تو قهرمانِ جنگی ‫با مدال شجاعت نیستن!
‫الان چی گفتی؟
‫قهرمان. همه میدونن 81، برادرش رو ‫تا پایگاه کول کرده...
‫من قهرمان نیستم! اصلا نرسیدم پایگاه!
‫توی بیمارستان به‌هوش اومدم...
‫برادرم هم تهِ هواپیما، توی طابوت بود.
‫بهم گفتن توی فاصله 90 متری ‫پایگاه بی‌هوش شدم.
‫برادرم هنوز زنده بود، متوجهی؟
‫برادرم مُرد...
‫چون نتونستم از خط ردش کنم...
‫و برای بدترین روز عمرم... بهم مدال دادن.
‫میدونم همه‌تون ناراحتید.
‫درک میکنم.
‫ولی این قضیه فراتر از ماست.
‫باید این ماشین رو روشن کنیم، ‫7 رو برگردونیم پایگاه
‫و به همه هشدار بدیم که این هیولا داره میاد.
‫- چطور میتونم کمک کنم؟ ‫- محورش گیر کرده.
‫باید بکسلش کنیم.
‫برو روشنش کن.
‫زود باش ابوقراضه‌ی دهه نودی!
‫روشن نمیشه!
‫چون ماشین کج بوده، ‫خطوطِ بنزینش خشک شده.
‫- باید خطوط... ‫- بنزین رو درست کنیم.
‫- تو از کجا میدونستی؟ ‫- بخش خودروهای نظامی.
‫مکانیکِ ماشین بودم.
‫استارت بزن!
‫خودشه! روشن شد!
‫دست بجنبونید بچه‌ها!
‫یک، دو، سه!
‫زود باشید!
‫بکشید! بکشید! بکشید!
‫زود باشید!
‫آره! آره! آره!
‫آره. موفق شدیم!
‫- کارت خوب بود سوپرمن. ‫- بیاید زودتر بریم.
‫آره داداش.
‫این‌طوری آبروی ما رو میبری.
‫یا خدا. 81 شوخی کرد.
‫آهای آقایون. ‫انبارِ مخفی فرماندهی رو پیدا کردم!
‫بالاخره! غذا.
‫- صدام رو میشنوی؟ ‫- 44.
‫فکر نمیکنم چاره‌ی دیگه‌ای داشته باشم.
‫بیا ببریمت خونه.
‫گندش بزنن.
‫- سیم انفجاری پرت کرد! ‫- محوطه رو بگردید!
‫- بکسل رو جمع کن. ‫- 60، زود باش!
‫برو پشت تیربار بشین!
‫باشه. الان!
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫زود باش.
‫دارم بکسل رو جمع میکنم!
‫سریع! سریع! سریع! سریع!
‫یکی دیگه زد! یا خدا!
‫باید بریم!
‫لعنتی! توی این آشغال تیر نیست.
‫- چندتا تیر اونجا دیدم. ‫- وقت نداریم. 15!
‫- کدوم گوری داری میره؟ ‫- میخواد قهرمان‌بازی در بیاره.
‫گندش بزنن.
‫15، زود باش بیا!
‫بدو 15!
‫برو! راه بیفت!
‫گندش بزنن!
‫- مهمات رو بده! ‫- برو! برو! برو!
‫بیا ببینم بی‌همه‌چیز!
‫- داره میرسه! ‫- همه‌ی تیرها برمیگرده!
‫باید سریع‌تر بریم!
‫سریع‌تر نمیره!
‫سفت بشینید!
‫زود باش، زود باش، زود باش!
‫این آشغال عجب زرهی داره!
‫گندش بزنن!
‫خاموشش کن!
‫زره‌مون دیگه دووم نمیاره!
‫فکر کنم داریم گمش میکنیم!
‫انگار داره عقب می‌افته!
‫موشک!
‫سفت بشینید! سفت بشینید!
‫- ثابت نگهش دار! ‫- دارم تلاش میکنم!
‫سفت بشینید!
‫لعنتی.
‫بگید که گمش کردیم بچه‌ها. ‫موتورمون داغون شده.
‫60، میبینیش؟
‫نمی‌بینمش.
‫فکر کنم از دستش فرار کردیم.
‫لعنتی!
‫- کفری شده! ‫- بزنش!
‫دارم سعیم رو میکنم!
‫وای خدا.
‫- حتما یه نقطه ضعفی داره دیگه. ‫- مایع هیدرولیک‌مون نشتی داره!
‫سریع‌تر! سریع‌تر! زود باش!
‫بزن بینِ صفحه‌هاش!
‫ثابت نگهش دار!
‫دارم سعیم رو میکنم.
‫وای خدا!
‫ماشین داره از هم می‌پاشه!
‫نه!
‫نگه دار!
‫هی، وایسا!
‫هیچ‌جوره جا نزن.
‫چی؟
‫بقیه‌ش کجاست؟
‫با کی داری حرف میزنی؟
‫هی.
‫آهای 7.
‫آهای، صدام رو می‌شنوی؟
‫لعنتی!
‫لعنتی! لعنتی! لعنت بهت!
‫لعنتی!
‫به هیچ دردی نمیخوری آشغال.
‫از اول می‌شناختمت...
‫از لحظه‌ای که توی اتوبوس دیدمت.
‫با یه سرباز حراف، ‫یه حمله‌ی هوابرد انجام دادیم.
‫یه خالکوبی مسخره روی دستش داشت.
‫«ه ج ن».
‫برادرم رو می‌شناختی؟
‫یه‌بند میگفت میخواد با تو تکاور بشه.
‫رفته بودم مرخصی که خبر فوتش رو شنیدم.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫سعی کردم.
‫فکر میکردم که...
‫اگه بتونم به‌خاطر داداشم ‫از خط پایان رد بشم...
‫شاید خوابم بهتر بشه.
‫فکر میکنی برادرت رو ناامید کردی؟
‫همه رو ناامید کردم.
‫ولی هیچ‌وقت جا نزدی.
‫این شکست نیست.
‫تکاور بودن همینه.
‫این جونور هم ول‌کن نیست.
‫الان چطور باید جلوی این هیولا رو بگیریم؟
‫اگه برادرت بود، چی کار میکرد؟
‫احتمالا توش مایع ضد نشتی میریخت.
‫وایسا.
‫- گردش هوا داره. ‫- منظورت چیه؟
‫یه فکری دارم.
‫- میتونی اینجا منتظرم بمونی؟ ‫- آره. منتظر میمونم.
‫صخره‌ها کجان؟
‫خُردکن مخروطی.
‫این... این آشغال چطور روشن میشه؟
‫قانون ترمودینامیک، بی‌همه‌چیز.
‫بیا ببینم!
‫من رو میخوای؟
‫نه!
‫نه. نه!
‫زود باش!
‫نه، نه، نه.
‫نفس بکش بی‌پدر!
‫مایع ضد نشتی بخور آشغال.
‫اوه...
‫آره!
‫ادامه بده!
‫حتما شوخیت گرفته.
‫تا ابد.
‫تا ابد داداش.
‫هی، چندتا مجروح اینجان!
‫زود باشید!
‫بلندش کنید! سریع!
‫سرباز.
‫فقط تو زنده موندی؟
‫ببخشید نتونستیم زودتر بیایم دنبال‌تون.
‫ما هم تازه اینجا رو امن کردیم. ‫نصف گردان رو از دست دادیم.
‫تعدادشون چندتاست؟
‫همه‌جا هستن.
‫موج اول رو خنثی کردیم.
‫ولی داریم برای حمله‌ی جهانی آماده میشیم.
‫36 ساعت قبل، چیزی که ‫به عقیده‌ی ناسا یه سیارک بود،
‫به تکه‌های بی‌شماری تقسیم شد ‫و در سرتاسر جهان سقوط کرد.
‫این تکه‌ها تبدیل به ربات‌های کُشنده شدن...
‫مردمک‌ها به‌طور یکسان واکنش نشون میدن.
‫و به شهرها، شهروندان و ‫خطوط دفاعی حمله کردن.
‫اما در این حین که نظامی‌های جهان تونستن ‫این تهدیدات رو کنترل کنن،
‫تصاویر میان‌ستاره‌ای، ‫بزرگ‌ترین ترس‌مون رو تایید کرد.
‫انگشت‌هاتون.
‫ده‌ها هزار ربات دیگه در راهن.
‫کشورها شروع به پاسخِ هماهنگ جهانی کردن
‫و نیروهای متحد شروع به فعالیت ‫در آسمان، خشکی و دریا کردن.
‫نمیدونیم این موجودات چی میخوان ‫یا برای چی اینجان
‫ولی تمام کشورهای زمین...
‫سرجوخه.
‫درحال آماده شدن برای جنگن.
‫منتظرِ شماییم.
‫قراره ارتش‌های جهان
‫برای اولین حمله به این موجودات، متحد بشن.
‫تنها مشکل اینه هرچی داشتیم ‫روی سر این موجودات ریختیم
‫اما به این راحتی‌ها نمیمیرن.
‫چیزی که باید بدونیم اینه که...
‫چطور تونستی بدون اسلحه ‫یکی‌شون رو از بین ببری؟
‫خودتون هم گفتید سرگروهبان.
‫قدرتِ هر دستگاهی یه تَهی داره.
‫اینجا دریچه‌ی گردش هوای اصلیه.
‫مثل رادیاتور هاموی میمونه.
‫اگه مسدودش کنید، کل سیستم از کار می‌افته.
‫به سِنتکام زنگ بزنید.
‫تورز، شنیدی چی گفت. ‫برو آماده شو!
‫چشم.
‫اطلاعاتت جونِ خیلی‌ها رو نجات میده.
‫حق با شما بود سرگروهبان.
‫آماده نبودم.
‫الان آماده‌ای.
‫به هنگ خوش اومدی.
‫برادرت بهت افتخار میکنه.
‫تکاورها، آماده شید! ‫باید بریم! زود باشید!
‫میدونی، کاری که تو کردی شده وردِ زبون همه.
‫مطمئنم بچه‌ها بدشون نمیاد اگه بتونی ‫چند کلمه‌ای براشون صحبت کنی پسرم.
‫تکاورها به‌عنوان
‫پیشگامانِ عملیات سپر جهانی هستن
‫و قراره به یه عملیات چند جانبه‌ی ‫هوایی، زمینی و دریایی ملحق بشن.
‫هلیکوپترهاتون که توسط اف35ها پشتیبانی میشه، ‫شما رو میبره به حومه‌ی شهر.
‫ماموریت شما... تخلیه‌ی شهروندان ‫و آماده کردن شرایط برای درگیریه.
‫ارتش ایالات متحده تا حالا ‫همچین دشمنی نداشته...
‫ولی ما میتونیم شکستش بدیم.
‫حس بعضی‌هاتون رو... درک میکنم.
‫دل‌تون شکسته...
‫خسته‌اید...
‫شاید حتی ترسیده باشید.
‫ولی... ما تکاوریم.
‫برای همدیگه میجنگیم.
‫برای کسایی میجنگیم که دیگه برنگشتن خونه.
‫ما عقب‌نشینی نمیکنیم.
‫تسلیم نمیشیم.
‫و مطمئنم... هیچ‌جور جا نمیزنیم.
‫درسته!
‫تکاورهای پیشرو!
‫تا ابد!
‫تمام افراد گزارش بدید. ‫رهبر گروه، روباه 1، درحال روشن کردن موتور.
‫روباه 2، آماده‌ی پرواز.
‫روباه 3، منتظر دستور.
‫گردان هوایی شاهین سیاه، اجازه‌ی حرکت دارید.
‫اف35ها همراهی‌تون میکنن.
‫آغاز عملیات سپر جهانی.
‫خدا به همراه‌تون تکاورها.
‫رهبر گروه، روباه 1 هستم، ‫همراه با هفت سرباز.
‫مک‌کوئین، لیبرمن، یانگ، جانوس، کوک...
‫هی! کسی اسم این بابا رو نفهمید؟
‫[ماشین جنگی]
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور » [ CinemaFreak.Net ]